Doorgaan naar hoofdcontent

Bij-liggend Lunchen

Morgen is Daan Jarig. 23 wordt hij! Balen dat we net midden op de oceaan zitten. Zo kan hij niet goed bellen/appen met vrienden en familie.
Misschien toch leuk als hij wat extra felicitaties krijgt.
Stuur een felicitatie naar svchallenger@myiridium.net zodat hij zich toch een beetje meer jarig voelt. (Reacties op de blog kunnen we helaas was zien als we weer goed internet hebben)

De geruchten over het open gaan van de bakkerij bleken juist te zijn. Zo vulde de boot zich gedurende de ochtend met de heerlijke geur van vers gebakken brood.
De bakker werd wel verstoord tijdens zijn werkzaamheden. Door het buiige weer type van de afgelopen dagen was het nodig om het grootzeil te reven naar het tweede rif. De oude zeilers wijsheid; als je aan reven denkt ben je al te laat. Was dit keer onjuist. Door twee gigantisch donkere wolken op de horizon voor ons was het niet meer dan een verstandige keuze. De jongens lagen nog te slapen en de wind nog maar 3 bft. Zodoende was het rif makkelijk alleen te zetten. Het centrale winch systeem is dan toch echt een uitkomst.
Toen alle lijnen waren opgeruimd en bakker weer in de bakkerij was, brak je hemel open. Het kwam met bakken uit de lucht en de wind trok aan naar een dikke 20 knopen. Challenger trok zich hier niks van aan en vaarde rustig en relax door.

Voor het eten hebben we wat nieuws geprobeerd, bijliggen… Dit is een passieve storm tactiek die er voor zorgt dat de bewegingen aan boord erg comfortabel worden. Het is heel makkelijk, je gaat overstag en doen niks met de schoten van de fok. Zo komt de fok bak te staan. Als je dan het roer hard over legt, komt de boot in een evenwicht met de kop schuin op de golven. Perfect voor de lunch, wat sporten, water maken en het voorbereiden van het avond maal. Dat vond namelijk allemaal plaats in de 2 uurtje bijliggen net na de middag.

Voor de rest van de dag is er niks bijzonders gebeurd. De lunch was vers brood en het avond maal een pasta salade met het laatste van onze zelf gevangen tonijn.

De Cijfers:
11 banenen
0 vissen
131 nautische mijlen
5.5 knopen gemiddeld
851 mijlen te gaan

Morgen hebben we hopelijk taart, Daantje wordt 23 en dat moet natuurlijk gevierd worden. Als de weergoden mee zitten hebben we zelf een paar uur of zelfs de hele dag wind mee?!?

Ollie's Engels Corner

The weather gods are still smiling on us, and again today we've been blessed with wind. But their smile has a hint of a smirk, because they refuse to give us wind from the direction we would most like. Of the 360 degrees that the wind could blow from, about 270 of those would be just fine. 270 is plenty of degrees to choose from, but alas the weather gods have selected a breeze from the NW, exactly where we want to go. Part of the deal of visiting Rapa Nui was to sail through this belt of latitude, just below the easterly trade winds and just about the summer storms, where the wind is always inconsistent and contrary. But it's a worthwhile deal.

Jeroen is back to bread baking. We hove-to for lunch, because this is a luxury cruise experience and we cannot be expected to feast with all this terrible bouncing around on the ocean. Still no sea life to speak of. Still, Challenger is moving.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

SMS from 881652421437@msg.iridium.com

Lizard point, ten zuiden van Falmouth is nog 320 mijlen weg. Voor het gros van alle zeilers ter wereld een gigantische afstand, wij zeggen dat we er bijna zijn. Dan is het jaren van oceaan zeilen klaar. We zullen dan het laatste "stukje" door bekend water varen. Naja voor mij dan, Daan is hier net zo bekend als in Frans Polynesiƫ of het Caribische gebied. Hoe bijzonder is dat. Daan ligt nog heerlijk te slapen, de zee is weer kalm en er staat een lekker windje in de rug. Nog even alle tijd voor niks. Ik heb net uren gelezen, luisterde ruim een uur muziek terwijl ik naar het water staarde. Dat zal nooit gaan vervelen. De lucht is grijs, af en toe breekt een enkele zonnestraal door de wolken. Dan kleurt de oceaan weer even van het grauwe grijs naar het indrukwekkende diepe blauw. Nog even dit en niks anders. Gek eigenlijk maar zo normaal, mooi en bijzonder tegelijk. Aan alles zit een

Vissen & pizza

Dit beloofde een fantastische dag te worden. We zouden namelijk gaan vissen met Teiki. Dat is de schoonbroer van Kiva en de vader van 1 van de 3 jongens die de pannenkoeken zo lekker vond.   We werden rond 10:00 opgehaald en waren weer terug rond 17:00. 6 Hengels uit met 6 pluggen (van die nep vissen die wij ook hebben). Zo werd de kans dus vergroot om vis te kunnen vangen. Als eerst gingen we naar een stuk naar het zuidwesten. Hier waren wat bergen onderwater waar de vis zou moeten zitten. De snelheid was tussen de 5 a 6 knopen en zo gingen we op jacht naar volgels. Waar vogels vliegen/duiken zit kleine vis. Waar kleine vis zit, zit grote vis. De eerste groep vogels was ons te snel. We konden ze net niet bij houden of waren net te laat gedraaid. De boot voor ons had wel geluk. Die hadden beet! Wij wachtte nog in spanning af… Zo gingen we weer opzoek naar dezelfde vogels maar dan weer in de richting van de berg onderwater. We moesten geduld hebben, maar we werden beloond! 3 vissen ...