Doorgaan naar hoofdcontent

We moeten de mast in

We varen inmiddels al meer dan 10 dagen met het 3de rif in het grootzeil. Het zeil staat zo ontzettend mooi. Er zitten af en toe nog wel wat buien in de lucht en daarvoor is dit zeil ook perfect. Als er echt veel wind uit een bui komt rollen we het voorzeil in en dan kunnen we met het 3de rif ontzettend veel wind hebben. Omdat die al zo lang staat zijn we er vandaag achtergekomen dat het zeil tegen de stag aan duwt die vervolgens slijtage plekken maakt op de zaling. Er is al een een duidelijk slijtage punt zichtbaar en dit moeten we oplossen. We moeten er in ieder geval voor zorgen dat de slijtage plek niet erger wordt.

Met de naaimachine maakte Jeroen twee bescherm stukjes van leer. Heel simpel maar het werkt denken wij wel. Een stukje leer met een beetje klitten band, zodat we hem mooi om de zaling kunnen vastmaken. Toen moesten we de mast in. Gelukkig niet hoog van de eerste zaling daar ben je zo. Het was dan ook zo gefixt. Binnen 5 minuten was Jeroen weer beneden en houden we nu hopelijk het schavielen tegen.

Nu de naaimachine toch nog op tafel stond dacht Daan daar mooi even gebruik van te maken. Er zitten allemaal gaten in ze kussenslopen. Die zijn eigenlijk aan vervanging toe, maar dat komt wel weer in Nederland. Voor nu leek het hem handig ze weer even aan elkaar te naaien. Echter maakte Daan een stomme fout tijdens het doorhalen van het draad door de naald, waardoor het pinnetje waarmee je de draad door de naald duwt krom was gebogen. Hij was gelukkig niet afgebroken. We moesten hem alleen even terug buigen en toen deed die het weer.

We hebben nog best wel wat verse groenten aan boord en die zien er nog uitstekend uit. We moeten nog ontzettend lang varen en zullen dus uiteindelijk zonder groenten komen en dus geen vitaminetientjes. Om dit zo lang mogelijk uit te stellen. Besloten we om wat vaker uit blik te eten en dit af te wisselen met verse gerechten. Voordat we vertrokken heeft Daan alle blikken bekeken en een selectie gemaakt op blikken die als eerst op gegeten moeten worden. We hebben niet gekeken naar houdbaarheidsdatum maar vooral naar de staat van de blikken. Sommige van de blikken roesten namelijk best wel erg. Deze blikken heeft die in een tas gedaan met een lijst om zo te zien wat er allemaal in zit. De tas staat bij de watermaker zodat we er goed bij kunnen. Hoog op het lijstje stond chili con carne. Dit is nog een blik dat bij de Makro vandaan komt. Wonder boven wonder was die nog steeds goed en wat hebben we er van genoten.

Gevaren afstand: 161nm
Gemiddelde snelheid: 6,7 knopen
Afstand te gaan: 3249nm

Jeroen & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....