Doorgaan naar hoofdcontent

Wat fijn, Tonijn!

De ochtend stond weer in het teken van brood bakken. Gelukkig hadden we nu een goed resultaat. Een luchtig en knapperig brood kwam rond 12:30 uit de omnia oven te voorschijn.

We hebben gelukkig weer goed contact met onze buddy boot. Alleen kruizen de mailtjes elkaar soms, dit kan soms best verwarrend zijn. De Senang, onze buddy boot zat on 12 uur vanmiddag 173 mijl voor ons. Nu aan ons de taak om een beetje in te lopen. We doen in ieder geval goed ons best. We hebben de laatste 24 uur 168 mijl gevaren. Dat geeft een gemiddelde snelheid van 7.0 knopen. Het leven aan boord was ook nog redelijk oké. We liggen echter wel heel schuin. Dat maakt het leven een stuk minder prettig. Alle simple taken zijn echt een opgave.

Bijvoorbeeld, het broodbakken is normaal al een heel karwij. Maar op een boot die aan de wind hangt is het pas echt een kunst. Zelfs het eten van het brood is een hele uitdaging. Je komt eigenlijk altijd een hand te kort.
Snij een plakje boord af, dan gaat het plakje brood er vandoor. Wil je het plakje brood pakken. Tja dan moet je of het mes loslaten of het brood. Om daar later ook weer achter aan te gaan. Daarna moet je er wat op smeren. Weer handen te kort.. je hebt een mes, smeersel en het boord in bedwang te houden. Gelukkig gaat het eten daarna vaak wel prima. Alleen vliegen dan het brood, de boter, de jam, de pindakaas, de pot sandwich spread, de muisjes, de borden en alle messen door de boot. Gelukkig was Daan een goede keeper, en hield die op creatieve wijze al de spullen op tafel.

De middag stond in het teken van vis… Na het eten was het zo ver, we hadden eindelijk beet! Er kwam een mooie tonijn uit het water. Niet overdreven groot maar wel een mooi formaat om met ons drieën van te eten. Jammer dat we in het proces van schoonmaken, Daan's mes zijn verloren en daarna nog een emmer. Gelukkig dreef de emmer, en wilde we hem weer ophalen. Dit is jammer genoeg niet gelukt. Voordat we konden omdraaien wilde we de vislijnen naar binnen hebben. Ollie deed er 1 en Daan de andere. Ollie had zijn lijn net binnen toen Daan begon te klagen over de lengte van de lijn. Daarna was die lijn ook opeens nog erg zwaar. Tijdens het binnenhalen van de laatste 5 meter ving Daan nog een Tonijn! geheel verbaast was Daan wel. Net omdat de lijn ergens achter bleef haken ofzo… nooit bedekkende dat dit een vis kon zijn.
Jammer konden we door de 2e vis niet omdraaien en hebben we de emmer niet meer terug gezien. Mooi kut dat we die in de zee hebben achter gelaten. Hopelijk vergeeft koning Neptunus het ons.

We hebben erg lekker gesmikkeld van de vis 's avonds. Ollie had Ratatouille gemaakt, met rijst en hiernaast de gebakken vis geserveerd. Wat kan het leven toch goed zijn.

Na het eten, voordat het donker werd hebben we nog snel even de genua gewisseld. De grote 150% genua 1 er af en de normale 100% genua 3 er op. kwa boot snelheid hebben niks tot weinig verloren en zo kunnen we veel meer wind hebben. Het wisselen ging trouwens erg vlot, erg fijn zo midden op de plas. Binnen een half uur was het zeil gewisseld. Het opvouwen en drogen komt later wel.
We hebben trouwens meer te drogen. Het grote luik voor in de boot, is wat aan het druppen. Niet fijn, maar er kwamen ook wel bakken water over vandaag. De golven rolde af en toe tot aan de buiskap over dek…

Morgen hebben we niks bijzonders op het de planning staan. Wie weet vangen we weer een visje en hopelijk hebben we weer wat zon. Vandaag hebben we het redelijk goed gedaan. Bijna net zoveel opgewekt als we hebben verbruikt.

Ollies Engels Corner

A morning of mile munching was followed by a slightly more exciting evening. Blessings continue to rain down on SV Challenger in the form of fish. One cute little tuna was tempted by Jeroen's XL Glitter Squid, and the ocean received one bucket and one knife as compensation. As we pulled in the second line to turn around and take back the bucket, Daan yelped his surprise at feeling weight - it must be caught on something! The sea floor? A whale? A shopping trolley? No - another slightly bigger and equally as pretty tuna, come to join its brethren on the bald boys dinner plates.

After a dinner of fish with some of the remaining veggies, we decided to swap out the 150% genoa that's been shooting us along for the more sensible 100% foresail. The boys worked like a well oiled machine, the sail change was smooth and uneventful .This was definitely a good decision, as with significantly less sail area the boat is still cruising around 8 knots, and we will all feel much more relaxed headed into the night.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...