Doorgaan naar hoofdcontent

Muren van water

Afgelopen nacht begon het zo als voorspeld te waaien. Van een mooie windje 4 bft naar windkracht 7 binnen een paar minuten. De zee veranderde direct. Er ontstonden gigantisch stijle golven die dwars door het bestaand golf systeem heen liepen. Kruis zeeën, iets wat je liever niet ziet.

Gelukkig hebben we naar enkele golven in de kuip gehad en zijn maar 1 keer goed plat geslagen. Nu zijn de zeeën iets meer georganiseerd maar nog wel tussen de 4 a 5 meter hoog. Probeer je dit maar even voor te stellen, 2 verdiepingen hoog, muren van water met af een toe een brekende witte top. Nogal indrukwekkend.

De nacht zijn we doorgekomen met het 3e riff en met een puntje voorzeil. De genua werd namelijk als snel te veel.
Vanochtend hebben we dan ook het grootzeil weg gehaald en daarna het voorzeil weer uitgerold. Zo worden we weer voortgetrokken ipv geduwd, dat vind de Challenger toch fijner in dit soort omstandigheden.

Het zal jullie dan ook niet verbazen dat we ons snelheidsrecord hebben verbroken. 14,9 knopen surfende vanaf een grote golf. Je voelde hoe we een setje kregen en daarna vol gas de golf af gingen. Wat een snelheid!
Het gemiddelde ligt echter rond de 7 knopen, dus dit zijn echt uitschieters. Gelukkig wel helemaal onder controle. Het voorzeil staat met de spinnaker uitgeboomd en zo varen we richting Gambier. Echt relax is het niet, we rollen nogal en worden zo nu en dan op ons kant gegooid.

Het enige slachtoffer is de bak met cornflakes van Daan geweest. Die stapte van het aanrecht af toen Daan beide handen nodig had om de inhoud van de koelkast terug in de koelkast te stoppen.

Morgen hopen we nog net voor zonsondergang aan te komen op Gambier. Hier ligt de Senang op ons te wachten in een mooie beschutte baai.
Het is trouwens de eerste keer dan we zo lang zo veel wind hebben. Alles gaat goed en gecontroleerd. De grote golven of eerder muren met water die van echter op ons af komen maakte wel gigantisch veel indruk. Het is wel weer bizar hoe snel je daar aan went.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...
1 reactie
Meer lezen

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...
Een reactie posten
Meer lezen

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...
Een reactie posten
Meer lezen