Doorgaan naar hoofdcontent

Daan in Australie - Liften

17/10/2024

Anders doen dan de rest. Dat is wat ik graag wou doen. Nu was ik er al snel achter dat alle backpackers reizen met de zo genoemde Greyhound bus. Dit is een bedrijf die pakketten aan bied voor een week, maand of meer om zo ongelimiteerd gebruik te kunnen maken van de bus. Nou kom je hier alleen maar buitenlanders tegen (geen Aussies) en daar wil ik verandering in brengen. Zo doende heb ik ervoor gekozen om te hitchhiken ook wel liften genoemd. Dit scheelt me veel geld, maar ook zal ik waarschijnlijk meer lokale mensen tegen komen om zo meer van het land te weten te komen. 


Vrienden van mij vertrokken met de Greyhounds bus van Townsville naar Airlie beach z’n 8 uur verder naar het zuiden. De bus vertrok om 11:00. Op dit moment nam ik afscheid van hem. Niet voor lang, want mijn doel is om vandaag ook in Airlie beach aan te komen. Wel ging ik er open in  want precies wist ik niet waar ik zou uitkomen. Ik heb alle noodzakelijk heden om ergens langs de weg voor een langere tijd te kunnen blijven. Genoeg zonnebrand, voldoende water, eten die ik kan maken met mijn kook toestelletje, volle powerbank en ook een toiletrol. Toen ik afscheid had genomen nam ik die tijd om een plan te maken waar ik het beste kon gaan liften. Ik besloot een bus te nemen naar de rand van de stad waar een weg loopt die naar het zuiden gaat. De bus koste me weer 25 cent. Daar ga ik nog is een keer arm van worden. Mijn geluk met liften is dat er eigenlijk maar een weg is die naar het zuiden gaat namelijk de A1 die gaat helemaal van Cairns naar Melbourne en misschien  ook wel verder, maar dat durf ik niet te zeggen. Ik stapte bij een tankstation uit om vervolgens naar binnen te lopen om een groot stuk karton te vragen. Watervaste stiften had ik al gekocht zo schreef ik in het groot op SOUTH. Na 10 min stopte de eerste auto die mij ongeveer 2 uurtjes heeft mee genomen richting het zuiden. Hij zetten mij af langs dezelfde weg de A1. Maar de weg liep hier door een dorpje en iedereen die dus op de snelweg reed kwam hier langs maar dan met 50km per uur. Perfect om te liften dus. Tot mijn verbazing kwam de Greyhounds bus langs rijden. grappig zeg ik liep dus al voor op de bus. 3 minuten later stopten een aardige meneer die mij wel weer een stukje wou meenemen. 


De meneer gaf aan dat hij nog een vriendin ergens moest ophalen. Hij deed er een beetje geheimzinnig over. Later bleek dat zijn vriendin voor het ruimtevaart bedrijf van Australiรซ werkt. Dit is strikt geheim en niemand mag op dit terrein komen. Het terrein is alleen zo groot dat je niet even naar de poort loopt  dus besloot de lieve meneer om een risico te nemen. Hij vertelde mij dat  ik maar gewoon moest zeggen dat ik hier werk. Als ze wat zouden vragen. Eenmaal aangekomen bij de security bleken ze helemaal niks te vragen en ons zo door te laten rijden. Ze kenden het kenteken van de auto en dus namen ze aan dat het allemaal wel goed zat. Nou ben ik natuurlijk geen Russische super spion dus hoeven ze ook niet bang te zijn dat ik informatie lek. Echter heb ik eigenlijk ook helemaal niks gezien op een gebouw na. Wel heb ik het testen van de raket gehoord. Het blijkt dus dat de Australische ruimte vaart een nieuwe vorm van benzine heeft ontwikkeld die beter is voor het klimaat. Dit vergt natuurlijk veel testen, om het uiteindelijk te gebruiken voor de raket die naar de ruimte gaat. Ze gaf aan dat ze over een paar maanden de eerste test vlucht gaan maken, maar we hier niet teveel van moeten verwachten, want ze achten de kans groot dat de raket ontploft. 


Dit lieve stel zetten mij af bij een tankstation net na Bowen. Je raad het nooit maar dit is precies de plek waar de Greyhounds bus een stop aan het houden was. Die waren hier net aangekomen en blijven hier een half uur om de benen te strekken en van chauffeur te wisselen. Ik vroeg nog snel aan de chauffeur of die mijn mee wou nemen, maar dan moest ik toch echt betalen. Dat ging ik dus echt niet doen, want het liften ging fantastisch tot nu toe. ik besloot terug naar de weg te lopen waar mijn vrienden ook stonden. Ik was 2 minuten met hun aan het praten toen er uit het niets een auto stopten zonder dat ik aan het liften was. De meneer dacht die zullen vast een lift nodig hebben. Iedereen was stom verbaast dat het zo makkelijk ging. Uiteindelijk ben ik 1,5 uur eerder aangekomen dan de Greyhounds bus. Wat mooi is dat. Het was allemaal gratis en het is ook nog eens sneller plus ik ben met alleen maar lokale mensen wezen reizen.


Daan





Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nรณg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. ๐Ÿ—“ zaterdag 25 oktober ๐Ÿ•‘ Rond 14:00 uur ๐Ÿ“ aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...