Doorgaan naar hoofdcontent

Klaar voor vertrek

Het paaltje hebben we weer helemaal oké gemaakt bij marina Del Rey. Hierna zijn we verkast naar het noordwesten van Lombok. Medana bay marina, waar het avontuur allemaal begon in Indonesië. Net zoals het inchecken gaan wie hier ook uitchecken. We vertrekken de 30ste (April). Tenminste dan gaan we uitklaren je weet hier maar nooit hoelang zoiets duurt.

De laatste paar dingen zijn allemaal van de lijst afgevinkt. Onderwaterschip, Jerrycans vullen, Koelkost ontdooien, dinghy naar binnen, ect. We zijn er klaar voor! Nog nooit zijn we zo op tijd en rustig klaar geweest. Een heerlijk gevoel, want dit kan alleen maar ze voordelen hebben op de oversteek. De 30ste gingen we inderdaad uitchecken. Dit duurde zoals verwacht wel weer erg lang. Customs ging snel die waren zelfs eerder aanwezig bij het restaurantje dan wij. We zouden om 10 uur uitchecken en zij waren er al om 09:45. Gelukkig wij natuurlijk ook. Immigratie duurden en stuk langer. We besloten om morgen ochtend (01, mei) te vertrekken. Dit had de haven en immigratie ook al op het uit klaar formulier gezet. Super fijn, want dan hoeven we niet door het donker langs al vissersmannen te varen tussen Bali en Lombok.

S'avonds hebben we nog heerlijk gegeten met wat mede cruisers bij het restaurantje. Wat hebben we een ontzettend mooie tijd gehad in Indonesië. Ook al hebben we een hele boel mooie remote plekken gemist, omdat we direct naar Lombok zijn gegaan. Hier hebben we zeker geen spijt van. De plekken waar we nu zijn geweest, hebben we echt een band mee opgebouwd. Zeker plekken waar we terug zouden willen komen. Nu is het tijd om mijlen te gaan varen. Op naar Zuid-Afrika!

Jeroen & Daan

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...