Doorgaan naar hoofdcontent

Natte catastrophe

Vandaag was een verschrikkelijke dag. Net na middernacht explodeerde de schoot van de genua. Wat een rot klap, gelukkig ook zo weer opgelost met een nieuwe schoot. Dit bleek erger een voorbode op de rest van de dag.
De ochtend begon wel erg mooi met de zonsopkomst maar om 0900 maakte Jeroen iedereen wakker omdat er water in de boot kwam en hij niet kon zien van waar.
Gelukkig bleek, na een tijdje zoeken, dit via de kabels van de ankerwinch de boot in te druppen. Niet lek, dus we blijven drijven maar het is wel een zooitje.
Daan is zoals gewoonlijk bij dit soort dingen altijd de gelukkige. De kabels van de ankerwinch lopen namelijk via zijn kleding kast de boot in. Dit houd in, weer een boel zoute en natte kleren en een gedeelte van zijn bed nat. Zo blijven we in ieder geval bezig en hebben we weer wat op te lossen als we rustig weer hebben of als we weer ergens stil liggen.

Het opruimen van een beetje water in de boot is normaal geen probleem. Met ruim 25 knopen over dek en geregeld over de 30 knopen wordt het een ander verhaal.
We rolde het voorzeil weg en met een goed staaltje teamwerk was het water onder het bed, in de kast en in de bilges binnen een paar uur opgedweild. Hierna was het tijd voor lunch. Tijdens het schoonmaken kwamen we de blikken erwtensoep tegen. Dit was natuurlijk het uitgekozen moment voor een makkelijke en lekkere maaltijd. Meneer Unox had zich zelf weer overtroffen, wat kan de smaak van thuis toch lekker zijn. We lieten zelfs onze gedachten even gaan en hadden het over schaatsen, boordjes rookworst, warme chocomel en natuurlijk verse erwtensoep.

Met de lunch ging de motor aan, niet omdat we geen wind hadden maar omdat we erg laag zitten met de accu's. Het leven op met 3 op de Challenger gaat goed maar we verbruiken wel meer energie. Koken kost meer energie, koffie/thee/noodles maken kost meer en natuurlijk het water verbruik kost meer energie. Dat water maken we namelijk zelf vanuit het zeewater en kost best wel wat energie.
Daan waste direct wat van zijn kleren met zoet warm water, hopelijk wordt dit ooit droog. Het regent namelijk al een paar uur en de boot is zowel van binnen als buiten nat. De zon heeft zich na de opkomst goed verstopt achter de wolken.

Om 14:30 kwam de zon echter waterig achter de wolken vandaan. Een voorteken van het weer dat ze beloofd hadden. Ruime wind richting Pitcairn voor een dag. Na een uurtje van de waterige zonnetje te hebben genoten was het zo ver. We gingen overstag en de motor ging uit en we rolde de genua weer uit. Wat een rust. We hebben eerst nog even hoog aan de wind gehangen maar zoals voorspeld draaide de wind en zo konden we met steeds ruimere wind naar Pitcairn varen. Jammer genoeg trok de wind weer aan en waren/zijn de zeeën nog heel erg stijl. Zeilen konden we het niet meer noemen, het was meer voort ploegen. De challenger maakte gigantische klappen en schepte gigantisch veel water. Zodoende hebben we de genua ingerold en varen we alleen met het dubbel gereefde grootzeil. Dit gaat erg goed en nu liggen we er een stuk rustiger in. We varen zelfs nog een knoop of 5. Dat vinden we meer als voldoende en morgen kijken we weer verder.

Daan heeft vandaag een goede maaltijd op tafel gezet. Zeker voor de geldende condities. Er werd vis gebakken, aardappels gekookt en groeten geroerbakt. Ja, we eten erg goed. Ook als de condities wat minder zijn.

Cijfers:
Bananen 0
Vissen 0
Mijlen 99
Gemiddelde snelheid 4,1
Te gaan 570
Motor uren 3h45min

Ollie's Engels Corner
We are experiencing some difficult writing conditions on the Challenger, but please don't worry all is well in our Engles Corner and a full Ollie's Engels Corner will be back in tomorrows blog.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...