Doorgaan naar hoofdcontent

FP zoals het heurt

Geen orkaankracht windstoten meer, geen golven, geen ellende en geen stress om luiken die dicht waaien of spullen die door de tent vliegen. Frans Polynesië laat zich nu van haar goede kant zien, zoals het heurt. Het was wakker worden in een stille en vlakke baai met uitzicht op 4 idyllische strandjes vol palmbomen vol kokosnoten. Af en toe hoor je, gek genoeg, wel een geit of een haan kraaien. Die zullen vast ook Frans spreken en lopen hier los over het eiland.

De ochtend werd wel goed besteed. Ollie maakte ontbijt met bananen en grapefruit. Jeroen zette koffie en maakte de carburateur schoon van de buisboord motor. Daarna samen met Daan de hoes om het voorzeil getrokken. Daan deed nog wat sporten en heeft de film afgekeken waarvan hij het eind niet haalde gisteren.

Vara en Jean Pierre kwamen nog langs om wat leesvoer te brengen. Zo konden wij ook nog wat leesvoer doorgeven. Ze gingen even snorkelen bij het rif dicht onder de kust. Zo kwamen ze toevallig bij een palmboom waar de kokosnoten zo uitgepakt konden worden. Ze brachten een paar van die kokosnoten naar ons. Daan en Ollie leefde zich daarna uit met de machete. Gelukkig hebben ze alle vingers nog en zo hebben wij nu vers kokosnoot water, vruchtvlees en kokosmelk. Een van de doelstellingen van vandaag was om wat kokosnoten van het strand te halen. Nu hoeven we er niet zo veel zelf meer te halen.

Tijdens het open hakken van de kokosnoten op het zwemplatform deed Jeroen "even" het gasfornuis en de oven schoonmaken. Dit resulteerde in een ovendeur die helemaal uit elkaar lag en een nieuwe zelf gecreëerde oven deurhendel. Die laatste miste al een aantal jaar en zo had je altijd vuurvaste handen nodig als de over open moest. Een hele upgrade en onze oven/gasfornuis glimt weer.

Hierna was het tijd voor ons kokosnoot avontuur. Best raar om naar een strand te roeien waar tientallen kokosnoot bomen staan. Niet bereikbaar via land en dus eigenlijk van niemand, dus van iedereen zijn. We hebben hier nog 4 extra kokosnoten uit een boom gehaald. Natuurlijk ook nog eentje gedronken voordat we weer terug naar de Challenger gingen.

Zo was het tijd om deze baai te verlaten en naar de bewoonde zijde van het eiland te varen. De senang ging voorop. Het laatste stuk is namelijk letterlijke niet in kaart gebracht. Hierdoor moet je vertrouwen op mensen die hier al eerder zijn geweest. Zoals in ons geval Jean Pierre en Vara. Best spannend maar het ging helemaal goed. Nu liggen we in een baai met 6 boten. Wat een drukte ;)

Hier hebben we lekker gegeten en naar Clakson's Farm gekeken. Daan maakte een pittige sausje met kip(uit blik), aardappelen sperziebonen, Ui en knoflook. Hiernaast werden wraps en rijst gemaakt.

Morgen gaan we met Jean Pierre en Vara naar de kant om wat fruit te halen. Een lokale dame verkoopt hier namelijk haar eigen fruit en dit kan alleen gekocht worden als dit van te voren word aangegeven. Fijn dat de Senang hier al iets langer dan ons is.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Week 2 oversteek, aankomst Sint Helena

06/08/2025 zijn we aangekomen in Sint Helena. 15 dagen na vertrek uit Kaapstad. De tweede week hebben we 552 mijl afgelegd. Minder snel dan gehoopt natuurlijk, maar dit kwam omdat we in een windstilte terecht zijn gekomen. We hebben zeker twee dagen lopen dobberen. Gelukkig weten jullie dat wij dat in ieder geval geen probleem vinden. We slapen beter er kan gezwommen worden en de koffie blijft staan op tafel. Zwemmen was niet voor ons allebei afgelegd. Jeroen voelde met ze voeten het water en besloot dat het nog veel te koud was. Het water was ook echt wel koud. Onze meter vertelde ons dat het 20 graden was, maar dat weerhield Daan er niet van om even een frisse duik te nemen. Toen hij op het zwemplatform zij haren aan het wassen was. Kwam er ook nog een grote groep dolfijnen langs. Helaas niet dichtbij genoeg om er mee te zwemmen. Eind ochtend gooide we het anker uit net voor Jamestown, de hoofdstad van Sint Helena. Al snel kwam Kyle naar ons toe. Hij beheert hier de lokale ferry...

Museum

Vandaag hadden we de missie om alles te regelen voor de tour over het eiland. We hebben het goed voor elkaar want aan het eind van de dag kunnen we de auto delen door 3 en de gids delen door 3. We hebben namelijk 2 Duitsers ontmoet in het surf cafe, en zij hadden namelijk wel oren naar een goedkope manier om het eiland te bekijken.  Jammer dat eigenlijk het hele eiland beschermt wordt en dat je hier een 10 daagse ticket voor moet kopen. Zonder de ticket geen toegang tot alle bijzonder plekken op het eiland. Jammer dat hier dan wel 72 euro per persoon voor moet worden gevraagd. Gelukkig kunnen we dit financieel goed praten omdat we geen brandstof hebben verstookt en omdat er geen kosten verbonden zijn aan het inchecken. Tevens tourisme het enige wat geld naar het eiland brengt en zo blijft deze mysterieuze en bijzondere plek behouden.  De middag hebben we doorgebracht met een biertje of een ijsje in de surf bar. Hier werken de 2 duisters die morgen met ons mee gaan. Die reizen ...