Doorgaan naar hoofdcontent

Rapa Nui

De dagen beginnen hier al flink langer te worden dan we gewend zijn na een jaar Caribisch gebied. Het daglicht bezint wel al vele malen later dan bij het vertrek vanuit de Panama. Hierdoor is het nu nog schemer donker om 08:00. Dit komt natuurlijk omdat we zo veel westerlijk zitten. We zitten ook veel zuidelijker en hierdoor zijn de dagen lang. Het is in Nederlands, het noordelijk halfrond winter, dan is het hier in het zuidelijk halfrond zomer.

De vagen contouren van Paaseiland werden met het daglicht steeds duidelijker. Wat we zelf verwachte weten we ook niet maar hopen natuurlijk op de grote stand beelden, de hoofden, langs de hele waterkant. Ze waren moeilijk te spotten, maar we zagen inderdaad de grote standbeelden in de verte.

Rapa Nui, Isla de Pascua, Paaseiland we zijn er. Na een nacht dobberen op zee lieten we om 10:00 het anker vallen in op de aangewezen plek van de autoriteiten. Wij hebben namelijk via de marifoon contact met hun gehad en zij stonden erop dat we op deze plek ankerde. Het is hier wel 25 meter diep, met onze 60 meter ketting liggen we op het moment goed genoeg. Mocht het gaan waaien dan moeten we misschien 20 meter lijn aan de ketting komen.

Het eiland is heel anders dan dat we tot nu toe hebben gezien. Het is een mix tussen de Azoren en de Caribische eilanden. Veel heuvels, vulkanen en groen met gras en (palm)bomen. Vanuit onze ankerplek kunnen we de bekende standbeelden zien. Ze zijn overal, zelfs onderwater hebben we ons laten vertellen. Het beeld onderwater zou vast zijn neer gelegd door de duikscholen, maar gaaf is het wel. Het is ook nog eens dichtbij de boot, dus we gaan hier zeker freediven een deze dagen.. Naast de standbeelden hebben we ook uitzicht op een surfspot. Ollie wordt helemaal gek en wil graag, heel graag surfen.

Het inklaren ging makkelijk. Het was wel wat druk. 6 mannen met tassen en vele papieren stopte aan boord. Het maakte iets indruk maar gelukkig was het snel gepiept. De verse producten zouden we niet mogen houden, maar de limoenen en de knoflook waren niet gevaarlijk genoeg. Zo waren de mannen weer verdwenen, maar niet voordat Ollie en Daan met de immigratie meneer hadden afgesproken om morgen te gaan voetballen.

Na een middag opruimen en schoonmaken op de Challenger hebben we geborreld met de Senang. Fijn om na dagelijks contact elkaar weer te zien. Morgen gaan we samen onderzoeken wat de mogelijkheden zijn voor alle uitstapjes op het eiland.

Nu eerst nog een borrel om te vieren dat we deze grote tocht zonder brokken zijn door gekomen. Morgen komen we met alle cijfers. De gezeilde afstand, gem snelheid enz.

Ollie's Engels Corner

Going into yesterday morning we were hoping to make the final 150 miles of the passage and make Hanga Roa by nightfall, but this didn't quite happen. Attempting to make the magical 5.6kts we needed to stay on track, we set up the gennaker and had some good practice light wind sailing. But we quickly realised we were not going to make landfall before dark we resigned to a day of playing with the drone and stalling the boat to arrive the next morning…

Which we did, and now are at anchor off the west coast of the island, watching the long swell roll underneath the boat and crash on the shore in spray-framed waves that are begging to be surfed. The boat needed some post sail care so we have spent the day cleaning and the evening drinking one or two or three or more beers with our friends on Senang. Panama to Easter Island is a success and we will be sleeping sound tonight. Challenger is not moving.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

SMS from 881652421437@msg.iridium.com

Lizard point, ten zuiden van Falmouth is nog 320 mijlen weg. Voor het gros van alle zeilers ter wereld een gigantische afstand, wij zeggen dat we er bijna zijn. Dan is het jaren van oceaan zeilen klaar. We zullen dan het laatste "stukje" door bekend water varen. Naja voor mij dan, Daan is hier net zo bekend als in Frans Polynesiƫ of het Caribische gebied. Hoe bijzonder is dat. Daan ligt nog heerlijk te slapen, de zee is weer kalm en er staat een lekker windje in de rug. Nog even alle tijd voor niks. Ik heb net uren gelezen, luisterde ruim een uur muziek terwijl ik naar het water staarde. Dat zal nooit gaan vervelen. De lucht is grijs, af en toe breekt een enkele zonnestraal door de wolken. Dan kleurt de oceaan weer even van het grauwe grijs naar het indrukwekkende diepe blauw. Nog even dit en niks anders. Gek eigenlijk maar zo normaal, mooi en bijzonder tegelijk. Aan alles zit een

We komen bij een ondiepte

S'ochtends hebben Jeroen en Justin samen een GAF gemaakt. Dit is een grote haak op een lange stok. We hadden een grote haak met een kleine hendel die eigenlijk niet groot genoeg was. Dat is ook de reden van het verlies van onze Tonijn van 1,5 meter. We hadden nog een oude bezemsteel. Zo konden we de haak erop tapen. Nu zijn we dus weer klaar om grote vissen te vangen. Het viel ons op dat we middags zouden aankomen bij een ondiepte (volgens de kaart) najah ondiepte het zou nog steeds 30 meter diep zijn, maar vergeleken met de 5km van nu is dat natuurlijk erg ondiep. Als dit echt zou zijn, is dit super leuk, want de kans dat daar mooie vissen zwemmen is aardig groot. We vaarden met onze diepte meter erover heen. Helaas kwamen we er achter dat het nier 30 meter diep was maar 130m Deze plekken zijn niet zo accuraat op de kaart. Grote kans dat 100 meter verder op het wel 30 meter diep was geweest. Helaas hebben we dit dus gemist. De lunch was een gebakken brood van Jeroen. Lekker met sa...