Doorgaan naar hoofdcontent

We moeten de mast in

We varen inmiddels al meer dan 10 dagen met het 3de rif in het grootzeil. Het zeil staat zo ontzettend mooi. Er zitten af en toe nog wel wat buien in de lucht en daarvoor is dit zeil ook perfect. Als er echt veel wind uit een bui komt rollen we het voorzeil in en dan kunnen we met het 3de rif ontzettend veel wind hebben. Omdat die al zo lang staat zijn we er vandaag achtergekomen dat het zeil tegen de stag aan duwt die vervolgens slijtage plekken maakt op de zaling. Er is al een een duidelijk slijtage punt zichtbaar en dit moeten we oplossen. We moeten er in ieder geval voor zorgen dat de slijtage plek niet erger wordt.

Met de naaimachine maakte Jeroen twee bescherm stukjes van leer. Heel simpel maar het werkt denken wij wel. Een stukje leer met een beetje klitten band, zodat we hem mooi om de zaling kunnen vastmaken. Toen moesten we de mast in. Gelukkig niet hoog van de eerste zaling daar ben je zo. Het was dan ook zo gefixt. Binnen 5 minuten was Jeroen weer beneden en houden we nu hopelijk het schavielen tegen.

Nu de naaimachine toch nog op tafel stond dacht Daan daar mooi even gebruik van te maken. Er zitten allemaal gaten in ze kussenslopen. Die zijn eigenlijk aan vervanging toe, maar dat komt wel weer in Nederland. Voor nu leek het hem handig ze weer even aan elkaar te naaien. Echter maakte Daan een stomme fout tijdens het doorhalen van het draad door de naald, waardoor het pinnetje waarmee je de draad door de naald duwt krom was gebogen. Hij was gelukkig niet afgebroken. We moesten hem alleen even terug buigen en toen deed die het weer.

We hebben nog best wel wat verse groenten aan boord en die zien er nog uitstekend uit. We moeten nog ontzettend lang varen en zullen dus uiteindelijk zonder groenten komen en dus geen vitaminetientjes. Om dit zo lang mogelijk uit te stellen. Besloten we om wat vaker uit blik te eten en dit af te wisselen met verse gerechten. Voordat we vertrokken heeft Daan alle blikken bekeken en een selectie gemaakt op blikken die als eerst op gegeten moeten worden. We hebben niet gekeken naar houdbaarheidsdatum maar vooral naar de staat van de blikken. Sommige van de blikken roesten namelijk best wel erg. Deze blikken heeft die in een tas gedaan met een lijst om zo te zien wat er allemaal in zit. De tas staat bij de watermaker zodat we er goed bij kunnen. Hoog op het lijstje stond chili con carne. Dit is nog een blik dat bij de Makro vandaan komt. Wonder boven wonder was die nog steeds goed en wat hebben we er van genoten.

Gevaren afstand: 161nm
Gemiddelde snelheid: 6,7 knopen
Afstand te gaan: 3249nm

Jeroen & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...