Doorgaan naar hoofdcontent

Suckerbröd

Wat een rare titel he? Dit is hoe Ollie dit altijd noemde bij ons aan boord. Kunnen jullie al raden wat het betekend? Jeroen heeft die gemaakt vandaag in de bakkerij. De laatste keer dat we dit hebben gemaakt is op de oversteek van Tahiti naar Fiji geweest. Toen was het veel te zoet en waren we er alle drie misselijk van geworden. De derde man toen aan boord was Justin. Zoet en komt uit de bakkerij. Ja je raad het al suikerbrood. Onze bakker had weer goed ze best gedaan en kon er zelf in ieder geval erg van genieten. Helaas vond ze lichaam het toch niet zo lekker, waardoor die s'avonds door de wc gezakt was.

Tijdens het afwassen na het avondeten hoorde we in eens iets op de VHF. Allebei waren we stom verbaasd want dat kon maar een ding beteken. De boot die naast ons vaart roept ons op. We wisten namelijk al dat er op ongeveer 10 mijl van ons vandaan een groot Chinees vrachtschip vaarde. We rende naar VHF, maar helaas hebben daarna niks meer gehoord. Jammer het was toch wel leuk geweest om andere live stem te horen.

Dan nog een wonder. De truien zijn weer uit de kast getrokken. Het koelt s'avonds inmiddels erg af en dus is het tijd voor warme kleding. De temperatuur daalt naar ongeveer 26 graden, maar met de wind erbij voelt dat natuurlijk kouder aan. Ons hoor je niet klagen, want o wat is het lekker met een warme trui aan. Het zou alleen nog maar kouder moeten worden vanaf u. Aan het water is dat nog niet echt af te lezen. Dat is al meer dan een week consistent gebleven op 27,8 graden. Toch is dat al wel een graad kouder dan het water was in Indonesië.

Gevaren afstand: 145nm
Gemiddelde snelheid: 6,0 knopen
Afstand te gaan: 2293nm

Jeroen & Daan

Reacties

  1. Wat een ontzettende gave foto

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Klaas en tessa25 mei 2025 om 23:58

    Hihi lekker weer die truien. Lekker bezig mannen, over de helft, ga zo door en doe voorzichtig!! Xx

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...