Doorgaan naar hoofdcontent

Suckerbröd

Wat een rare titel he? Dit is hoe Ollie dit altijd noemde bij ons aan boord. Kunnen jullie al raden wat het betekend? Jeroen heeft die gemaakt vandaag in de bakkerij. De laatste keer dat we dit hebben gemaakt is op de oversteek van Tahiti naar Fiji geweest. Toen was het veel te zoet en waren we er alle drie misselijk van geworden. De derde man toen aan boord was Justin. Zoet en komt uit de bakkerij. Ja je raad het al suikerbrood. Onze bakker had weer goed ze best gedaan en kon er zelf in ieder geval erg van genieten. Helaas vond ze lichaam het toch niet zo lekker, waardoor die s'avonds door de wc gezakt was.

Tijdens het afwassen na het avondeten hoorde we in eens iets op de VHF. Allebei waren we stom verbaasd want dat kon maar een ding beteken. De boot die naast ons vaart roept ons op. We wisten namelijk al dat er op ongeveer 10 mijl van ons vandaan een groot Chinees vrachtschip vaarde. We rende naar VHF, maar helaas hebben daarna niks meer gehoord. Jammer het was toch wel leuk geweest om andere live stem te horen.

Dan nog een wonder. De truien zijn weer uit de kast getrokken. Het koelt s'avonds inmiddels erg af en dus is het tijd voor warme kleding. De temperatuur daalt naar ongeveer 26 graden, maar met de wind erbij voelt dat natuurlijk kouder aan. Ons hoor je niet klagen, want o wat is het lekker met een warme trui aan. Het zou alleen nog maar kouder moeten worden vanaf u. Aan het water is dat nog niet echt af te lezen. Dat is al meer dan een week consistent gebleven op 27,8 graden. Toch is dat al wel een graad kouder dan het water was in Indonesië.

Gevaren afstand: 145nm
Gemiddelde snelheid: 6,0 knopen
Afstand te gaan: 2293nm

Jeroen & Daan

Reacties

  1. Wat een ontzettende gave foto

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Klaas en tessa25 mei 2025 om 23:58

    Hihi lekker weer die truien. Lekker bezig mannen, over de helft, ga zo door en doe voorzichtig!! Xx

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nóg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. 🗓 zaterdag 25 oktober 🕑 Rond 14:00 uur 📍 aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...

Week 2 oversteek, aankomst Sint Helena

06/08/2025 zijn we aangekomen in Sint Helena. 15 dagen na vertrek uit Kaapstad. De tweede week hebben we 552 mijl afgelegd. Minder snel dan gehoopt natuurlijk, maar dit kwam omdat we in een windstilte terecht zijn gekomen. We hebben zeker twee dagen lopen dobberen. Gelukkig weten jullie dat wij dat in ieder geval geen probleem vinden. We slapen beter er kan gezwommen worden en de koffie blijft staan op tafel. Zwemmen was niet voor ons allebei afgelegd. Jeroen voelde met ze voeten het water en besloot dat het nog veel te koud was. Het water was ook echt wel koud. Onze meter vertelde ons dat het 20 graden was, maar dat weerhield Daan er niet van om even een frisse duik te nemen. Toen hij op het zwemplatform zij haren aan het wassen was. Kwam er ook nog een grote groep dolfijnen langs. Helaas niet dichtbij genoeg om er mee te zwemmen. Eind ochtend gooide we het anker uit net voor Jamestown, de hoofdstad van Sint Helena. Al snel kwam Kyle naar ons toe. Hij beheert hier de lokale ferry...