Doorgaan naar hoofdcontent

sleep is for the wicked be


na een kleine 5 uur slaap was het zo ver, we moesten weg. Daan dacht hier anders over, die was met geen mogelijkheid wakker te krijgen. Zo hees Jeroen het bootje aan dek en vertrok richting Marina del Ray. 

Na dik 2 uur motoren kwam Daan te voorschijn! helemaal in de war dat we al vertrokken waren en dat die niks had mee gekregen. niet gek ook, gisteren had hij maar 2 uurtjes geslapen. Misschien had dat ene biertje te veel er ook iets mee te maken. 


Spica onze boot buren gaan ook naar Del Ray. Ze vertrokken iets later maar waren veel sneller dan ons op de motor. die liepen een dikke 7 knopen op de motor!!! Dat lukte ons echt niet tegen de golfjes in. 


Rond 12:30 kwamen we aan bij de marina, natuurlijk in de stromende regen maar dat maakte niemand wat uit. We waren nog niet om de hoek af de boot van de haven lag al langszij en wees ons richting de plek. een kwartier later lagen we veilig aan de steiger. Het ziet er allemaal goed uit en de service is perfect. 


Tijdens het bezoek aan de havenmeester voor de betaling kwamen we tot een minder leuke conclusie. De snelboot vaart pas maandag weer, dit betekend dat we de langzamen boot naar de overkant moeten pakken. schrik niet, deze langzame boot gaat in ruim 5 uur naar de overkant… maar voordat we daar zijn moeten we eerst nog 5 minuten met een bootje naar het hoofdeiland en anderhalf uur met de taxi. op bali mogen we ook weer ruim anderhalf uur met de taxi om bij het vliegveld te komen. 


Dit werd dus een nacht reisje en hopelijk wat slapen op de ferry. Voordat we vertrokken richting Bali aten we nog een lekkere Sate met rijst bij het restaurantje. hou je vast… voor het schrikbarende bedrag van 4 euro! Wat is het fijn dat alles niet zo duur is hier.


De reis naar de ferry ging goed en we haalde in de supermarkt nog even wat te snacken voor op de boot. op de ferry hadden we mazzel. we konden met 6 euro extra een hut op de boot regelen waar we wat konden slapen. Dat was ook wel nodig want we waren echt gesloopt. Het was niet waar we op gehoopt hadden, maar toch pakte we iets meer als 2 uurtjes slaap. We keken nog even een stukje van harry potter en voor we het wisten waren de eerste 2 uur al voorbij en de tocht was maar 4.5 uur ipv de 5 die ons beloofd was. We werden dus wakker getoeterd en zo waren we op Bali. 


Morgen komt de familie van Daan aan. We zullen wel lang moeten rond hangen op het vliegveld, wie weet kunnen we ergens nog wat extra slapen. 


Daan & Jeroen 




Reacties

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...