Doorgaan naar hoofdcontent

Week 1 oversteek Sint Helena naar de Azoren

Deze week staat tussen onze meeste spectaculaire weken uit ons leven. Niet dus…. Er is niet veel gebeurd, maar toch hebben we een hoogtepunt en twee dieptepunten. Laten we met het mindere beginnen om daarna goed af te sluiten.

Schavielen dat is een van de grote boosdoeners van het lange afstand varen. Als je een paar uurtjes gaat varen in Nederland kunnen lijnen ook schavielen, maar tijdens z'n lange tocht is het veel extremer. Op Zaterdag ochtend 16/08 rond de klok van 7 zat Jeroen heerlijk buiten een kopje koffie te drinken, totdat die een grote knal hoorde. We vaarde op dit moment met de genua 3 uitgeboomd aan bakbaard, genua 1 uitgeboomd aan stuurboord vliegend gehesen en met het derde rif in het groot zeil tegen het rollen. Genua 1 hadden we vliegend gehesen. Dat betekend dat die niet in de track van het rolreef systeem zit, daar zat de genua 3 in. Doordat het zeil niet in de track zit, beweegt het een stuk meer dan normaal en dat resulteerde in een grote knal en een zeil in het water. De val was door geschavield en dus viel het zeil zo in het water. Het vervelende is vooral dat we nu de val opnieuw moeten doorhalen door de mast en hiervoor moet een van ons de mast in. Gelukkig was dit bij de tweede poging gelijk gelukt en hadden we de val binnen no time weer zoals die hoort. We hebben het zeil weer vliegend gehesen, maar nu met een verloop stukje naar de spinakker val. Zo varen we ook met de spinakker.

Dit ging helaas ook niet goed. Zondag 17/08 hebben het zeil nog naar beneden gehaald om te checken op schaviel punten. Die konden we niet echt vinden en dus ging die weer omhoog. Helaas tijdens de middag van Maandag 18/08 was er weer een grote knal. Deze keer was het de spinakker val. Die kunnen we helaas niet maken nu, want om die door te halen moeten we helemaal naar boven in de mast. Dit kan alleen als we in een windstilte terecht komen. Misschien gebeurt dat wel in de doldrums, waar we steeds dichterbij aan het komen zijn. Voor nu varen we nog alleen met de genua 3 en het grootzeil met het tweede rif erin.

Dan het hoogtepuntje. We hebben weer een vis gevangen. De laatste vis is nogal een tijd geleden. Namelijk in Fiji. Dat is bijna een jaar geleden alweer. We vingen op Maandag 18/08 een mooi Wagyu van ongeveer 50cm. Zeker genoeg voor twee avondmaaltijden. Dezelfde dag hebben we de vis gestoomd met een marinade van knoflook, peper, olijf olie en citroensap. Dit serveerde we met verse bloemkool en zelf gemaakte gebakken aardappeltjes. Over het eten mogen we dus niet klagen. Jeroen heeft al een aantal broden gebakken en Daan kookt elke avond. Het lekkerste was een in de oven gebakken tonijn pasta.

Dan nog even de cijfers van de eerste week:

Afstand te gaan naar de Azoren bij vertrek Sint Helena: 3717nm
Gevaren afstand: 721nm
Gemiddelde snelheid: 4,2 knopen
Dag record: 120nm
Afstand te gaan: 3024nm

Jeroen & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Week 2 oversteek, aankomst Sint Helena

06/08/2025 zijn we aangekomen in Sint Helena. 15 dagen na vertrek uit Kaapstad. De tweede week hebben we 552 mijl afgelegd. Minder snel dan gehoopt natuurlijk, maar dit kwam omdat we in een windstilte terecht zijn gekomen. We hebben zeker twee dagen lopen dobberen. Gelukkig weten jullie dat wij dat in ieder geval geen probleem vinden. We slapen beter er kan gezwommen worden en de koffie blijft staan op tafel. Zwemmen was niet voor ons allebei afgelegd. Jeroen voelde met ze voeten het water en besloot dat het nog veel te koud was. Het water was ook echt wel koud. Onze meter vertelde ons dat het 20 graden was, maar dat weerhield Daan er niet van om even een frisse duik te nemen. Toen hij op het zwemplatform zij haren aan het wassen was. Kwam er ook nog een grote groep dolfijnen langs. Helaas niet dichtbij genoeg om er mee te zwemmen. Eind ochtend gooide we het anker uit net voor Jamestown, de hoofdstad van Sint Helena. Al snel kwam Kyle naar ons toe. Hij beheert hier de lokale ferry...

Museum

Vandaag hadden we de missie om alles te regelen voor de tour over het eiland. We hebben het goed voor elkaar want aan het eind van de dag kunnen we de auto delen door 3 en de gids delen door 3. We hebben namelijk 2 Duitsers ontmoet in het surf cafe, en zij hadden namelijk wel oren naar een goedkope manier om het eiland te bekijken.  Jammer dat eigenlijk het hele eiland beschermt wordt en dat je hier een 10 daagse ticket voor moet kopen. Zonder de ticket geen toegang tot alle bijzonder plekken op het eiland. Jammer dat hier dan wel 72 euro per persoon voor moet worden gevraagd. Gelukkig kunnen we dit financieel goed praten omdat we geen brandstof hebben verstookt en omdat er geen kosten verbonden zijn aan het inchecken. Tevens tourisme het enige wat geld naar het eiland brengt en zo blijft deze mysterieuze en bijzondere plek behouden.  De middag hebben we doorgebracht met een biertje of een ijsje in de surf bar. Hier werken de 2 duisters die morgen met ons mee gaan. Die reizen ...