Doorgaan naar hoofdcontent

Brownies

Het is hier net wat na 10 uur 's avonds. De maan schijnt over de oceaan en er zijn wat wolken op de horizon. De wind is vandaag zoals voorspeld afgenomen en ook nog wat ruimer geworden. Het grootzeil is hierdoor weer volledig gehesen en zo glijd de Challenger met 6.5 knopen in 12 knopen wind over de rustige oceaan richting Paaseiland. De jongens liggen te slapen en Jeroen heeft net heerlijk in de kuip van een bakje koffie en een stuk brownie genoten. Wat kunnen de simpele dingen een mens toch gelukkig maken.

Deze ochtend was de bakkerij weer geopend. Jammer dat de wind andere plannen had. Rustig een brood bakken zat er niet in. Sinds vannacht hebben we allemaal buien om ons heen. Hierdoor hebben we draaiende winden en een variërende windkracht tussen de 3 en 25 knopen. Zo moeten we opeens weer actief zeilen en blijven we bezig met het trimmen van de zeilen trimmen en het sturen van de boot.
Tussendoor werd er ook nog even een brood gebakken. Dit keer wel met een nieuw recept. Het brood wordt nog steeds met een sourdough starter gemaakt, maar deze starter is nu een droge variant. Hierdoor hoeven we de starter maar na elke 5 broden weer te "voeden" en dat scheelt een boel werk. Elke dag gebruiken we en beetje van de starter om een Levain te maken, dit staat een nacht en wordt dan 's ochtends als basis voor het deeg gebruikt.
Het nieuwe recept is geslaagd want we hadden een lekker brood. Met de lunch trokken we ook een bik ragout open. Een keer wat anders en erg lekker op een vers broodje met wat mayo en mosterd.

Na de lunch werd de huis bakker afgewisseld door een engelse bakker. Zo werd er in plaats van brood een heuse brownie cake gebakken. Veel te lekker. De grote vraag is, wie kan er het langst van genieten en wie heeft zijn deel al op tijdens de eerste nachtwacht.
Nadat de bakkerij gesloten was en de afwas was gedaan. Kon de aandacht weer naar het zeilen. Afwassen moeten we doen met een losse grootzeil schoot. Zo liggen we bijna recht op en kan het water uit de wasbak wegstromen door het putje. Tijdens deze taken verliezen we toch al snel 2 a 3 knopen boot snelheid en dat is natuurlijk niet wat we willen.
De winds was gedurende de ochtend constant geworden en de bewolking om ons heen oogde vriendelijk. We haalden de laatste rif uit het grootzeil en de Challenger kwam weer in beweging. Voor het eerst op de Challenger werd de cunningham in werking gesteld. Dit kan bij ons gerealiseerd worden door de lijn van het 3e riff te gebruiken. Voor de zeilers; nu kunnen we op een effectievere manier de spanning van het voorlijk van de grootzeil regelen. Hierdoor kunnen we beter de profielvorm beïnvloeden zonder dat we bovenin het zeil het achterlijk dicht trekken.
Leuk om mee te experimenteren. Hierna hebben we nog gekeken na een betere schoot hoek voor de genua. Bij ruimere koersen is het nu niet mogelijk om hem geheel effectief te gebruiken. Een taak waar we ons alle 3 mee bezig hielden en wat nog niet is afgerond. We hebben wat ideeën. Morgen gaan we eens kijken of we een barber haul kunnen creëren of dat we de schoot geheel anders laten lopen.
Dit past allemaal geheel in het straatje van de kapitein en hier geniet hij dan ook gigantisch van. Er zijn vandaag gigantische afstanden afgelegd, en dat alleen maar door naar het voordek er weer terug te lopen.

We hebben sinds vandaag ook weer contact met onze buddyboot. Alles gaat goed met ze. Maar wij waren toch wat ongerust na meer als 48 uur niks te hebben vernomen. We hadden zelfs de broer van Jeroen ingeschakeld om te kijken of hij via whatsapp contact kon maken met de Senang. Gelukkig wekte dat en kort daarna kwamen ook bij ons alle emails te binnen. Ook de emails van de afgelopen 2 dagen. Die waren dus ergens blijven hangen. Ze hebben een stukje ruimer gevaren als dat wij hebben gedaan en zitten een stuk meer naar het westen. Ze hebben ongeveer 140 mijlen minder te gaan tot Paaseiland dan de Challenger. Wie weet kunnen we de komende dagen nog een beetje op ze inlopen.

De cijfers van 12:00 vandaag:
Dag afstand: 147 Nm
Gem. Snelheid: 6.1 Kn
Afstand tot Paaseiland: 1222

Ollie's Engels Corner

Life in the South Pacific continues aboard Challenger. A squall-filled night evolved into a day of improving conditions with a gentle sea and consistent F4 breeze on the beam. Jeroen has been scampering over the deck all day, making sure his baby is perfectly trimmed. The afternoon's entertainment involved a group effort in trying to find the best angle for the jib, using a variety of blocks and lines. Tomorrow a low friction ring will be hunted down from inside Ollie's cabin and used to get the optimum sheet angle.

The most important aspect of life at sea is still food, and today the treat was stove top brownies. Once the baked goods were prized out the Omnia oven they made a tasty afternoon snack. It will be a surprise if the remaining brownie survives the night.

Other entertainment has included Ollie being introduced to (losing at) Beverbende and Daan being introduced to (losing at) chess. No love from the fishies today. The sky is pretty. Challenger is moving.

Daan, Ollie & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Snel naar de hagedissen

Rond 0700 uur zouden we vertrekken, dus om 06:00 stond de wekker. We werden gelukkig blij verrast met het weer. Weliswaar wat wolken maar ook blauwe lucht en een zonnetje. Na 2 grauwe regenachtige dagen zagen Cooktown en vooral de omliggende bergen er magisch uit in de ochtend gloren. Even ontbijten, het laatste afval naar de kant, het bootje aan dek en de afwas was het tijd om te vertrekken. De bestemming Lizzard Eiland. Ruim 50 mijl verder op en een van de 3 onderzoek stations van het Great barrier reef. Het zeil was nog dubbel gereefd en dit was nog steeds wel nodig. Het eerste stuk tot aan de kaap hingen we aan de wind, hierna konden we wat afvallen en begon de boot echt te lopen. Wat een racemachine kan het toch ook zijn. Harry was weer eens uit bed gehaald een stuurde de boot prefect naar dit bijzondere eiland. Snel ook! De gemiddelde snelheid deze tocht van 53 mijl was wel 7.6 knopen! Aangekomen bij Lizzard eiland waren we natuurlijk lekker eigenwijs. Onder een afkeurende blik, ...

We zijn onderweg

  Wat een heftige nacht hebben we gehad. Dit was zeker de slechtste nacht tot nu toe. Wat ging de boot te keer. Er stond deining de baai in en hier lagen een groot gedeelde van de nacht dwars op. Dit betekenden dus slingeren als een gek. Niet ideaal als laatste nacht… Beide vonden we het hierdoor ook geen tijd om ons bed uit te gaan om 0800. Het werd dus ietsje later en om 0930 waren we beide ons bed uit. Even een ontbijtje erin gestopt en toen moesten we het bootje opruimen. Fijn dat het echt Engels weer was, alles nat… dus het bootje leeg laten lopen, naar binnen toe, afdrogen en opbergen. Daarna moesten alleen de hoezen nog van de zeilen worden afgehaald. Klaar om te vertrekken, maar niet voordat we nog 1 keer het weer hadden bekeken, ons hadden uitgeklaard en nog een lekker broodje kip hadden gegeten. Toen was het echt tijd om weg te gaan. Heel fijn dat de regen gestopt was. Motor starten, anker binnen halen, het anker goed vastzetten en de zeilen hijsen. Daan heeft zijn eerste...