Doorgaan naar hoofdcontent

Week 1 oversteek Sint Helena naar de Azoren

Deze week staat tussen onze meeste spectaculaire weken uit ons leven. Niet dus…. Er is niet veel gebeurd, maar toch hebben we een hoogtepunt en twee dieptepunten. Laten we met het mindere beginnen om daarna goed af te sluiten.

Schavielen dat is een van de grote boosdoeners van het lange afstand varen. Als je een paar uurtjes gaat varen in Nederland kunnen lijnen ook schavielen, maar tijdens z'n lange tocht is het veel extremer. Op Zaterdag ochtend 16/08 rond de klok van 7 zat Jeroen heerlijk buiten een kopje koffie te drinken, totdat die een grote knal hoorde. We vaarde op dit moment met de genua 3 uitgeboomd aan bakbaard, genua 1 uitgeboomd aan stuurboord vliegend gehesen en met het derde rif in het groot zeil tegen het rollen. Genua 1 hadden we vliegend gehesen. Dat betekend dat die niet in de track van het rolreef systeem zit, daar zat de genua 3 in. Doordat het zeil niet in de track zit, beweegt het een stuk meer dan normaal en dat resulteerde in een grote knal en een zeil in het water. De val was door geschavield en dus viel het zeil zo in het water. Het vervelende is vooral dat we nu de val opnieuw moeten doorhalen door de mast en hiervoor moet een van ons de mast in. Gelukkig was dit bij de tweede poging gelijk gelukt en hadden we de val binnen no time weer zoals die hoort. We hebben het zeil weer vliegend gehesen, maar nu met een verloop stukje naar de spinakker val. Zo varen we ook met de spinakker.

Dit ging helaas ook niet goed. Zondag 17/08 hebben het zeil nog naar beneden gehaald om te checken op schaviel punten. Die konden we niet echt vinden en dus ging die weer omhoog. Helaas tijdens de middag van Maandag 18/08 was er weer een grote knal. Deze keer was het de spinakker val. Die kunnen we helaas niet maken nu, want om die door te halen moeten we helemaal naar boven in de mast. Dit kan alleen als we in een windstilte terecht komen. Misschien gebeurt dat wel in de doldrums, waar we steeds dichterbij aan het komen zijn. Voor nu varen we nog alleen met de genua 3 en het grootzeil met het tweede rif erin.

Dan het hoogtepuntje. We hebben weer een vis gevangen. De laatste vis is nogal een tijd geleden. Namelijk in Fiji. Dat is bijna een jaar geleden alweer. We vingen op Maandag 18/08 een mooi Wagyu van ongeveer 50cm. Zeker genoeg voor twee avondmaaltijden. Dezelfde dag hebben we de vis gestoomd met een marinade van knoflook, peper, olijf olie en citroensap. Dit serveerde we met verse bloemkool en zelf gemaakte gebakken aardappeltjes. Over het eten mogen we dus niet klagen. Jeroen heeft al een aantal broden gebakken en Daan kookt elke avond. Het lekkerste was een in de oven gebakken tonijn pasta.

Dan nog even de cijfers van de eerste week:

Afstand te gaan naar de Azoren bij vertrek Sint Helena: 3717nm
Gevaren afstand: 721nm
Gemiddelde snelheid: 4,2 knopen
Dag record: 120nm
Afstand te gaan: 3024nm

Jeroen & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...