Harry is gescheurd

Om 05:00 rolde Daan het voorzeil weer uit. De wind was rustig af genomen en hij vond het wel veer tijd om wat sneller te gaan varen. Wel moesten we wat op sturen. Hierdoor maakte het zeil minder klappen. Zo vaarde we met een mooie snelheid een mooie dag te gemoed.

Tijdens het dagelijkse controle rondje om de boot kwamen we er achter dat er boven op de hydrovane (Harry) een paar scheurtjes zitten. Gelukkig boven op en niet midden in het doek. Deze scheurtjes konden we makkelijk repareren door er stukjes zeiltape overheen te plakken. Binnen 5 minuten was dit klusje alweer klaar. Mocht die toch nog verder scheuren hebben we altijd nog een nieuw Harry doek liggen. De laatste keer dat we hem hebben vervangen is in Curaçao geweest. Dus hij houdt het al een stuk langer vol dan het eerste doek.

Voor de lunch hebben we het overgebleven broodje van eergisteren opgepiept. Het avond eten was een groene curry die we ook alleen maar moesten warm maken. Die hadden we ook eergisteren gemaakt. Weinig activiteit in de keuken dus. Een groot voordeel. Je raad het al bijna niks om af te wassen. Dat is ook wel eens fijn.

Net voor het avondeten kwamen we er nog achter dat de rits een stukje los was gekomen van de zeiltjes onder de buiskap. De rits was nog helemaal intact, maar het draad waarmee die vast zit aan het zeiltje was een beetje los gekomen. Het was maar een heel klein stukje en dit hebben we opgelost met de easystitcher.

Gevaren afstand: 153nm
Gemiddelde snelheid: 6,4 knopen
Afstand te gaan: 2567nm

Jeroen & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren. We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Meer lezen

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

Meer lezen

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Meer lezen

Zoeken in deze blog