Doorgaan naar hoofdcontent

Muren van water

Afgelopen nacht begon het zo als voorspeld te waaien. Van een mooie windje 4 bft naar windkracht 7 binnen een paar minuten. De zee veranderde direct. Er ontstonden gigantisch stijle golven die dwars door het bestaand golf systeem heen liepen. Kruis zeeën, iets wat je liever niet ziet.

Gelukkig hebben we naar enkele golven in de kuip gehad en zijn maar 1 keer goed plat geslagen. Nu zijn de zeeën iets meer georganiseerd maar nog wel tussen de 4 a 5 meter hoog. Probeer je dit maar even voor te stellen, 2 verdiepingen hoog, muren van water met af een toe een brekende witte top. Nogal indrukwekkend.

De nacht zijn we doorgekomen met het 3e riff en met een puntje voorzeil. De genua werd namelijk als snel te veel.
Vanochtend hebben we dan ook het grootzeil weg gehaald en daarna het voorzeil weer uitgerold. Zo worden we weer voortgetrokken ipv geduwd, dat vind de Challenger toch fijner in dit soort omstandigheden.

Het zal jullie dan ook niet verbazen dat we ons snelheidsrecord hebben verbroken. 14,9 knopen surfende vanaf een grote golf. Je voelde hoe we een setje kregen en daarna vol gas de golf af gingen. Wat een snelheid!
Het gemiddelde ligt echter rond de 7 knopen, dus dit zijn echt uitschieters. Gelukkig wel helemaal onder controle. Het voorzeil staat met de spinnaker uitgeboomd en zo varen we richting Gambier. Echt relax is het niet, we rollen nogal en worden zo nu en dan op ons kant gegooid.

Het enige slachtoffer is de bak met cornflakes van Daan geweest. Die stapte van het aanrecht af toen Daan beide handen nodig had om de inhoud van de koelkast terug in de koelkast te stoppen.

Morgen hopen we nog net voor zonsondergang aan te komen op Gambier. Hier ligt de Senang op ons te wachten in een mooie beschutte baai.
Het is trouwens de eerste keer dan we zo lang zo veel wind hebben. Alles gaat goed en gecontroleerd. De grote golven of eerder muren met water die van echter op ons af komen maakte wel gigantisch veel indruk. Het is wel weer bizar hoe snel je daar aan went.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren. Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef. Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen! Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, ...

We zijn onderweg

  Wat een heftige nacht hebben we gehad. Dit was zeker de slechtste nacht tot nu toe. Wat ging de boot te keer. Er stond deining de baai in en hier lagen een groot gedeelde van de nacht dwars op. Dit betekenden dus slingeren als een gek. Niet ideaal als laatste nacht… Beide vonden we het hierdoor ook geen tijd om ons bed uit te gaan om 0800. Het werd dus ietsje later en om 0930 waren we beide ons bed uit. Even een ontbijtje erin gestopt en toen moesten we het bootje opruimen. Fijn dat het echt Engels weer was, alles nat… dus het bootje leeg laten lopen, naar binnen toe, afdrogen en opbergen. Daarna moesten alleen de hoezen nog van de zeilen worden afgehaald. Klaar om te vertrekken, maar niet voordat we nog 1 keer het weer hadden bekeken, ons hadden uitgeklaard en nog een lekker broodje kip hadden gegeten. Toen was het echt tijd om weg te gaan. Heel fijn dat de regen gestopt was. Motor starten, anker binnen halen, het anker goed vastzetten en de zeilen hijsen. Daan heeft zijn eerste...