Doorgaan naar hoofdcontent

Wat fijn, Tonijn!

De ochtend stond weer in het teken van brood bakken. Gelukkig hadden we nu een goed resultaat. Een luchtig en knapperig brood kwam rond 12:30 uit de omnia oven te voorschijn.

We hebben gelukkig weer goed contact met onze buddy boot. Alleen kruizen de mailtjes elkaar soms, dit kan soms best verwarrend zijn. De Senang, onze buddy boot zat on 12 uur vanmiddag 173 mijl voor ons. Nu aan ons de taak om een beetje in te lopen. We doen in ieder geval goed ons best. We hebben de laatste 24 uur 168 mijl gevaren. Dat geeft een gemiddelde snelheid van 7.0 knopen. Het leven aan boord was ook nog redelijk oké. We liggen echter wel heel schuin. Dat maakt het leven een stuk minder prettig. Alle simple taken zijn echt een opgave.

Bijvoorbeeld, het broodbakken is normaal al een heel karwij. Maar op een boot die aan de wind hangt is het pas echt een kunst. Zelfs het eten van het brood is een hele uitdaging. Je komt eigenlijk altijd een hand te kort.
Snij een plakje boord af, dan gaat het plakje brood er vandoor. Wil je het plakje brood pakken. Tja dan moet je of het mes loslaten of het brood. Om daar later ook weer achter aan te gaan. Daarna moet je er wat op smeren. Weer handen te kort.. je hebt een mes, smeersel en het boord in bedwang te houden. Gelukkig gaat het eten daarna vaak wel prima. Alleen vliegen dan het brood, de boter, de jam, de pindakaas, de pot sandwich spread, de muisjes, de borden en alle messen door de boot. Gelukkig was Daan een goede keeper, en hield die op creatieve wijze al de spullen op tafel.

De middag stond in het teken van vis… Na het eten was het zo ver, we hadden eindelijk beet! Er kwam een mooie tonijn uit het water. Niet overdreven groot maar wel een mooi formaat om met ons drieën van te eten. Jammer dat we in het proces van schoonmaken, Daan's mes zijn verloren en daarna nog een emmer. Gelukkig dreef de emmer, en wilde we hem weer ophalen. Dit is jammer genoeg niet gelukt. Voordat we konden omdraaien wilde we de vislijnen naar binnen hebben. Ollie deed er 1 en Daan de andere. Ollie had zijn lijn net binnen toen Daan begon te klagen over de lengte van de lijn. Daarna was die lijn ook opeens nog erg zwaar. Tijdens het binnenhalen van de laatste 5 meter ving Daan nog een Tonijn! geheel verbaast was Daan wel. Net omdat de lijn ergens achter bleef haken ofzo… nooit bedekkende dat dit een vis kon zijn.
Jammer konden we door de 2e vis niet omdraaien en hebben we de emmer niet meer terug gezien. Mooi kut dat we die in de zee hebben achter gelaten. Hopelijk vergeeft koning Neptunus het ons.

We hebben erg lekker gesmikkeld van de vis 's avonds. Ollie had Ratatouille gemaakt, met rijst en hiernaast de gebakken vis geserveerd. Wat kan het leven toch goed zijn.

Na het eten, voordat het donker werd hebben we nog snel even de genua gewisseld. De grote 150% genua 1 er af en de normale 100% genua 3 er op. kwa boot snelheid hebben niks tot weinig verloren en zo kunnen we veel meer wind hebben. Het wisselen ging trouwens erg vlot, erg fijn zo midden op de plas. Binnen een half uur was het zeil gewisseld. Het opvouwen en drogen komt later wel.
We hebben trouwens meer te drogen. Het grote luik voor in de boot, is wat aan het druppen. Niet fijn, maar er kwamen ook wel bakken water over vandaag. De golven rolde af en toe tot aan de buiskap over dek…

Morgen hebben we niks bijzonders op het de planning staan. Wie weet vangen we weer een visje en hopelijk hebben we weer wat zon. Vandaag hebben we het redelijk goed gedaan. Bijna net zoveel opgewekt als we hebben verbruikt.

Ollies Engels Corner

A morning of mile munching was followed by a slightly more exciting evening. Blessings continue to rain down on SV Challenger in the form of fish. One cute little tuna was tempted by Jeroen's XL Glitter Squid, and the ocean received one bucket and one knife as compensation. As we pulled in the second line to turn around and take back the bucket, Daan yelped his surprise at feeling weight - it must be caught on something! The sea floor? A whale? A shopping trolley? No - another slightly bigger and equally as pretty tuna, come to join its brethren on the bald boys dinner plates.

After a dinner of fish with some of the remaining veggies, we decided to swap out the 150% genoa that's been shooting us along for the more sensible 100% foresail. The boys worked like a well oiled machine, the sail change was smooth and uneventful .This was definitely a good decision, as with significantly less sail area the boat is still cruising around 8 knots, and we will all feel much more relaxed headed into the night.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

SMS from 881652421437@msg.iridium.com

Lizard point, ten zuiden van Falmouth is nog 320 mijlen weg. Voor het gros van alle zeilers ter wereld een gigantische afstand, wij zeggen dat we er bijna zijn. Dan is het jaren van oceaan zeilen klaar. We zullen dan het laatste "stukje" door bekend water varen. Naja voor mij dan, Daan is hier net zo bekend als in Frans Polynesiƫ of het Caribische gebied. Hoe bijzonder is dat. Daan ligt nog heerlijk te slapen, de zee is weer kalm en er staat een lekker windje in de rug. Nog even alle tijd voor niks. Ik heb net uren gelezen, luisterde ruim een uur muziek terwijl ik naar het water staarde. Dat zal nooit gaan vervelen. De lucht is grijs, af en toe breekt een enkele zonnestraal door de wolken. Dan kleurt de oceaan weer even van het grauwe grijs naar het indrukwekkende diepe blauw. Nog even dit en niks anders. Gek eigenlijk maar zo normaal, mooi en bijzonder tegelijk. Aan alles zit een

We komen bij een ondiepte

S'ochtends hebben Jeroen en Justin samen een GAF gemaakt. Dit is een grote haak op een lange stok. We hadden een grote haak met een kleine hendel die eigenlijk niet groot genoeg was. Dat is ook de reden van het verlies van onze Tonijn van 1,5 meter. We hadden nog een oude bezemsteel. Zo konden we de haak erop tapen. Nu zijn we dus weer klaar om grote vissen te vangen. Het viel ons op dat we middags zouden aankomen bij een ondiepte (volgens de kaart) najah ondiepte het zou nog steeds 30 meter diep zijn, maar vergeleken met de 5km van nu is dat natuurlijk erg ondiep. Als dit echt zou zijn, is dit super leuk, want de kans dat daar mooie vissen zwemmen is aardig groot. We vaarden met onze diepte meter erover heen. Helaas kwamen we er achter dat het nier 30 meter diep was maar 130m Deze plekken zijn niet zo accuraat op de kaart. Grote kans dat 100 meter verder op het wel 30 meter diep was geweest. Helaas hebben we dit dus gemist. De lunch was een gebakken brood van Jeroen. Lekker met sa...