Doorgaan naar hoofdcontent

Wat fijn, Tonijn!

De ochtend stond weer in het teken van brood bakken. Gelukkig hadden we nu een goed resultaat. Een luchtig en knapperig brood kwam rond 12:30 uit de omnia oven te voorschijn.

We hebben gelukkig weer goed contact met onze buddy boot. Alleen kruizen de mailtjes elkaar soms, dit kan soms best verwarrend zijn. De Senang, onze buddy boot zat on 12 uur vanmiddag 173 mijl voor ons. Nu aan ons de taak om een beetje in te lopen. We doen in ieder geval goed ons best. We hebben de laatste 24 uur 168 mijl gevaren. Dat geeft een gemiddelde snelheid van 7.0 knopen. Het leven aan boord was ook nog redelijk oké. We liggen echter wel heel schuin. Dat maakt het leven een stuk minder prettig. Alle simple taken zijn echt een opgave.

Bijvoorbeeld, het broodbakken is normaal al een heel karwij. Maar op een boot die aan de wind hangt is het pas echt een kunst. Zelfs het eten van het brood is een hele uitdaging. Je komt eigenlijk altijd een hand te kort.
Snij een plakje boord af, dan gaat het plakje brood er vandoor. Wil je het plakje brood pakken. Tja dan moet je of het mes loslaten of het brood. Om daar later ook weer achter aan te gaan. Daarna moet je er wat op smeren. Weer handen te kort.. je hebt een mes, smeersel en het boord in bedwang te houden. Gelukkig gaat het eten daarna vaak wel prima. Alleen vliegen dan het brood, de boter, de jam, de pindakaas, de pot sandwich spread, de muisjes, de borden en alle messen door de boot. Gelukkig was Daan een goede keeper, en hield die op creatieve wijze al de spullen op tafel.

De middag stond in het teken van vis… Na het eten was het zo ver, we hadden eindelijk beet! Er kwam een mooie tonijn uit het water. Niet overdreven groot maar wel een mooi formaat om met ons drieën van te eten. Jammer dat we in het proces van schoonmaken, Daan's mes zijn verloren en daarna nog een emmer. Gelukkig dreef de emmer, en wilde we hem weer ophalen. Dit is jammer genoeg niet gelukt. Voordat we konden omdraaien wilde we de vislijnen naar binnen hebben. Ollie deed er 1 en Daan de andere. Ollie had zijn lijn net binnen toen Daan begon te klagen over de lengte van de lijn. Daarna was die lijn ook opeens nog erg zwaar. Tijdens het binnenhalen van de laatste 5 meter ving Daan nog een Tonijn! geheel verbaast was Daan wel. Net omdat de lijn ergens achter bleef haken ofzo… nooit bedekkende dat dit een vis kon zijn.
Jammer konden we door de 2e vis niet omdraaien en hebben we de emmer niet meer terug gezien. Mooi kut dat we die in de zee hebben achter gelaten. Hopelijk vergeeft koning Neptunus het ons.

We hebben erg lekker gesmikkeld van de vis 's avonds. Ollie had Ratatouille gemaakt, met rijst en hiernaast de gebakken vis geserveerd. Wat kan het leven toch goed zijn.

Na het eten, voordat het donker werd hebben we nog snel even de genua gewisseld. De grote 150% genua 1 er af en de normale 100% genua 3 er op. kwa boot snelheid hebben niks tot weinig verloren en zo kunnen we veel meer wind hebben. Het wisselen ging trouwens erg vlot, erg fijn zo midden op de plas. Binnen een half uur was het zeil gewisseld. Het opvouwen en drogen komt later wel.
We hebben trouwens meer te drogen. Het grote luik voor in de boot, is wat aan het druppen. Niet fijn, maar er kwamen ook wel bakken water over vandaag. De golven rolde af en toe tot aan de buiskap over dek…

Morgen hebben we niks bijzonders op het de planning staan. Wie weet vangen we weer een visje en hopelijk hebben we weer wat zon. Vandaag hebben we het redelijk goed gedaan. Bijna net zoveel opgewekt als we hebben verbruikt.

Ollies Engels Corner

A morning of mile munching was followed by a slightly more exciting evening. Blessings continue to rain down on SV Challenger in the form of fish. One cute little tuna was tempted by Jeroen's XL Glitter Squid, and the ocean received one bucket and one knife as compensation. As we pulled in the second line to turn around and take back the bucket, Daan yelped his surprise at feeling weight - it must be caught on something! The sea floor? A whale? A shopping trolley? No - another slightly bigger and equally as pretty tuna, come to join its brethren on the bald boys dinner plates.

After a dinner of fish with some of the remaining veggies, we decided to swap out the 150% genoa that's been shooting us along for the more sensible 100% foresail. The boys worked like a well oiled machine, the sail change was smooth and uneventful .This was definitely a good decision, as with significantly less sail area the boat is still cruising around 8 knots, and we will all feel much more relaxed headed into the night.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren. Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef. Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen! Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, ...

We zijn onderweg

  Wat een heftige nacht hebben we gehad. Dit was zeker de slechtste nacht tot nu toe. Wat ging de boot te keer. Er stond deining de baai in en hier lagen een groot gedeelde van de nacht dwars op. Dit betekenden dus slingeren als een gek. Niet ideaal als laatste nacht… Beide vonden we het hierdoor ook geen tijd om ons bed uit te gaan om 0800. Het werd dus ietsje later en om 0930 waren we beide ons bed uit. Even een ontbijtje erin gestopt en toen moesten we het bootje opruimen. Fijn dat het echt Engels weer was, alles nat… dus het bootje leeg laten lopen, naar binnen toe, afdrogen en opbergen. Daarna moesten alleen de hoezen nog van de zeilen worden afgehaald. Klaar om te vertrekken, maar niet voordat we nog 1 keer het weer hadden bekeken, ons hadden uitgeklaard en nog een lekker broodje kip hadden gegeten. Toen was het echt tijd om weg te gaan. Heel fijn dat de regen gestopt was. Motor starten, anker binnen halen, het anker goed vastzetten en de zeilen hijsen. Daan heeft zijn eerste...