Doorgaan naar hoofdcontent

Daan in Australië - Magnetic island

15/10/2024 Townsville

Na een nachtje in een hostel te hebben geslapen in Townsville stond ik alweer vroeg op om de ferry te nemen naar Magnetic island. Op internet heb ik gelezen dat je dit een van de hoogte punten is van de oost kust. De ferry vertrok al om 08:00 s’ochtends. Ik heb een retour ticket geboekt. Ik kan wanneer ik wil, terug komen met de ferry. Fijn die vrijheid zo kan ik gerust langer  blijven als het erg leuk is. Op internet las ik dat Nomads een bedrijf dat meerdere hostels heeft in Australië maar ook in een andere landen zoals Thailand, een camping gedeelte heeft bij het hostel. Dit zou kunnen betekenen dat ik in mijn hangmat kan slapen. Dit is erg nodig, want de kosten van de hostels zijn echt belachelijk. voor een nacht betaal je gemiddeld 35 euro. Dat gaat mijn portemonnee niet volhouden zo lang. 


Bij Nomads lachten ze me nogal uit dat ik in een hangmat ging slapen. Gelukkig was het wel mogelijk en hoefde ik maar 15 dollar (9 euro) te betalen om gebruik te mogen maken van het toiletgebouw de keuken en het zwembad. Ik vond het eigenlijk nog steeds belachelijk duur, maar ik moet toch ergens naar de wc kunnen en mezelf kunnen opfrissen. Ook ben ik er al achter gekomen dat ik graag in hostels verblijf, omdat ik hier razend snel vrienden maak. 


De hangmat hing al snel. Toch handig dat zeilen, want knopen leggen kan ik nu wel. Even testen en ja hoor hij hangt. Nu maar hopen dat het niet gaat regenen. Plus ik heb ook geen muggen net dus dat is ook maar de vraag of ik dat ga overleven vanavond. Gelukkig komt de wind van zee dit zal vast schelen in het aantal muggen. Ik besloot om direct een hike te gaan doen. Ik ben naar 3 uitzicht punten gewandeld. Hier ben ik eigenlijk de hele ochtend en begin middag druk mee geweest. Daarna besloot ik om terug te gaan en even lekker af te koelen bij het zwembad. Hier maakten ik al snel vrienden die mij mee vroegen om een kijkje te gaan nemen bij de wilde wallaby’s. Ja hoor super leuk ook al had ik op dat moment geen idee wat dat voor dieren waren. Toen ik me ging opfrissen dacht ik in een keer aan Walibi Holland. De mascottes van Walibi lijken op kangaroos. Huh maar waarom heten ze dan geen kangaroos? Ik heb het maar even opgezocht en het bleken kleine kangaroos te zijn. Nooit van gehoord maar leuk waren ze wel. Vanaf hier hadden we ook een mooie zonsondergang. Wat een leuke eerste dag op Magntetic island. Het werd nog beter, want s’avonds organiseerde het hostel een karaoke avond. Dat betekend veel zingen, dansen en alcohol. Kers op de taart was wel mijn optreden van Adel someone like you. Iedereen stond op met hun zaklamp en begon mee te zwaaien op mijn gezang. Gezang….. ik denk dat Adele zelf het krijsen zal noemen, maar wij hebben er van genoten. 


Na al dat gefeest van gister avond zou je denken dat ik nu een flinke kater moet hebben gelukkig is dat niet zo. Ik voel me top fit en ben me aan het klaar maken voor een relatief lange hike. Waarbij ik hopelijk koala’s en papegaaien tegen kom. Wat gaat er als eerst in me rugtas? een EHBO kit want ik vertrouw het allemaal maar niet met alle slangen en spinnen in dit land. Ik heb gelezen dat als ik gebeten zou worden moet proberen om een foto van de slang te maken. Daarna  zo snel mogelijk desinfecteren om vervolgens een druk verband aan te leggen op de wond. Dit allemaal is  natuurlijk leuk en aardig, maar ik ben alleen op de berg en moet nog maar wel naar een ziekenhuis zien te komen. Als je een beetje pech hebt is de slang zo gifttig dat je niet langer dan 20 minuten hebt. Wat ik dacht? Die kom ik vast niet tegen en dat was ook zo. Gelukkig maar, wel ben ik verschillende papegaaien tegen gekomen en wat ik het aller graagst wou zien wilde koala’s. Wou wat is dat gaaf zeg. Je kan zo dicht bij komen, maar niet te dicht bij want dan plassen ze over je heen. Ik heb in totaal 4 koala’s gezien. Het leukste was wel dat ik een baby samen met zijn/haar moeder heb gespot. Naast de wildlife was de hike opzich zelf ook al erg gaaf. Het is wel een beetje uit de hand gelopen, want ik had gepland om 10km te gaan hiken, maar dat zijn er uiteindelijk 20 geworden. Dat in 30 graden met geen wolkje aan de lucht. Ik had een uv shirt aan met een capuchon zo beschermde ik mezelf goed tegen de zon. Doordat ik 20 km heb gelopen was ik helemaal aan de andere kant van het eiland beland. Het begon al donker te worden dus ik besloot een bus terug te pakken naar het hostel. Deze kosten tot mijn verbazing 25 cent. Dat zijn nog eens prijzen! Terug in het hostel heb me mezelf verwend met een heerlijke Thaise curry. Dit kon ik goed gebruiken na al dat lopen. 


Ik ga alweer voor de tweede nacht in mijn hangmat slapen. Het slaapt beter dan verwacht. de temperatuur is goed en tot op heden is er ook nog geen regen geweest. Wat een mazzelaar ben ik toch ook. Mijn slaapzak gaat zelfs niet helemaal dicht s’nachts, omdat de temperatuur zo aangenaam is. Indruk heeft de hangmat wel gemaakt. Iedereen vond het maar gek dat het ook zo kan. Als ik dan vertel hoeveel ik betaal om erin te slapen is iedereen jaloers, omdat de prijzen voor  iedereen veel te duur zijn. Wat mij wel op valt is dat de meeste mensen een volledige tour hebben geboekt. Alles geregeld van A tot Z. Ik  merk dat dit bij hun vaak wat stress oplevert dat ze echt weg moeten, want anders missen ze uitjes. Ik heb hier zelf over nagedacht maar ben uiteindelijk erg blij dat ik het niet gedaan heb. Of dit financieel uiteindelijk beter is dat weet ik niet. Maar ik kan in ieder geval wel gaan en staan waar ik wil.


Daan







Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...