Doorgaan naar hoofdcontent

Slotwoord Australië en we hebben een nieuwe bemanningslid

Slotwoord 

Australië wat was je fantastisch. Immens heb ik ervan genoten. Ik zou het zo weer over willen doen. Australië is voor mij ook echt een land waar ik mezelf zie wonen en dan vooral in Sydney. Wat heb ik ontzettend veel lol gehad in die stad. Dit land zit vol met lieve mensen. Ook gekken zoals ik tijdens het liften heb ontdekt. Naast de mensen is het leven ook heerlijk. Als je hier woont ga je s’ochtends surfen s’middags werken en s’avonds lekker een stukje zeilen. Of in het weekend een borreltje doen bij een van de vele restaurantjes en idyllische diner plekjes. Ik zou heel graag weer een keer terug komen in Australië. Of dit ooit gaat gebeuren geen idee, maar Australië blijft altijd bij me.



Nieuw bemanningslid 

Vandaag (02/03/2025) is Jeroen bij ons aan boord gekomen. Ja ik snap jullie verwarring. Jeroen? Die is toch altijd aan boord? Ja dat klopt, maar vanaf vandaag hebben we twee Jeroens aan boord. Om het voor jullie makkelijk te maken noemen we Jeroen voor dit verhaaltje Ruit en onze gast noemen we gewoon Jeroen. 


Jeroen kwam rond de middag aan. Hij had een helse tocht achter de rug vanuit Thailand. Jeroen was met zijn gezin op bezoek bij zijn schoon familie in Thailand op het eilandje Ko Tau. Hier zou hij tien weken blijven. Thailand is natuurlijk best wel dicht bij Indonesië. Dus vond die het super leuk om ons te komen bezoeken, maar dat viel vies tegen. Het lijkt een klein stukje, maar uiteindelijk duurde het nog langer dan als je vanaf Nederland zou vliegen. Hij moest namelijk 3x overstappen inclusief een overnachting op het vliegveld in Singapore. Een flinke tocht dus helemaal zwaar als je de avond daarvoor niks binnen hebt kunnen houden door een virus. 


Hij heeft het gehaald! Na deze lange tocht had die zelfs nog energie om direct met Ruit en Daan het water in te gaan om te gaan surfen voor een paar uur. We hadden mooi golven en tot onze verbazing was er verder ook helemaal niemand aan het surfen. We hadden dus de golf helemaal voor ons zelf. 


De volgende dag hebben we wel goed rustig aan gedaan. Tot de middag toen kwamen we weer een actie om voor de tweede keer te gaan surfen. Deze keer moesten we naar  een ander plek varen. want er waren geen golven op de plek van gister, omdat er maar een plek in de baai was waar gesurfd kon worden bleek het mega druk te zijn. Meer dan 50 mensen voor een golf. Normaal is dat geen probleem, want er zijn regels, maar het vervelende hier is dat niemand zich aan die regels houdt en het dus een complete chaos is. Dit kan levensgevaarlijk zijn, want je kan over elkaar heen surfen. Ruit vond het allemaal maar niks en besloot niet te gaan surfen. Jeroen was nog niet zo ervaren met surfen, maar ging het toch proberen en dat ging goed. Hij bleef slim een beetje aan de buitenkant! Daan ging er gewoon midden in liggen en hoopten op het beste. Gelukkig is het allemaal goed gegaan Jeroen en Daan hebben mooi golven kunnen pakken en veel lol gehad. Wel had Daan een groot gat in zijn surfboard. Dit is waarschijnlijk gebeurd tijdens een crash. Het board kwam hard tegen zijn voorhoofd. Gelukkig zit er geen deuk in zijn voorhoofd. Het boord was gehuurd. De verhuurder was niet blij en we moesten hem 6 euro betalen voor de beschadiging. Dat valt gelukkig mee!


Ruit, Jeroen & Daan 




Reacties

  1. Klaas en Tessa8 mei 2025 om 02:43

    6 euro valt mee, hopelijk valt het ook mee met Daan z'n hoofd;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nóg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. 🗓 zaterdag 25 oktober 🕑 Rond 14:00 uur 📍 aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...

Week 2 oversteek, aankomst Sint Helena

06/08/2025 zijn we aangekomen in Sint Helena. 15 dagen na vertrek uit Kaapstad. De tweede week hebben we 552 mijl afgelegd. Minder snel dan gehoopt natuurlijk, maar dit kwam omdat we in een windstilte terecht zijn gekomen. We hebben zeker twee dagen lopen dobberen. Gelukkig weten jullie dat wij dat in ieder geval geen probleem vinden. We slapen beter er kan gezwommen worden en de koffie blijft staan op tafel. Zwemmen was niet voor ons allebei afgelegd. Jeroen voelde met ze voeten het water en besloot dat het nog veel te koud was. Het water was ook echt wel koud. Onze meter vertelde ons dat het 20 graden was, maar dat weerhield Daan er niet van om even een frisse duik te nemen. Toen hij op het zwemplatform zij haren aan het wassen was. Kwam er ook nog een grote groep dolfijnen langs. Helaas niet dichtbij genoeg om er mee te zwemmen. Eind ochtend gooide we het anker uit net voor Jamestown, de hoofdstad van Sint Helena. Al snel kwam Kyle naar ons toe. Hij beheert hier de lokale ferry...