Doorgaan naar hoofdcontent

Tussenstop in Kaapverdië

We liggen achter ons anker in Boa Vista. Dat betekend dat we een droom kunnen afvinken. We zijn namelijk nu de hele wereld rond. Op ons navigatie systeem staat er altijd een track aan. Zo kunnen we precies zien waar we gevaren hebben. Vanochtend vaarden we over onze track van 3 jaar geleden. Wat gaaf zeg we kunnen nu echt zeggen dat de wereld niet plat is. Nu nog het grootste doel. Met ze tweeën op de Challenger door een haag van vuurwerk thuis komen in Zeewolde. We lopen nog steeds goed op schema om dit in Oktober ook af te kunnen vinken. Wel moeten we ons dan zorgen maken om Jeroen, want die gaat alle frikandellen schappen leeg kopen in de supermarkt.

Deze ankerplek hebben we expres uitgekozen. Geen golven, geen deining, helder water en het is ook nog eens ondiep. Namelijk maar 3 meter met een zandbodem. Dit is perfect want we moeten het roerlager van Harry vervangen en die kan in het water vallen. Hier kunnen we die makkelijk terug vinden.

De kluslijst:
- Grootzeil repareren
- Grootzeil val omdraaien
- Genua 3 reparen
- Wisselen Genua 1 naar 3
- Profielen checken voorstag
- Roerblad Harry schoonmaken
- Harry onderste lager vervangen
- Spinnaker val doorvoeren
- Onderwaterschip schoonmaken
- Kabel doorvoer bij de mast opnieuw tapen
- Raamrubbers invetten
- 2e rif lijn vervangen
- Stag spanning controleren
- Bed deksel/luiken repareren
- Zaling bescherming vastzetten

Zo dat is een flinke lijst en wij dachten wel weer in een dag weg te zijn. Niet dus hahah. Het meeste werk was het onderwaterschip. Die was echt ontzettend vies geworden. Er zaten heel veel barnacels die er erg lastig vanaf gingen. We zijn hier in totaal 4 uur mee bezig geweest. Dat is zwaar werk want je hebt ook nog eens altijd lucht te kort, omdat je adem moet in houden. Goede work-out na al dat stil zitten van de afgelopen weken. Het onderwaterschip is weer helemaal schoon. Dit gaat zeker een dikke knoop schelen.

3 dagen zijn we in totaal gebleven waarbij we alle klusjes hebben voltooid. Ook is Daan nog even illegaal naar de kant gegaan. Hij is naar een andere boot gezwommen. Die meneer doet hier tourtjes geven op het eiland met ze catamaran. Hij wist dus wel een lokale meneer die Daan even naar de kant kon brengen voor een kleine bijdrage. Dit was echt helemaal perfect, want nu hebben we weer allemaal verse producten aan boord en hoeven we niet uit blik te eten. Courgette, paprika, uien, eiren en knoflook alles is weer in huis. Niet te vergeten we hebben ook weer vers fruit. Appels en kiwi's dat wordt smullen onderweg.

Vrijdag begin middag vertrokken we vanaf Boa Vista richting de Azoren. Het is vanaf hier ongeveer tussen de 1300/1400 nm varen naar de Azoren. Dit is even afhankelijk naar welk eiland we gaan. Het gaat Soa Miguel of Terceira worden.

Jeroen & Daan

Reacties

  1. Gefeliciteerd mannen! Goed gedaan.
    Jullie zijn dus niet ingeklaard daar?

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Week 2 oversteek, aankomst Sint Helena

06/08/2025 zijn we aangekomen in Sint Helena. 15 dagen na vertrek uit Kaapstad. De tweede week hebben we 552 mijl afgelegd. Minder snel dan gehoopt natuurlijk, maar dit kwam omdat we in een windstilte terecht zijn gekomen. We hebben zeker twee dagen lopen dobberen. Gelukkig weten jullie dat wij dat in ieder geval geen probleem vinden. We slapen beter er kan gezwommen worden en de koffie blijft staan op tafel. Zwemmen was niet voor ons allebei afgelegd. Jeroen voelde met ze voeten het water en besloot dat het nog veel te koud was. Het water was ook echt wel koud. Onze meter vertelde ons dat het 20 graden was, maar dat weerhield Daan er niet van om even een frisse duik te nemen. Toen hij op het zwemplatform zij haren aan het wassen was. Kwam er ook nog een grote groep dolfijnen langs. Helaas niet dichtbij genoeg om er mee te zwemmen. Eind ochtend gooide we het anker uit net voor Jamestown, de hoofdstad van Sint Helena. Al snel kwam Kyle naar ons toe. Hij beheert hier de lokale ferry...

Museum

Vandaag hadden we de missie om alles te regelen voor de tour over het eiland. We hebben het goed voor elkaar want aan het eind van de dag kunnen we de auto delen door 3 en de gids delen door 3. We hebben namelijk 2 Duitsers ontmoet in het surf cafe, en zij hadden namelijk wel oren naar een goedkope manier om het eiland te bekijken.  Jammer dat eigenlijk het hele eiland beschermt wordt en dat je hier een 10 daagse ticket voor moet kopen. Zonder de ticket geen toegang tot alle bijzonder plekken op het eiland. Jammer dat hier dan wel 72 euro per persoon voor moet worden gevraagd. Gelukkig kunnen we dit financieel goed praten omdat we geen brandstof hebben verstookt en omdat er geen kosten verbonden zijn aan het inchecken. Tevens tourisme het enige wat geld naar het eiland brengt en zo blijft deze mysterieuze en bijzondere plek behouden.  De middag hebben we doorgebracht met een biertje of een ijsje in de surf bar. Hier werken de 2 duisters die morgen met ons mee gaan. Die reizen ...