FP zoals het heurt

Geen orkaankracht windstoten meer, geen golven, geen ellende en geen stress om luiken die dicht waaien of spullen die door de tent vliegen. Frans Polynesië laat zich nu van haar goede kant zien, zoals het heurt. Het was wakker worden in een stille en vlakke baai met uitzicht op 4 idyllische strandjes vol palmbomen vol kokosnoten. Af en toe hoor je, gek genoeg, wel een geit of een haan kraaien. Die zullen vast ook Frans spreken en lopen hier los over het eiland.

De ochtend werd wel goed besteed. Ollie maakte ontbijt met bananen en grapefruit. Jeroen zette koffie en maakte de carburateur schoon van de buisboord motor. Daarna samen met Daan de hoes om het voorzeil getrokken. Daan deed nog wat sporten en heeft de film afgekeken waarvan hij het eind niet haalde gisteren.

Vara en Jean Pierre kwamen nog langs om wat leesvoer te brengen. Zo konden wij ook nog wat leesvoer doorgeven. Ze gingen even snorkelen bij het rif dicht onder de kust. Zo kwamen ze toevallig bij een palmboom waar de kokosnoten zo uitgepakt konden worden. Ze brachten een paar van die kokosnoten naar ons. Daan en Ollie leefde zich daarna uit met de machete. Gelukkig hebben ze alle vingers nog en zo hebben wij nu vers kokosnoot water, vruchtvlees en kokosmelk. Een van de doelstellingen van vandaag was om wat kokosnoten van het strand te halen. Nu hoeven we er niet zo veel zelf meer te halen.

Tijdens het open hakken van de kokosnoten op het zwemplatform deed Jeroen "even" het gasfornuis en de oven schoonmaken. Dit resulteerde in een ovendeur die helemaal uit elkaar lag en een nieuwe zelf gecreëerde oven deurhendel. Die laatste miste al een aantal jaar en zo had je altijd vuurvaste handen nodig als de over open moest. Een hele upgrade en onze oven/gasfornuis glimt weer.

Hierna was het tijd voor ons kokosnoot avontuur. Best raar om naar een strand te roeien waar tientallen kokosnoot bomen staan. Niet bereikbaar via land en dus eigenlijk van niemand, dus van iedereen zijn. We hebben hier nog 4 extra kokosnoten uit een boom gehaald. Natuurlijk ook nog eentje gedronken voordat we weer terug naar de Challenger gingen.

Zo was het tijd om deze baai te verlaten en naar de bewoonde zijde van het eiland te varen. De senang ging voorop. Het laatste stuk is namelijk letterlijke niet in kaart gebracht. Hierdoor moet je vertrouwen op mensen die hier al eerder zijn geweest. Zoals in ons geval Jean Pierre en Vara. Best spannend maar het ging helemaal goed. Nu liggen we in een baai met 6 boten. Wat een drukte ;)

Hier hebben we lekker gegeten en naar Clakson's Farm gekeken. Daan maakte een pittige sausje met kip(uit blik), aardappelen sperziebonen, Ui en knoflook. Hiernaast werden wraps en rijst gemaakt.

Morgen gaan we met Jean Pierre en Vara naar de kant om wat fruit te halen. Een lokale dame verkoopt hier namelijk haar eigen fruit en dit kan alleen gekocht worden als dit van te voren word aangegeven. Fijn dat de Senang hier al iets langer dan ons is.

Daan, Ollie & Jeroen