Doorgaan naar hoofdcontent

sleep is for the wicked be


na een kleine 5 uur slaap was het zo ver, we moesten weg. Daan dacht hier anders over, die was met geen mogelijkheid wakker te krijgen. Zo hees Jeroen het bootje aan dek en vertrok richting Marina del Ray. 

Na dik 2 uur motoren kwam Daan te voorschijn! helemaal in de war dat we al vertrokken waren en dat die niks had mee gekregen. niet gek ook, gisteren had hij maar 2 uurtjes geslapen. Misschien had dat ene biertje te veel er ook iets mee te maken. 


Spica onze boot buren gaan ook naar Del Ray. Ze vertrokken iets later maar waren veel sneller dan ons op de motor. die liepen een dikke 7 knopen op de motor!!! Dat lukte ons echt niet tegen de golfjes in. 


Rond 12:30 kwamen we aan bij de marina, natuurlijk in de stromende regen maar dat maakte niemand wat uit. We waren nog niet om de hoek af de boot van de haven lag al langszij en wees ons richting de plek. een kwartier later lagen we veilig aan de steiger. Het ziet er allemaal goed uit en de service is perfect. 


Tijdens het bezoek aan de havenmeester voor de betaling kwamen we tot een minder leuke conclusie. De snelboot vaart pas maandag weer, dit betekend dat we de langzamen boot naar de overkant moeten pakken. schrik niet, deze langzame boot gaat in ruim 5 uur naar de overkant… maar voordat we daar zijn moeten we eerst nog 5 minuten met een bootje naar het hoofdeiland en anderhalf uur met de taxi. op bali mogen we ook weer ruim anderhalf uur met de taxi om bij het vliegveld te komen. 


Dit werd dus een nacht reisje en hopelijk wat slapen op de ferry. Voordat we vertrokken richting Bali aten we nog een lekkere Sate met rijst bij het restaurantje. hou je vast… voor het schrikbarende bedrag van 4 euro! Wat is het fijn dat alles niet zo duur is hier.


De reis naar de ferry ging goed en we haalde in de supermarkt nog even wat te snacken voor op de boot. op de ferry hadden we mazzel. we konden met 6 euro extra een hut op de boot regelen waar we wat konden slapen. Dat was ook wel nodig want we waren echt gesloopt. Het was niet waar we op gehoopt hadden, maar toch pakte we iets meer als 2 uurtjes slaap. We keken nog even een stukje van harry potter en voor we het wisten waren de eerste 2 uur al voorbij en de tocht was maar 4.5 uur ipv de 5 die ons beloofd was. We werden dus wakker getoeterd en zo waren we op Bali. 


Morgen komt de familie van Daan aan. We zullen wel lang moeten rond hangen op het vliegveld, wie weet kunnen we ergens nog wat extra slapen. 


Daan & Jeroen 




Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Grote fles, klusjes & Jiu jitsu

Vandaag stond echt in het teken om te ons weer klaar te maken voor vertrek. De klusjes lijst kwam weer te voorschijn en zo ging Jeroen weer aan de slag met onderhoud van de boot.  Daan ging wassen en Ollie bleef op de bank hangen want die voelde zich niet helemaal ok.  S’ ochtends kwam Teiki nog lang met een gigantische gasfles. Na wat spullen bij elkaar te hebben gezocht bleek het niet te gaan lukken om onze gasfles via zwaartekracht te gaan vullen.  Teiki komt morgen de fles weer ophalen en neemt die van ons dan ook mee. Zo hopen we toch onze fles gevuld te krijgen.  ’s avonds is Daan nog naar de Jiu Jitsu geweest en heeft waar weer samen getraind met Kiva en Gabriello. Daan werd goed ingemaakt maar wist wel Kiva een keer ongecontroleerd door de lucht te gooien. Jammer dat er een muur achter hem stond…  Morgen ochtend krijgen de Michel en Ilona van de Volantis aan boord. Dat zijn sinds deze morgen onze Nieuwe Nederlandse buren. Voor de rest gaan we ver...