Doorgaan naar hoofdcontent

Nukutavake

We kwamen in de ochtend aan bij Pinaki. Het atol is prachtig. Mooie strand en een prachtige lagoon. Helaas was het weer niet mogelijk om aan de kant te gaan. We zijn alleen wezen snorkelen bij het rif en dit was ook prachtig. Het was ook weer tijd om te gaan want, we wouden vandaag ook nog een kijkje gaan nemen bij Nukutavake.

Vanaf Pinaki was het nog een uurtje varen. Ollie maakt in dit uurtje banaan pannenkoeken op de Amerikaanse manier. Dit zijn dus best wel dikke pannenkoeken. Ook erg lekker maar, de Nederlandse pannenkoeken zijn toch lekkerder.

Op de kaart hadden we al gezien dat er een klein haventje is bij Nukutavke. We hebben dus goede hoop dat we hier naar de kant kunnen.

Toen we aankwamen zagen we het haventje we besloten dat Ollie en Daan naar de kant zouden zwemmen en Jeroen op de boot bleef. Na 5 min zwemmen waren Ollie en Daan al op het eiland. Hier stonden all allemaal lokale bewoners op hun te wachten. Zij kregen direct een rondleiding. Tijdens de rondleiding kregen ze ook bezoek van de burgermeester. De burgermeester gaf aan dat het mogelijk zou zijn om met de boot in de haven te komen. Er staat namelijk altijd meer dan 3 meter water volgens de burgermeester.

We besloten terug te gaan naar de haven en een kijkje te gaan nemen of het mogelijk was. Het bleek mogelijk alleen was het wel krab. Dus om te slalommen om de stenen en de betonblokken zwom Daan voor de boot om te navigeren voor Jeroen. Dit ging perfect Jeroen kon recht achter Daan aan varen en dus kwamen we zonder schade aan bij de steiger. Het hele dorp stond z'n beetje te kijken naar ons avontuur om de haven in te gaan.

Aan de steiger werden we uitgenodigd om naar iemands huis te gaan om te bidden. Wij zijn alle drie niet van het geloof, maar vonden het wel mooi om dit mee te maken. Het duurde een uurtje. De eigenaren van het thuis hadden het prachtig versierd.

Na het bidden werden we uitgenodigd om bij de lerares van het eiland te komen eten. Zij en haar man waren de enige die Engels spreken. Zij komen uit Tahiti. Het eten was heerlijk. Wat hebben we toch weer een geluk om dit mee te maken.

Morgen ochtend gaan we naar de kerk om een kerkdienst te volgen. We zullen er wel weer niks van verstaan, maar het is denken wij wel mooi om mee te maken.

Jeroen, Ollie & Daan

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...
1 reactie
Meer lezen

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...
1 reactie
Meer lezen

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....
3 reacties
Meer lezen