Doorgaan naar hoofdcontent

Banana Sailing

Weg gaan is niet leuk, maar onderweg zijn is helemaal niet erg. Zeker niet als de zee zo glad als een spiegel is en Challenger toch nog 4.5 knoop zeilt met maar 7 knopen wind.

Iedereen was vooral moe van alle avonturen op Rapa Nui en het hevige rollen op de anker plaats. Gelukkig is er tijdens de tocht niet veel anders te doen dan eten, genieten en uitrusten. Naja dat is niet helemaal waar want Jeroen ging direct weer aan het werk deze ochtend. Er werden naam-stickers geplakt op de klemmen bij de centrale winch. Nu kan er gewoon gelezen worden wat elke lijn doet op de centrale winch en zo kunnen er geen foutjes gemaakt worden.
De centrale winch was ook erg dof en moest al tijden nodig gepoetst worden. Dat ging mooi in de ochtend toen de zon nog laag stond en het nog niet zo warm was. Het resultaat is niet perfect, maar wel vele male beter als het was. Hij glimt in ieder geval weer. Het is nu dus de taak om het nog eens te poetsen aan komende week.

We hebben uitzonderlijk veel bananen gegeten vandaag. In de vorm van een smoothie en pannenkoeken zijn er 27 bananen door heen gegaan. Gelukkig zijn het kleine bananen, maar misschien wel een beetje te veel van het goede. Er zijn te veel bananen rijp en we willen ze eigenlijk niet weg gooien. Gelukkig waren de bananen pannenkoeken echt heel erg lekker. Er zat echt heel veel banaan in en hierdoor werden ze heel erg zoet. Misschien zelfs iets te zoet om als lunch te eten.
Voor de rest van de dag is er niet veel bijzonders gedaan. Wel is er nog even actief gedaan, push ups, situps en nog even gezwommen. Dat kan nu heel makkelijk omdat de boot zo goed als niet beweegt.

Ollie maakte deze avond een heerlijke maaltijd met de tonijn de we zelf gevangen hebben. helaas vond de wind het nodig om na het avond eten helemaal weg te zakken. Zo dobberen we nu al een paar uur met maar 3 knopen wind. Gelukkig op een vlakke oceaan maar dat voorkwam niet dat de zeilen flink heel en weer klapte. Hierdoor hebben we nu alleen een puntje grootzeil staan (3e rif). Dit zorgt er toch voor dat we niet zo heel veel rollen en toch nog wat vooruit dobberen. Mocht er weer wat wind komen, dan kunnen we zo de grote genua uitrollen.

Ollie's Engels Corner

We're alone again with the sea and sun and sky. On Thursday we decided, in lieu of an incoming low pressure, to make a hasty exit from Rqpa Nui. A final goodbye dinner with Kiva, Teiki and family filled us to the brim with meat and will fuel us on the passage. The island will hold a special place in our hearts, for the hospitality, the history, and the delicious mangoes we found. Sadly we didn't get a chance to try the much praised pineapples, which is a good excuse to come back. They just need to move the island to a slightly more convenient location to make a visit easier.

So now we're back under sail, laden with good food from our friends. For the past week we've been working our way through the massive bunch of bananas Kiva brought to the boat, and today we managed 27 bananas between the three of us. This is a really fun test of our digestive systems, and for the moment we have not turned yellow (maybe due the sunburn which is keeping us a nice reddish colour), so the challenge will continue tomorrow when we try and better our record. The routine so far has been banana smoothie for breakfast (9-12 bananas), banana pancakes for lunch (14 bananas) and the odd few bananas eaten individually through the day. We have yet to invent a banana themed dinner but, are confident that when we create one it will take our banana consumption to an all time high. No banana shall be wasted, we just need to keep our fingers crossed we don't die of potassium poisoning.

The sea has been smooth and the wind light, but Challenger has still spent most of the day gliding along at 4-5 knots, in only 7 knots of wind. As the day's light faded and we sat eating our dinner we were gifted another beautiful sunset. Cloud fortresses splashed in pink and orange against a baby blue sky, and to top it off, double rainbows stretching from sea to sea astern. Not a bad view to complement our fresh, seared tuna dinner. The winds are forecast to be light for the next week, so the crossing may take longer than expected. But at this point we barely bat an eyelid at the 1000NM from Rapa Nui to Pitcairn. We'll get there at some point, and the ride is a sweet one.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Week 2 oversteek, aankomst Sint Helena

06/08/2025 zijn we aangekomen in Sint Helena. 15 dagen na vertrek uit Kaapstad. De tweede week hebben we 552 mijl afgelegd. Minder snel dan gehoopt natuurlijk, maar dit kwam omdat we in een windstilte terecht zijn gekomen. We hebben zeker twee dagen lopen dobberen. Gelukkig weten jullie dat wij dat in ieder geval geen probleem vinden. We slapen beter er kan gezwommen worden en de koffie blijft staan op tafel. Zwemmen was niet voor ons allebei afgelegd. Jeroen voelde met ze voeten het water en besloot dat het nog veel te koud was. Het water was ook echt wel koud. Onze meter vertelde ons dat het 20 graden was, maar dat weerhield Daan er niet van om even een frisse duik te nemen. Toen hij op het zwemplatform zij haren aan het wassen was. Kwam er ook nog een grote groep dolfijnen langs. Helaas niet dichtbij genoeg om er mee te zwemmen. Eind ochtend gooide we het anker uit net voor Jamestown, de hoofdstad van Sint Helena. Al snel kwam Kyle naar ons toe. Hij beheert hier de lokale ferry...

Museum

Vandaag hadden we de missie om alles te regelen voor de tour over het eiland. We hebben het goed voor elkaar want aan het eind van de dag kunnen we de auto delen door 3 en de gids delen door 3. We hebben namelijk 2 Duitsers ontmoet in het surf cafe, en zij hadden namelijk wel oren naar een goedkope manier om het eiland te bekijken.  Jammer dat eigenlijk het hele eiland beschermt wordt en dat je hier een 10 daagse ticket voor moet kopen. Zonder de ticket geen toegang tot alle bijzonder plekken op het eiland. Jammer dat hier dan wel 72 euro per persoon voor moet worden gevraagd. Gelukkig kunnen we dit financieel goed praten omdat we geen brandstof hebben verstookt en omdat er geen kosten verbonden zijn aan het inchecken. Tevens tourisme het enige wat geld naar het eiland brengt en zo blijft deze mysterieuze en bijzondere plek behouden.  De middag hebben we doorgebracht met een biertje of een ijsje in de surf bar. Hier werken de 2 duisters die morgen met ons mee gaan. Die reizen ...