Doorgaan naar hoofdcontent

Op naar het surf dorp van Lombok

Tijd om de zeilen te hijsen en koers te zetten naar de zuidkust van Lombok! Bestemming: Gerupuk, een baai die volledig in het teken staat van golfsurfen. Het plan is om hier een paar weken te genieten, vele golven te pakken en als alles doorgaat misschien nog een van onze laatste bezoekers te verwelkomen. Of wie weet zelfs dé laatste, voordat we de grote reis terug naar Nederland maken. Gelukkig duurt dat nog een paar maand, eerst: surfen!

Het stukje naar Gerupuk was net iets te ver om in één ruk te zeilen, dus maakten we een pitstop voor een nachtje in de Belongas-baai. Rond het begin van de middag lieten we het anker zakken in 17 meter water. Wat een fijn plekje was dat zeg! Volledig beschut tegen de deining, echt een oase van rust. Bij de ingang van de baai krioelde het van de visplatformen, van die gekke drijvende stellages gemaakt van piepschuim en bamboe. ’s Nachts komen de vissers daar tot leven, zitten ze de hele nacht op die wiebelige vlotjes te vissen. Best een bizar gezicht, zo’n mini-dorp op het water.

De dag erna zeilden we door naar Gerupuk. Ook daar lag de ingang weer tjokvol met die visplatformen, dus het was goed opletten geblazen. Vooral die lange drijvende lijnen waarmee ze aan de bodem vastzitten. Je wilt echt niet dat je schroef daar een knoop in legt. We vaarde meteen langs de eerste surfspot, en wauw, wat een drukte! Boten overal, surfers krioelend in het water... een golf voor jezelf pakken is hier duidelijk geen optie. Maar mooi? Dat is het zeker. De vibe is goed, het water glinstert, en wij liggen nu klaar om een paar weken te genieten van dit surfparadijs. Laat die golven maar komen!

Vanaf morgen doen we in delen Daan zijn avonturen in Australië posten op de blog. Nu alvast een klein voorproefje:

12 oktober 2024 begon mijn avontuur in Australië. De bedoeling is dat ik jullie meeneem in alle avonturen die ik heb beleefd de afgelopen tijd. In totaal ben ik 74 dagen in Australië geweest. Van die 74 dagen heb ik 58 dagen met een backpack rond gewandeld in dit o zo grote land. Dit land is bijna groter dan heel Europa! Terwijl er relatief weinig mensen wonen, 28 miljoen. In deze periode ben ik van Cairns naar Melbourne gereisd. Dit is 2800 KM dat is dezelfde afstand van Amsterdam naar Istanboel. De route van Cairns naar Melbourne is fantastisch dit is namelijk de beroemde oost kust. Zo zul je lezen over prachtige stranden, waar de Aussies laten zien hoe goed ze kunnen surfen. Daarnaast komen we bij adembenemende nationale parken zoals de blue mountains in Sydney met watervallen, kangaroos en koala’s. Maar er zijn ook minder leuke verhalen zo heb me wel is onveilig gevoeld meer van dit lees je in mijn verhaal over Australië. 


Daan & Jeroen





Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...