Doorgaan naar hoofdcontent

Luxe voor een prikkie en schurende billen

 Vandaag deden we het rustig aan. De ochtend begon met een ontbijtje in ons huisje, want dat leek ons wel zo relaxed. Daan en Esmee haalden stokbrood, croissantjes, chocoladebroodjes en een hele lading beleg. Superlekker, maar damm, wat een prijzen! Voor de prijs van dit ontbijt kunnen we ook gewoon buiten de deur eten. Dus, les geleerd: vanaf morgen gaan we ons laten verwennen in een lokaal ontbijttentje.


Na het ontbijt stond onze luxetaxi klaar. Of nou ja, een privéchauffeur, want dat klinkt chiquer. Maar eigenlijk is het gewoon de goedkope optie. Voor €6 per uur reed hij ons overal naartoe. Geen gedoe met wachten op taxi’s en heel eerlijk: wie wil nou niet als een VIP rondrijden?


Eerste stop: de surfshop-outlet. Nou, dat “outlet” kunnen ze wel van het bord halen. Jeroen was hier jaren geleden en toen was het echt een koopjesparadijs. Nu is het gewoon een winkel met normale prijzen. Jammer, want we hadden gehoopt op een nieuwe garderobe voor een prikkie. Maar goed, we zoeken wel verder naar de echte deals.


Door naar de Dharmayana Tempel in Kuta. Deze tempel is echt een verborgen juweeltje, midden in de chaos van Kuta. Felle rode muren, versieringen om je vingers bij af te likken (of niet, want tempelregels), en een rustgevende vibe. Blijkbaar is de Dalai Lama hier ook ooit geweest, dus wij voelden ons meteen een beetje spiritueel. Of misschien was dat gewoon de honger.


Na de tempel ging het richting het strand. Maar niet voordat we even stopten bij de grote mall aan het strand van Kuta. Tijd voor lunch, wat drinken, en… een simkaart voor Thom. Terwijl hij zijn telefoon regelde, doken Jeroen en Esmee de winkels in op zoek naar goedkope schoenen. Spoiler: die vonden ze niet.


En toen: strandtijd! We huurden vier bedjes en twee surfplanken en gingen los in de golven. Nou ja, bijna iedereen. Thom hield het bij een schaduwplek en was ons persoonlijke publiek. Daan en Jeroen gingen de golven te lijf en kwamen na een uur terug, bedekt met een laag zand en zout. Net als Oma trouwens, die had ook goed met de branding gestoeid en het zand zat tot achter haar oren!! Voor Thom was dit ook de grootste reden om uit het water te blijven maar wij hadden de schurende billen er wel voor over.


Daan en Esmee renden nog even naar de winkels om korte broeken te scoren (met succes dit keer), terwijl de rest van ons aan de koffie zat. Daarna terug naar het huisje, een duik in het zwembad om ons van het zand te ontdoen, en opfrissen voor het diner.


’s Avonds aten we bij Warung Bamboo, met uitzicht op een prachtig rijstveld. De cocktails stroomden (oké, het was er maar 1, maar het is een begin), en we genoten van het heerlijke eten en elkaars gezelschap.


Morgen? Dan gaan we toerist uithangen bij een waterval waar we lekker kunnen zwemmen. Of misschien naar nog een tempel. Of allebei? in ieder geval met onze prive chauffeur! We zien wel hoe de dag loopt, Bali-stijl!


Daan & Jeroen 












Reacties

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...