Doorgaan naar hoofdcontent

FP zoals het heurt

Geen orkaankracht windstoten meer, geen golven, geen ellende en geen stress om luiken die dicht waaien of spullen die door de tent vliegen. Frans Polynesië laat zich nu van haar goede kant zien, zoals het heurt. Het was wakker worden in een stille en vlakke baai met uitzicht op 4 idyllische strandjes vol palmbomen vol kokosnoten. Af en toe hoor je, gek genoeg, wel een geit of een haan kraaien. Die zullen vast ook Frans spreken en lopen hier los over het eiland.

De ochtend werd wel goed besteed. Ollie maakte ontbijt met bananen en grapefruit. Jeroen zette koffie en maakte de carburateur schoon van de buisboord motor. Daarna samen met Daan de hoes om het voorzeil getrokken. Daan deed nog wat sporten en heeft de film afgekeken waarvan hij het eind niet haalde gisteren.

Vara en Jean Pierre kwamen nog langs om wat leesvoer te brengen. Zo konden wij ook nog wat leesvoer doorgeven. Ze gingen even snorkelen bij het rif dicht onder de kust. Zo kwamen ze toevallig bij een palmboom waar de kokosnoten zo uitgepakt konden worden. Ze brachten een paar van die kokosnoten naar ons. Daan en Ollie leefde zich daarna uit met de machete. Gelukkig hebben ze alle vingers nog en zo hebben wij nu vers kokosnoot water, vruchtvlees en kokosmelk. Een van de doelstellingen van vandaag was om wat kokosnoten van het strand te halen. Nu hoeven we er niet zo veel zelf meer te halen.

Tijdens het open hakken van de kokosnoten op het zwemplatform deed Jeroen "even" het gasfornuis en de oven schoonmaken. Dit resulteerde in een ovendeur die helemaal uit elkaar lag en een nieuwe zelf gecreëerde oven deurhendel. Die laatste miste al een aantal jaar en zo had je altijd vuurvaste handen nodig als de over open moest. Een hele upgrade en onze oven/gasfornuis glimt weer.

Hierna was het tijd voor ons kokosnoot avontuur. Best raar om naar een strand te roeien waar tientallen kokosnoot bomen staan. Niet bereikbaar via land en dus eigenlijk van niemand, dus van iedereen zijn. We hebben hier nog 4 extra kokosnoten uit een boom gehaald. Natuurlijk ook nog eentje gedronken voordat we weer terug naar de Challenger gingen.

Zo was het tijd om deze baai te verlaten en naar de bewoonde zijde van het eiland te varen. De senang ging voorop. Het laatste stuk is namelijk letterlijke niet in kaart gebracht. Hierdoor moet je vertrouwen op mensen die hier al eerder zijn geweest. Zoals in ons geval Jean Pierre en Vara. Best spannend maar het ging helemaal goed. Nu liggen we in een baai met 6 boten. Wat een drukte ;)

Hier hebben we lekker gegeten en naar Clakson's Farm gekeken. Daan maakte een pittige sausje met kip(uit blik), aardappelen sperziebonen, Ui en knoflook. Hiernaast werden wraps en rijst gemaakt.

Morgen gaan we met Jean Pierre en Vara naar de kant om wat fruit te halen. Een lokale dame verkoopt hier namelijk haar eigen fruit en dit kan alleen gekocht worden als dit van te voren word aangegeven. Fijn dat de Senang hier al iets langer dan ons is.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren. Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef. Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen! Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, ...

We zijn onderweg

  Wat een heftige nacht hebben we gehad. Dit was zeker de slechtste nacht tot nu toe. Wat ging de boot te keer. Er stond deining de baai in en hier lagen een groot gedeelde van de nacht dwars op. Dit betekenden dus slingeren als een gek. Niet ideaal als laatste nacht… Beide vonden we het hierdoor ook geen tijd om ons bed uit te gaan om 0800. Het werd dus ietsje later en om 0930 waren we beide ons bed uit. Even een ontbijtje erin gestopt en toen moesten we het bootje opruimen. Fijn dat het echt Engels weer was, alles nat… dus het bootje leeg laten lopen, naar binnen toe, afdrogen en opbergen. Daarna moesten alleen de hoezen nog van de zeilen worden afgehaald. Klaar om te vertrekken, maar niet voordat we nog 1 keer het weer hadden bekeken, ons hadden uitgeklaard en nog een lekker broodje kip hadden gegeten. Toen was het echt tijd om weg te gaan. Heel fijn dat de regen gestopt was. Motor starten, anker binnen halen, het anker goed vastzetten en de zeilen hijsen. Daan heeft zijn eerste...