Doorgaan naar hoofdcontent

Glansrijk 2e

Vandaag kregen we te horen dat onze buddyboot op Paaseiland is aangekomen. Wat een super snelle overtocht hebben ze gemaakt. Stiekem hadden we hier aan boord wel verwacht dat we ze in zouden lopen. Helaas is dit niet gelukt, zou dit komen door de wind stiltes, de niet optimale condities voor de Challenger of kunnen we gewoon niet zeilen. Het zou het laatste wel zijn.
Gelukkig kunnen we wel zeggen dat we alles hebben gezeild en de motor geduldig heeft staan wachten. Die mag misschien morgen met het ankeren weer aan het werk.
Mocht alles mee zitten gaan we morgen einde van de middag of het begin van de avond ons anker laten vallen. Laten we hopen dat de wind blijft staan en vooral niet minder wordt. Gelukkig is de zee al bijna zo vlak als een spiegel. Dat komt onze snelheid te goede.

Bizar dat de mogelijkheid bestaat dat we na iets meer dan 19 dagen varen op Paaseiland kunnen zijn. Dan zijn de 2780 mijl voorbij gevlogen. De overtocht van Kaapverdië naar Saint Lucia (+/- 2170 mijl) hebben we in 19.5 dagen gedaan. Dat scheelt toch 600 Nm!! Ook al hebben we toen 2 dagen gedobberd is het verschil met deze toch aanzienlijk. We hebben dus echt hard gevaren en dan ook nog eens door de Doldrums heen. Glansrijk 2e, zonder brokken en een heerlijke tocht… daar hopen we morgen op te proosten.

De hoogte punten van vandaag. Genua 1 is weer gehesen en genua 3 zit weer netjes opgevouwen in zijn zak. Voor het donker was hebben we ons vaarplan iets aangepast. We hebben het grootzeil ook volledig gehesen. We varen zo dat beide zeilen goed vol blijven staan. Eigenlijk redden we onze koers dan net niet helemaal maar dat is een probleem voor morgen. Afkruizen is een mogelijkheid of wie weet komt de spinnaker wel tevoorschijn.
Nu varen we in ieder geval heerlijk rustig, zonder klappende zeilen. Dat betekend goed slapen en alles blijft mooi heel.

Daan en Ollie hebben weer geschaakt en FIFA gedaan. Het was dit keer een potje snel schaken. Ollie won, maar ze vonden beide dat ze nog niet geoefend genoeg waren om dit vaker te doen. Ollie won ook voor het eerst met Fifa, Vandaag was Ollie de spelkoning.

De cijfers van 12:00
Dag afstand: 142 mijl
gem snelheid: 5.9 knopen
afstand te gaan: 176 mijl

Om 22:30 is er nog 116 mijl te gaan. Benodigde snelheid om voor het donker te kunnen ankeren 5.4 knopen. Huidige gemiddelde snelheid vanaf 12:00 vanmiddag: 5.7 knopen. Het zal er om hangen. Mochten het niet lukken, dan dobberen we een nachtje in de buurt van Paaseiland en gaan we ankeren als de zon op is.

Ollie's Engels Corner

With less than 150NM to go, it looks like this will be the last night of the passage. The sea is flat, the wind is 10kts on the beam, and Challenger is gliding under full main and poled-out genoa 1. The bald boys have spent the afternoon making sail changes and playing with reefs, for which we've now been rewarded with some proper champagne sailing. In fact, the bald boys are not looking quite as bald anymore. We're looking more like fuzzy humans than hard boiled eggs. Jeroen is champion of the facial hair competition with Ollie and Daan scrapping for second place, hair by hair. But it will soon be time to shave our admirable attempts at beard growth and step back on land.

As usual, time has flown by and the last 3 weeks have melted into a blur of life at sea. But the end of this passage is not like arriving in the Caribbean, with yachts everywhere and day sails around tropical islands. Easter Island is a tiny rock in the middle of the ocean, and it's another 1000NM to the next stop. So on one hand it feels like a passage coming to an end, and on the other it feels like preparing for a pitstop. Either way, it will be good to stretch our legs, test out the surf boards, and explore a new mysterious land before the journey continues.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...