Doorgaan naar hoofdcontent

Banana Sailing

Weg gaan is niet leuk, maar onderweg zijn is helemaal niet erg. Zeker niet als de zee zo glad als een spiegel is en Challenger toch nog 4.5 knoop zeilt met maar 7 knopen wind.

Iedereen was vooral moe van alle avonturen op Rapa Nui en het hevige rollen op de anker plaats. Gelukkig is er tijdens de tocht niet veel anders te doen dan eten, genieten en uitrusten. Naja dat is niet helemaal waar want Jeroen ging direct weer aan het werk deze ochtend. Er werden naam-stickers geplakt op de klemmen bij de centrale winch. Nu kan er gewoon gelezen worden wat elke lijn doet op de centrale winch en zo kunnen er geen foutjes gemaakt worden.
De centrale winch was ook erg dof en moest al tijden nodig gepoetst worden. Dat ging mooi in de ochtend toen de zon nog laag stond en het nog niet zo warm was. Het resultaat is niet perfect, maar wel vele male beter als het was. Hij glimt in ieder geval weer. Het is nu dus de taak om het nog eens te poetsen aan komende week.

We hebben uitzonderlijk veel bananen gegeten vandaag. In de vorm van een smoothie en pannenkoeken zijn er 27 bananen door heen gegaan. Gelukkig zijn het kleine bananen, maar misschien wel een beetje te veel van het goede. Er zijn te veel bananen rijp en we willen ze eigenlijk niet weg gooien. Gelukkig waren de bananen pannenkoeken echt heel erg lekker. Er zat echt heel veel banaan in en hierdoor werden ze heel erg zoet. Misschien zelfs iets te zoet om als lunch te eten.
Voor de rest van de dag is er niet veel bijzonders gedaan. Wel is er nog even actief gedaan, push ups, situps en nog even gezwommen. Dat kan nu heel makkelijk omdat de boot zo goed als niet beweegt.

Ollie maakte deze avond een heerlijke maaltijd met de tonijn de we zelf gevangen hebben. helaas vond de wind het nodig om na het avond eten helemaal weg te zakken. Zo dobberen we nu al een paar uur met maar 3 knopen wind. Gelukkig op een vlakke oceaan maar dat voorkwam niet dat de zeilen flink heel en weer klapte. Hierdoor hebben we nu alleen een puntje grootzeil staan (3e rif). Dit zorgt er toch voor dat we niet zo heel veel rollen en toch nog wat vooruit dobberen. Mocht er weer wat wind komen, dan kunnen we zo de grote genua uitrollen.

Ollie's Engels Corner

We're alone again with the sea and sun and sky. On Thursday we decided, in lieu of an incoming low pressure, to make a hasty exit from Rqpa Nui. A final goodbye dinner with Kiva, Teiki and family filled us to the brim with meat and will fuel us on the passage. The island will hold a special place in our hearts, for the hospitality, the history, and the delicious mangoes we found. Sadly we didn't get a chance to try the much praised pineapples, which is a good excuse to come back. They just need to move the island to a slightly more convenient location to make a visit easier.

So now we're back under sail, laden with good food from our friends. For the past week we've been working our way through the massive bunch of bananas Kiva brought to the boat, and today we managed 27 bananas between the three of us. This is a really fun test of our digestive systems, and for the moment we have not turned yellow (maybe due the sunburn which is keeping us a nice reddish colour), so the challenge will continue tomorrow when we try and better our record. The routine so far has been banana smoothie for breakfast (9-12 bananas), banana pancakes for lunch (14 bananas) and the odd few bananas eaten individually through the day. We have yet to invent a banana themed dinner but, are confident that when we create one it will take our banana consumption to an all time high. No banana shall be wasted, we just need to keep our fingers crossed we don't die of potassium poisoning.

The sea has been smooth and the wind light, but Challenger has still spent most of the day gliding along at 4-5 knots, in only 7 knots of wind. As the day's light faded and we sat eating our dinner we were gifted another beautiful sunset. Cloud fortresses splashed in pink and orange against a baby blue sky, and to top it off, double rainbows stretching from sea to sea astern. Not a bad view to complement our fresh, seared tuna dinner. The winds are forecast to be light for the next week, so the crossing may take longer than expected. But at this point we barely bat an eyelid at the 1000NM from Rapa Nui to Pitcairn. We'll get there at some point, and the ride is a sweet one.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...