Doorgaan naar hoofdcontent

Naaien

 Alweer een productieve dag. Deze ochtend voor het ontbijt de watermaker aangesloten op de watertank. Het T-stuk wat Daan heeft gehaald eergisteren was de goede :+1:t3:

Toen met een beetje schilders tape en een potlood de stukken doek afgetekend en geknipt.

Daarna hebben we het eindelijk voor elkaar gekregen om de naaimachine aan te slingeren.
Jammer dat het instructieboek in het Pools was, maar gelukkig hadden we internet. Wat een ingewikkeld iets zo een naaimachine…

Een spoel vol winden met garen die dan voor benende is. Die in het bakje en de garen doorhalen.
Dan moet er ook nog een draad van boven komen, dat is me toch wat…
Die draad moet dus in 8 stappen door de machine worden gehaald. Hoe hebben ze het ooit verzonnen…
Heb je eindelijk de garen door de naald heen, gaan ze daarna uitleggen hoe de automatische draadinrijger werkt. Dan hoef je dus helemaal niet moeilijk te doen met de garen door dat kleine klote oogje…

En dan moet dus die onderdraad worden opgehaald, links om draaien met die grote knop aan de zijkant en de bovendraad naar je toe trekken. Dit ging natuurlijk helemaal niet… maar wat stond er nou, links om… en ja hoor in 1 keer. Toch fijn dat instructieboekje.

En dan op hoop van zegen maar een stukje stof er door heen. Het verbaasde ons ook, maar hij deed het gewoon. We konden naaien :wink:

Toen konden de eerste al uitgetekende en geknipte delen worden gestikt. Tot nu toen zijn we niet ontevreden met het resultaat. Morgen moeten nog maar eens gaan verzinnen hoe we de ramen in de stukken doek moeten zetten.

De windverwachting voor de aankomende dagen is niet goed voor het vertrek richting de Azoren. Als we de voorspelling moeten geloven zullen wij als we deze week nog vertrekken ongeveer driekwart van de tocht minder als 8 knopen wind hebben. Dit is dus minder als windkracht 2, oftewel dobberen…
Gelukkig kunnen we morgen nog eens naar het weer kijken :wink:

Het eten werd weer verzorgd door chef-kok Daan. Het was dit keer een overheerlijke kip teriyaki.

Nu douchen, bed opmaken en nog een filmpje kijken.

Daan & Jeroen




Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...