Doorgaan naar hoofdcontent

De bar met intenet

Het lijkt erop dat we de enige bar hebben gevonden waar redelijk internet is. Zolang er maar niet te veel mensen op internet zitten over het gehele eiland dan is de verbinding oke. De reden hiervoor is dat al het internet van het eiland via 1 verbinding gaat. Alle huishoudens, alle telefoons en alle bedrijven moeten die 1e verbinding delen. Je snapt het al, deze verbinding is niet geheel naar de maatstaven van deze tijd. Gelukkig hadden we net genoeg om wat te bellen met het thuisfront maar tegen de middag werd internet slechter en slechter. Troubles in paradise ;)
Daan en Ollie hebben nog wat gegeten bij dit barretje. patatjes en een stuk vlees. Jeroen is terug naar de boot gegaan om nog wat van de boot klusjes te doen. Die worden heelaas nog niet door de kaboutertjes gedaan.

Daan heeft nog even geholpen met het verhelpen van de lekkage voor. Ollie is maar even gaan snorkelen, dit viel tegen wat het water is hier niet zo helder.
Hierna zijn Ollie en Daan nog gaan voetballen en even langs een van de gas tentjes gelopen. We moeten namelijk op een of andere manier gas zien te regelen hier. Dit schijnt niet zo vanzelfsprekend te zijn als we hadden gedacht. De meeste gasflessen op het eiland, zelfs de volle in de winkels, zijn al persoonlijk eigendom van iemand. Hierdoor kunnen ze niet zo maar verkocht worden.

Tijdens het voetballen kon Jeroen de boot binnen en buiten weer opruimen en gelijk schoonmaken. Dit was wel weer nodig. Helaas duurde dit niet lang, het laatste van de afwas was nog niet eens terug gezet in de kast en de heren stormde terug aan boord. Zand poten door de kuip, gehaast om eten te maken en nog een taart in elkaar te flansen… Plannen is niet een van de sterke punten.

Ze willen namelijk vroeg naar bed, want morgen hebben we afgesproken om te gaan hiken. 06:30 in het bootje zodat we hier de hoogste berg op kunnen lopen. Als dat gedaan is doen we een stukje taart om de verjaardag van Daan nog in te halen.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....