Doorgaan naar hoofdcontent

De bar met intenet

Het lijkt erop dat we de enige bar hebben gevonden waar redelijk internet is. Zolang er maar niet te veel mensen op internet zitten over het gehele eiland dan is de verbinding oke. De reden hiervoor is dat al het internet van het eiland via 1 verbinding gaat. Alle huishoudens, alle telefoons en alle bedrijven moeten die 1e verbinding delen. Je snapt het al, deze verbinding is niet geheel naar de maatstaven van deze tijd. Gelukkig hadden we net genoeg om wat te bellen met het thuisfront maar tegen de middag werd internet slechter en slechter. Troubles in paradise ;)
Daan en Ollie hebben nog wat gegeten bij dit barretje. patatjes en een stuk vlees. Jeroen is terug naar de boot gegaan om nog wat van de boot klusjes te doen. Die worden heelaas nog niet door de kaboutertjes gedaan.

Daan heeft nog even geholpen met het verhelpen van de lekkage voor. Ollie is maar even gaan snorkelen, dit viel tegen wat het water is hier niet zo helder.
Hierna zijn Ollie en Daan nog gaan voetballen en even langs een van de gas tentjes gelopen. We moeten namelijk op een of andere manier gas zien te regelen hier. Dit schijnt niet zo vanzelfsprekend te zijn als we hadden gedacht. De meeste gasflessen op het eiland, zelfs de volle in de winkels, zijn al persoonlijk eigendom van iemand. Hierdoor kunnen ze niet zo maar verkocht worden.

Tijdens het voetballen kon Jeroen de boot binnen en buiten weer opruimen en gelijk schoonmaken. Dit was wel weer nodig. Helaas duurde dit niet lang, het laatste van de afwas was nog niet eens terug gezet in de kast en de heren stormde terug aan boord. Zand poten door de kuip, gehaast om eten te maken en nog een taart in elkaar te flansen… Plannen is niet een van de sterke punten.

Ze willen namelijk vroeg naar bed, want morgen hebben we afgesproken om te gaan hiken. 06:30 in het bootje zodat we hier de hoogste berg op kunnen lopen. Als dat gedaan is doen we een stukje taart om de verjaardag van Daan nog in te halen.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...