Doorgaan naar hoofdcontent

Muren van water

Afgelopen nacht begon het zo als voorspeld te waaien. Van een mooie windje 4 bft naar windkracht 7 binnen een paar minuten. De zee veranderde direct. Er ontstonden gigantisch stijle golven die dwars door het bestaand golf systeem heen liepen. Kruis zeeën, iets wat je liever niet ziet.

Gelukkig hebben we naar enkele golven in de kuip gehad en zijn maar 1 keer goed plat geslagen. Nu zijn de zeeën iets meer georganiseerd maar nog wel tussen de 4 a 5 meter hoog. Probeer je dit maar even voor te stellen, 2 verdiepingen hoog, muren van water met af een toe een brekende witte top. Nogal indrukwekkend.

De nacht zijn we doorgekomen met het 3e riff en met een puntje voorzeil. De genua werd namelijk als snel te veel.
Vanochtend hebben we dan ook het grootzeil weg gehaald en daarna het voorzeil weer uitgerold. Zo worden we weer voortgetrokken ipv geduwd, dat vind de Challenger toch fijner in dit soort omstandigheden.

Het zal jullie dan ook niet verbazen dat we ons snelheidsrecord hebben verbroken. 14,9 knopen surfende vanaf een grote golf. Je voelde hoe we een setje kregen en daarna vol gas de golf af gingen. Wat een snelheid!
Het gemiddelde ligt echter rond de 7 knopen, dus dit zijn echt uitschieters. Gelukkig wel helemaal onder controle. Het voorzeil staat met de spinnaker uitgeboomd en zo varen we richting Gambier. Echt relax is het niet, we rollen nogal en worden zo nu en dan op ons kant gegooid.

Het enige slachtoffer is de bak met cornflakes van Daan geweest. Die stapte van het aanrecht af toen Daan beide handen nodig had om de inhoud van de koelkast terug in de koelkast te stoppen.

Morgen hopen we nog net voor zonsondergang aan te komen op Gambier. Hier ligt de Senang op ons te wachten in een mooie beschutte baai.
Het is trouwens de eerste keer dan we zo lang zo veel wind hebben. Alles gaat goed en gecontroleerd. De grote golven of eerder muren met water die van echter op ons af komen maakte wel gigantisch veel indruk. Het is wel weer bizar hoe snel je daar aan went.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Week 2 oversteek, aankomst Sint Helena

06/08/2025 zijn we aangekomen in Sint Helena. 15 dagen na vertrek uit Kaapstad. De tweede week hebben we 552 mijl afgelegd. Minder snel dan gehoopt natuurlijk, maar dit kwam omdat we in een windstilte terecht zijn gekomen. We hebben zeker twee dagen lopen dobberen. Gelukkig weten jullie dat wij dat in ieder geval geen probleem vinden. We slapen beter er kan gezwommen worden en de koffie blijft staan op tafel. Zwemmen was niet voor ons allebei afgelegd. Jeroen voelde met ze voeten het water en besloot dat het nog veel te koud was. Het water was ook echt wel koud. Onze meter vertelde ons dat het 20 graden was, maar dat weerhield Daan er niet van om even een frisse duik te nemen. Toen hij op het zwemplatform zij haren aan het wassen was. Kwam er ook nog een grote groep dolfijnen langs. Helaas niet dichtbij genoeg om er mee te zwemmen. Eind ochtend gooide we het anker uit net voor Jamestown, de hoofdstad van Sint Helena. Al snel kwam Kyle naar ons toe. Hij beheert hier de lokale ferry...

Museum

Vandaag hadden we de missie om alles te regelen voor de tour over het eiland. We hebben het goed voor elkaar want aan het eind van de dag kunnen we de auto delen door 3 en de gids delen door 3. We hebben namelijk 2 Duitsers ontmoet in het surf cafe, en zij hadden namelijk wel oren naar een goedkope manier om het eiland te bekijken.  Jammer dat eigenlijk het hele eiland beschermt wordt en dat je hier een 10 daagse ticket voor moet kopen. Zonder de ticket geen toegang tot alle bijzonder plekken op het eiland. Jammer dat hier dan wel 72 euro per persoon voor moet worden gevraagd. Gelukkig kunnen we dit financieel goed praten omdat we geen brandstof hebben verstookt en omdat er geen kosten verbonden zijn aan het inchecken. Tevens tourisme het enige wat geld naar het eiland brengt en zo blijft deze mysterieuze en bijzondere plek behouden.  De middag hebben we doorgebracht met een biertje of een ijsje in de surf bar. Hier werken de 2 duisters die morgen met ons mee gaan. Die reizen ...