Doorgaan naar hoofdcontent

Missie zonnepaneel

Tijdens de wacht van Jeroen is die nog eens gaan brainstormen over het terug plaatsen van het paneel. Het zou mooi zijn als het paneel en stukje naar binnenkomt, want dan is de kans dat die in het water komt minder groot. Plus hij zal een stuk sterker staan. Hij bedacht zich dat er nog een lange aluminium buis in de bakskist ligt. Als ze we die nou onder op het paneel installeren. Kunnen we het paneel op de regeling meer naar binnen zetten.

Zo gezegd, zo gedaan. Jeroen vertelde Daan het plan toen die wakker werd en we zijn na de lunch direct van start gegaan. Helaas we de buis die we in eerste instantie in gedachten hadden niet lang genoeg. Uiteindelijk kwamen we er op uit om de pikhaak op te offeren. Die was precies de goede lengte en ook nog eens van het goede materiaal. We zijn er de hele middag mee bezig geweest. Er werd gezaagd, geslepen, geschuurd, geboord en ook nog gekit.

We konden nog precies voor het donker het paneel terug plaatsen. Volgens ons staat die beter dan ooit. We zijn echt heel erg tevreden met het resultaat. Nu maar hopen dat die echt blijft staan deze keer.

Door al het geklust heeft Jeroen niet kunnen slapen s'middags, dus besloten we direct maar te gaan avond eten. We aten vandaag Pad Thai. Niet volgens alle regeles van de Thaise keuken, maar het smaakten er niet minder om. Lekker met wat knoflook nootjes en een beetje pittige saus.

Gevaren afstand: 175nm
Gemiddelde snelheid: 7,3 knopen
Afstand te gaan: 3406nm

Jeroen & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...