Doorgaan naar hoofdcontent

Vertrokken!

We zijn onderweg naar Paaseiland. 2780 nautische mijlen of 5148 kilometer weg.

Het belangrijkste is dat Ollie zich goed genoeg voelde om te vertrekken. Nog niet helemaal fit, maar het eten blijft waar het hoort. Nu vooral nog erg moe. Kleine beetjes eten en veel slapen is de oplossing. Dat beamen de twee ervaringsdeskundigen aan boord ook.
Voor nu blijft Ollie dus uit de wacht en heeft maar 1 taak: weer helemaal fit worden.

Gelukkig is het eerste stuk voor de wind. Hierdoor blijft het leven aan boord heel relax. Het slingeren en stampen op de ankerplaats is dan ook maar ellende.

Voordat we vertrokken hebben we eerst Vara en Jean Pierre uitgezwaaid. Die vertrokken deze ochtend direct na het ontbijt. Wij hadden nog wat meer tijd nodig. Was Ollie ok genoeg? Bleef het eten binnen ?
Hierdoor hadden Daan en Jeroen nog even de tijd om de laatste schelpjes van de kiel te halen en de koelkast te ontdooien en schoon te maken.

Na de lunch met tosti's kaas / tomaat was het zo ver. De wind was al wat aan getrokken en we lagen ook niet echt op een gunstige plek. Perfecte timing om te vertrekken. Nadat we anker op zijn gegaan hebben we eerst nog een half uurtje gemotord. Zo waren we weg van de wind verstoring van Taboga.
Het groot zeil werd gehesen met een dubbel rif en de genua werd uitgerold.
Met een dikke 6 a 7 knopen door het water vlogen we de baai uit. Samen met de stroming was dit dus 8 a 9 knopen!! Wat een snelheid. Gelukkig een rustig zeetje.

We hebben al tallozen dolfijnen gezien! Een goed teken voor het begin van de oversteek.
Het grootzeil is nu gestreken en we varen nu alleen nog met de genua. De wind is 6 Beaufort dus we gaan nog steeds als een raket. (Rond de 7 knopen). Daan is momenteel bezig met het maken van een groene curry en na het eten gaat Jeroen even liggen.

Was is het leven toch weer goed op de Challenger en wat is het toch fijn om weer onderweg te zijn!

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Week 2 oversteek, aankomst Sint Helena

06/08/2025 zijn we aangekomen in Sint Helena. 15 dagen na vertrek uit Kaapstad. De tweede week hebben we 552 mijl afgelegd. Minder snel dan gehoopt natuurlijk, maar dit kwam omdat we in een windstilte terecht zijn gekomen. We hebben zeker twee dagen lopen dobberen. Gelukkig weten jullie dat wij dat in ieder geval geen probleem vinden. We slapen beter er kan gezwommen worden en de koffie blijft staan op tafel. Zwemmen was niet voor ons allebei afgelegd. Jeroen voelde met ze voeten het water en besloot dat het nog veel te koud was. Het water was ook echt wel koud. Onze meter vertelde ons dat het 20 graden was, maar dat weerhield Daan er niet van om even een frisse duik te nemen. Toen hij op het zwemplatform zij haren aan het wassen was. Kwam er ook nog een grote groep dolfijnen langs. Helaas niet dichtbij genoeg om er mee te zwemmen. Eind ochtend gooide we het anker uit net voor Jamestown, de hoofdstad van Sint Helena. Al snel kwam Kyle naar ons toe. Hij beheert hier de lokale ferry...

Museum

Vandaag hadden we de missie om alles te regelen voor de tour over het eiland. We hebben het goed voor elkaar want aan het eind van de dag kunnen we de auto delen door 3 en de gids delen door 3. We hebben namelijk 2 Duitsers ontmoet in het surf cafe, en zij hadden namelijk wel oren naar een goedkope manier om het eiland te bekijken.  Jammer dat eigenlijk het hele eiland beschermt wordt en dat je hier een 10 daagse ticket voor moet kopen. Zonder de ticket geen toegang tot alle bijzonder plekken op het eiland. Jammer dat hier dan wel 72 euro per persoon voor moet worden gevraagd. Gelukkig kunnen we dit financieel goed praten omdat we geen brandstof hebben verstookt en omdat er geen kosten verbonden zijn aan het inchecken. Tevens tourisme het enige wat geld naar het eiland brengt en zo blijft deze mysterieuze en bijzondere plek behouden.  De middag hebben we doorgebracht met een biertje of een ijsje in de surf bar. Hier werken de 2 duisters die morgen met ons mee gaan. Die reizen ...