Doorgaan naar hoofdcontent

Luxe voor een prikkie en schurende billen

 Vandaag deden we het rustig aan. De ochtend begon met een ontbijtje in ons huisje, want dat leek ons wel zo relaxed. Daan en Esmee haalden stokbrood, croissantjes, chocoladebroodjes en een hele lading beleg. Superlekker, maar damm, wat een prijzen! Voor de prijs van dit ontbijt kunnen we ook gewoon buiten de deur eten. Dus, les geleerd: vanaf morgen gaan we ons laten verwennen in een lokaal ontbijttentje.


Na het ontbijt stond onze luxetaxi klaar. Of nou ja, een privéchauffeur, want dat klinkt chiquer. Maar eigenlijk is het gewoon de goedkope optie. Voor €6 per uur reed hij ons overal naartoe. Geen gedoe met wachten op taxi’s en heel eerlijk: wie wil nou niet als een VIP rondrijden?


Eerste stop: de surfshop-outlet. Nou, dat “outlet” kunnen ze wel van het bord halen. Jeroen was hier jaren geleden en toen was het echt een koopjesparadijs. Nu is het gewoon een winkel met normale prijzen. Jammer, want we hadden gehoopt op een nieuwe garderobe voor een prikkie. Maar goed, we zoeken wel verder naar de echte deals.


Door naar de Dharmayana Tempel in Kuta. Deze tempel is echt een verborgen juweeltje, midden in de chaos van Kuta. Felle rode muren, versieringen om je vingers bij af te likken (of niet, want tempelregels), en een rustgevende vibe. Blijkbaar is de Dalai Lama hier ook ooit geweest, dus wij voelden ons meteen een beetje spiritueel. Of misschien was dat gewoon de honger.


Na de tempel ging het richting het strand. Maar niet voordat we even stopten bij de grote mall aan het strand van Kuta. Tijd voor lunch, wat drinken, en… een simkaart voor Thom. Terwijl hij zijn telefoon regelde, doken Jeroen en Esmee de winkels in op zoek naar goedkope schoenen. Spoiler: die vonden ze niet.


En toen: strandtijd! We huurden vier bedjes en twee surfplanken en gingen los in de golven. Nou ja, bijna iedereen. Thom hield het bij een schaduwplek en was ons persoonlijke publiek. Daan en Jeroen gingen de golven te lijf en kwamen na een uur terug, bedekt met een laag zand en zout. Net als Oma trouwens, die had ook goed met de branding gestoeid en het zand zat tot achter haar oren!! Voor Thom was dit ook de grootste reden om uit het water te blijven maar wij hadden de schurende billen er wel voor over.


Daan en Esmee renden nog even naar de winkels om korte broeken te scoren (met succes dit keer), terwijl de rest van ons aan de koffie zat. Daarna terug naar het huisje, een duik in het zwembad om ons van het zand te ontdoen, en opfrissen voor het diner.


’s Avonds aten we bij Warung Bamboo, met uitzicht op een prachtig rijstveld. De cocktails stroomden (oké, het was er maar 1, maar het is een begin), en we genoten van het heerlijke eten en elkaars gezelschap.


Morgen? Dan gaan we toerist uithangen bij een waterval waar we lekker kunnen zwemmen. Of misschien naar nog een tempel. Of allebei? in ieder geval met onze prive chauffeur! We zien wel hoe de dag loopt, Bali-stijl!


Daan & Jeroen 












Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...