Doorgaan naar hoofdcontent

storm

Vandaag was een complete verandering met de afgelopen dagen. Ontzettend veel bewolking en we zijn dus ook in aardig wat buien beland. Het was natuurlijk ook te mooi om waar te zijn de eerste paar dagen, maar vandaag zat er weer even niet mee. Heel erg mogen we niet klagen, want we gingen nog steeds met een mooie snelheid de goede kant op.

De eerste bui was rond het middag eten. Jeroen had sinds tijden weer een brood gebakken en daar hadden we allebei erg veel zin in. Hij was er heel druk mee bezig geweest. Oats, maanzaadjes en chia zaad. Een super voedzaam brood dus. Het brood kon bijna uit de oven toen we in een bui terecht kwam. De grote genua hadden we al ingerold, want we zagen de bui aan komen. Met 40 knopen vlogen we down wind. We zeilen met het grootzeil waar 3 reven in zaten. Een mooi klein zeiltje dus dat veel kan hebben. Na 30 minuten tot een uur werd het weer beter. De genua werd weer uitgerold, er gingen wat luikjes open en we konden eindelijk aan het brood beginnen. Als verassing had Jeroen er ook nog knak worstje bij geserveerd. Smullen was het zeker. Normaal doen we wel twee dagen met z'n brood, maar deze keer zeker niet. Het hele brood ging bijna in een keer op. We waren er allebei een beetje misselijk van geworden.

De buien bleven aan de gedurende dag, maar we moesten toch avond eten. Jeroen had al veel te veel werk geleverd in de keuken vandaag dus Daan maakte het avondeten. Een alfredo chicken pasta, onze eerste pasta van de oversteek. Heerlijk met wat extra bechamelsaus aten we dit op tijdens een aflevering van Drive to survive.

De nacht was iets rustiger alleen tijdens Daan ze wacht tussen 21:00/00:00 was er nog een flinke bui. Het voorzeil was netjes op tijd weg gerold waardoor we deze bui ook vlekkeloos door zijn gekomen. Hopelijk morgen minder buien. Een ding is zeker we zeilen hartstikke snel.

Gevaren afstand: 155nm
Gemiddelde snelheid: 6,0 knopen
Afstand te gaan: 4675nm

Jeroen & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...