Doorgaan naar hoofdcontent

Suikerbrood versie twee punt nul

Daan had het vandaag weer voor elkaar. We snappen niet hoe die het doet, maar hij trekt water aan. Er is vandaag geen golf over dek gegaan, behalve 1 die de Challenger precies het middelste luik in schepte. Wie zat daar onder? een toen zeiknatte Daan….

Vandaag was het feest in de bakkerij, er was namelijk een recept gevonden voor suikerboord! Dus zo werd er vandaag in de omnia een heus suikerboord gebakken. Niet geheel volgens het recept want daar in staan suikersoorten die Jan de Zeeman niet kent. Gelukkig was dit keer het resultaat vele malen beter dan het vorige misbaksel van een suikerboord. Er miste toen nogal wat ingrediënten (ei, boter, melk, kaneel poeder). Deze zijn toch wel essentieel bij het maken van een lekker suikerbrood.

Het bereiden van dit brood ging ook vele male sneller dan bij een normaal brood. Zodoende was dit keer de lunch voor 1300. Het boord was zelfs klaar voordat beide heren het bed uit waren. Dat mag ook in de krant.
Dit keer hebben we ons wel ingehouden met het eten van het boord. Er was nog 1/3 van het boord over. Dit is en wordt natuurlijk gedurende de dag en zeker ook tijdens de nacht wachten opgesnoept.

De vissen willen niet bijten, we hebben het weer geprobeerd maar het wil niet lukken. Vandaar een avondmaal met kip uit blik. De laatste verse groeten werden vandaag gebruikt en samen met een Conimex Tjaptjoi doosje werd de maaltijd voorbereid. De tjaptjoi met ui, knoflook, aubergine en paprika was aangevuld met een flinke hoeveelheid kip-kruiden en sambal. Gooi hier nog een omelet boven op en je hebt een bijzondere maaltijd. Het smaakte overigens prima.

De wind heeft vandaag lekker gewaaid, niet overdreven hard maar net genoeg om de zeilen vol te houden. Zo was het wel mooi rustig aan boord en werd er door de jongens op creatieve wijze wat lichamelijke beweging gedaan. Je kan goed gek doen met een elastische band om verschillende spiergroepen te training. Het is maar goed dat dit geen big brother is, want het is alles behalve charmant.

De cijfers van 12:00
Bananen: 0
Vissen: 0
afgelegde afstand: 126 Nm
gemiddelde snelheid: 5.3 kn
afstand te gaan: 225 Nm

Morgen is de laatste volle dag varen naar Pitcairn. Zoals het nu uit ziet zullen we donderdag aankomen bij dit eiland. We hopen natuurlijk nog steeds op kalm genoeg weer en wat beschutting zodat we even kunnen stoppen op dit bijzondere eilandje.

De voorspellingen zijn trouwens nog steeds iet helemaal in 1 lijn, de meeste voorspellingen geven nu max 27 knopen aan (6 bft). Dat is al vele malen beter dan 35 knopen (8 bft). Tevens lijkt de wind pas vanaf donderdag middag aan te trekken. Morgen kijken we weer verder naar het weer. Voor nu een rustige nacht in het vooruitzicht. Volledig grootzeil en Genua 3 met een bakstag windje.

Ollie's Engels Corner

Less than 200 miles until Pitcairn Island. As we get closer to this tiny rock (and it really is teeny-weeeny - 1x1.5NM), I'm starting to read a bit more about the story of the world's smallest nation. More on that another time but, oh boy it is a mental story. Fact stranger than fiction. Mutiny, murder, mayhem: all the good stuff. But anyway, they probably have bananas, and the potassium levels have plummeted aboard Challenger after we tore through our banana surplus. So our skin is missing that golden yellow banana tint and we need to resupply.

But the viability of Pitcairn as a stop - and banana refill station - is still uncertain, as the forecasts cannot agree on the weather for the coming week. About half the forecasts show a hearty easterly wind, which with no well-protected anchorage there, would probably mean we have a drive by "hello" to Pitcairn (and banana supply drop from the cliffs?) and continue on towards the Gambier Islands. All being well we should arrive the day after tomorrow in the morning, so we'll soon find out.

Also, the breeze is back. Now we're broad reaching on a comfortable sea with a friendly southerly breeze. Jeroen made a second attempt at suikerbroet today, which was much prettier and less caramelly than the first one. The sea decided Daan's bed was too dry and so sent a cute little wave in through the middle hatch to give him a splash (again), the fishing lines went back out today but again were purely ceremonial, and the moon rose behind us just after sunset glowing a rich orange colour behind dramatic clouds. Nice.


Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...