Doorgaan naar hoofdcontent

Suikerbrood versie twee punt nul

Daan had het vandaag weer voor elkaar. We snappen niet hoe die het doet, maar hij trekt water aan. Er is vandaag geen golf over dek gegaan, behalve 1 die de Challenger precies het middelste luik in schepte. Wie zat daar onder? een toen zeiknatte Daan….

Vandaag was het feest in de bakkerij, er was namelijk een recept gevonden voor suikerboord! Dus zo werd er vandaag in de omnia een heus suikerboord gebakken. Niet geheel volgens het recept want daar in staan suikersoorten die Jan de Zeeman niet kent. Gelukkig was dit keer het resultaat vele malen beter dan het vorige misbaksel van een suikerboord. Er miste toen nogal wat ingrediënten (ei, boter, melk, kaneel poeder). Deze zijn toch wel essentieel bij het maken van een lekker suikerbrood.

Het bereiden van dit brood ging ook vele male sneller dan bij een normaal brood. Zodoende was dit keer de lunch voor 1300. Het boord was zelfs klaar voordat beide heren het bed uit waren. Dat mag ook in de krant.
Dit keer hebben we ons wel ingehouden met het eten van het boord. Er was nog 1/3 van het boord over. Dit is en wordt natuurlijk gedurende de dag en zeker ook tijdens de nacht wachten opgesnoept.

De vissen willen niet bijten, we hebben het weer geprobeerd maar het wil niet lukken. Vandaar een avondmaal met kip uit blik. De laatste verse groeten werden vandaag gebruikt en samen met een Conimex Tjaptjoi doosje werd de maaltijd voorbereid. De tjaptjoi met ui, knoflook, aubergine en paprika was aangevuld met een flinke hoeveelheid kip-kruiden en sambal. Gooi hier nog een omelet boven op en je hebt een bijzondere maaltijd. Het smaakte overigens prima.

De wind heeft vandaag lekker gewaaid, niet overdreven hard maar net genoeg om de zeilen vol te houden. Zo was het wel mooi rustig aan boord en werd er door de jongens op creatieve wijze wat lichamelijke beweging gedaan. Je kan goed gek doen met een elastische band om verschillende spiergroepen te training. Het is maar goed dat dit geen big brother is, want het is alles behalve charmant.

De cijfers van 12:00
Bananen: 0
Vissen: 0
afgelegde afstand: 126 Nm
gemiddelde snelheid: 5.3 kn
afstand te gaan: 225 Nm

Morgen is de laatste volle dag varen naar Pitcairn. Zoals het nu uit ziet zullen we donderdag aankomen bij dit eiland. We hopen natuurlijk nog steeds op kalm genoeg weer en wat beschutting zodat we even kunnen stoppen op dit bijzondere eilandje.

De voorspellingen zijn trouwens nog steeds iet helemaal in 1 lijn, de meeste voorspellingen geven nu max 27 knopen aan (6 bft). Dat is al vele malen beter dan 35 knopen (8 bft). Tevens lijkt de wind pas vanaf donderdag middag aan te trekken. Morgen kijken we weer verder naar het weer. Voor nu een rustige nacht in het vooruitzicht. Volledig grootzeil en Genua 3 met een bakstag windje.

Ollie's Engels Corner

Less than 200 miles until Pitcairn Island. As we get closer to this tiny rock (and it really is teeny-weeeny - 1x1.5NM), I'm starting to read a bit more about the story of the world's smallest nation. More on that another time but, oh boy it is a mental story. Fact stranger than fiction. Mutiny, murder, mayhem: all the good stuff. But anyway, they probably have bananas, and the potassium levels have plummeted aboard Challenger after we tore through our banana surplus. So our skin is missing that golden yellow banana tint and we need to resupply.

But the viability of Pitcairn as a stop - and banana refill station - is still uncertain, as the forecasts cannot agree on the weather for the coming week. About half the forecasts show a hearty easterly wind, which with no well-protected anchorage there, would probably mean we have a drive by "hello" to Pitcairn (and banana supply drop from the cliffs?) and continue on towards the Gambier Islands. All being well we should arrive the day after tomorrow in the morning, so we'll soon find out.

Also, the breeze is back. Now we're broad reaching on a comfortable sea with a friendly southerly breeze. Jeroen made a second attempt at suikerbroet today, which was much prettier and less caramelly than the first one. The sea decided Daan's bed was too dry and so sent a cute little wave in through the middle hatch to give him a splash (again), the fishing lines went back out today but again were purely ceremonial, and the moon rose behind us just after sunset glowing a rich orange colour behind dramatic clouds. Nice.


Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren. Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef. Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen! Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, ...

We zijn onderweg

  Wat een heftige nacht hebben we gehad. Dit was zeker de slechtste nacht tot nu toe. Wat ging de boot te keer. Er stond deining de baai in en hier lagen een groot gedeelde van de nacht dwars op. Dit betekenden dus slingeren als een gek. Niet ideaal als laatste nacht… Beide vonden we het hierdoor ook geen tijd om ons bed uit te gaan om 0800. Het werd dus ietsje later en om 0930 waren we beide ons bed uit. Even een ontbijtje erin gestopt en toen moesten we het bootje opruimen. Fijn dat het echt Engels weer was, alles nat… dus het bootje leeg laten lopen, naar binnen toe, afdrogen en opbergen. Daarna moesten alleen de hoezen nog van de zeilen worden afgehaald. Klaar om te vertrekken, maar niet voordat we nog 1 keer het weer hadden bekeken, ons hadden uitgeklaard en nog een lekker broodje kip hadden gegeten. Toen was het echt tijd om weg te gaan. Heel fijn dat de regen gestopt was. Motor starten, anker binnen halen, het anker goed vastzetten en de zeilen hijsen. Daan heeft zijn eerste...