Doorgaan naar hoofdcontent

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming.


Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort.


Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs een pit op haar hoofd, en Daan op zijn been. Thom zat tijdens zijn toetje veilig onder een paraplu en bleef zo bespaard van het meeste ongemak. Ondanks deze ‘aanvallen’ konden we erom lachen en aten we snel verder. Gelukkig maakte het prachtige uitzicht op het strand en de zee veel goed, en het eten was heerlijk.


Net toen we wilden gaan zwemmen, trok de lucht dicht en begon het te regenen. We besloten het strand te verlaten en maakten gebruik van een lokale Grab-chauffeur – de Indonesische variant van Uber – om terug te keren naar ons verblijf. Eenmaal terug doken we het zwembad in voor wat ontspanning.


Later in de middag besloten we een bezoek te brengen aan een nagel- en massagestudio. Daan, Thom en Jeroen genoten van een Balinese massage, terwijl oma en Helma kozen voor een manicure. Esmee liet zich verwennen met een voetmassage. Zo verlieten we helemaal zen, en de dames met mooie nagels, deze ‘spa’.


Het was alweer tijd voor het diner. Schuin tegenover de ‘spa’ vonden we een authentiek lokaal restaurantje met vriendelijke prijzen. We smulden van heerlijke Indonesische gerechten. Tijdens het eten barstte er een tropische regenbui los, maar gelukkig zaten wij droog. Na het eten wandelden we naar het nabijgelegen winkelcentrum om wat inkopen te doen voor het ontbijt. Door de hevige regenval waren de straten veranderd in kleine riviertjes met enkel diepe plassen en stromend water. Gelukkig konden we het meeste ontwijken. Dit winkelcentrum was gloednieuw en pas drie maanden geleden geopend. Het bizarre was dat het nog volledig in de kerstsfeer was. Kerstbomen en rendieren blijven toch een gek gezicht hier in de tropen.


Terug in ons verblijf sloten we de avond ontspannen af met lezen, chillen en nog een verfrissende duik in het zwembad.


Morgen staat er een avontuurlijke dag op de planning: een dagtocht naar het nabijgelegen eiland Nusa Penida. We gaan snorkelen en maken een tour over het eiland om de mooiste plekjes te ontdekken. Voor oma wordt het extra bijzonder, aangezien ze nog nooit heeft gesnorkeld. Voordat dit plezier kan beginnen, nemen we eerst de snelboot naar het eiland. Onze chauffeur komt ons al om 07:30 ophalen, dus we moeten zeker om 07:00 aan het ontbijt zitten. Dat wordt een uitdaging voor ons relaxte ochtendgezelschap!


Daan & Jeroen








Reacties

  1. Leuk, Nusa Penida ben ik met mn moeder geweest. Lekker crossen over het eiland. Veel plezier! En succes met opstaan;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het wordt straks weer afkicken met die ontbijtjes aan boord haha! Jullie maken genoeg leuke dingen mee daar op Bali! Hopelijk niet verslapen met de vroege tocht? Geniet van al het moois daar!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...