Doorgaan naar hoofdcontent

Suckerbröd

Wat een rare titel he? Dit is hoe Ollie dit altijd noemde bij ons aan boord. Kunnen jullie al raden wat het betekend? Jeroen heeft die gemaakt vandaag in de bakkerij. De laatste keer dat we dit hebben gemaakt is op de oversteek van Tahiti naar Fiji geweest. Toen was het veel te zoet en waren we er alle drie misselijk van geworden. De derde man toen aan boord was Justin. Zoet en komt uit de bakkerij. Ja je raad het al suikerbrood. Onze bakker had weer goed ze best gedaan en kon er zelf in ieder geval erg van genieten. Helaas vond ze lichaam het toch niet zo lekker, waardoor die s'avonds door de wc gezakt was.

Tijdens het afwassen na het avondeten hoorde we in eens iets op de VHF. Allebei waren we stom verbaasd want dat kon maar een ding beteken. De boot die naast ons vaart roept ons op. We wisten namelijk al dat er op ongeveer 10 mijl van ons vandaan een groot Chinees vrachtschip vaarde. We rende naar VHF, maar helaas hebben daarna niks meer gehoord. Jammer het was toch wel leuk geweest om andere live stem te horen.

Dan nog een wonder. De truien zijn weer uit de kast getrokken. Het koelt s'avonds inmiddels erg af en dus is het tijd voor warme kleding. De temperatuur daalt naar ongeveer 26 graden, maar met de wind erbij voelt dat natuurlijk kouder aan. Ons hoor je niet klagen, want o wat is het lekker met een warme trui aan. Het zou alleen nog maar kouder moeten worden vanaf u. Aan het water is dat nog niet echt af te lezen. Dat is al meer dan een week consistent gebleven op 27,8 graden. Toch is dat al wel een graad kouder dan het water was in Indonesië.

Gevaren afstand: 145nm
Gemiddelde snelheid: 6,0 knopen
Afstand te gaan: 2293nm

Jeroen & Daan

Reacties

  1. Wat een ontzettende gave foto

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Klaas en tessa25 mei 2025 om 23:58

    Hihi lekker weer die truien. Lekker bezig mannen, over de helft, ga zo door en doe voorzichtig!! Xx

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....