Doorgaan naar hoofdcontent

familiehereniging op Bali

Na even geslapen te hebben op de slow ferry, kwamen we om 02:00 aan in de haven van Padang Bai op Bali. Half slapend regelden we een taxi naar de luchthaven, waar we vervolgens een flinke wachtdag tegemoet gingen. Gelukkig vonden we een fijn tentje op het vliegveld waar we uitgebreid konden ontbijten en ons met liters koffie enigszins wakker hielden.


Na zo’n tien uur wachten was het eindelijk zover: de schuifdeur ging open, en daar stond de familie van Daan! Oma, moeder, broer en vriendin – iedereen kwam tegelijk door de deur. Het was een warm weerzien, compleet met een traan van geluk.


Met een flinke berg bagage gingen we op zoek naar een taxi. Eén taxi bleek wel te passen voor zes personen, maar door de enorme hoeveelheid koffers moest het proppen worden. Vier man op de achterbank, en eentje tussen en onder de koffers achterin. Het was een tocht van anderhalf uur, maar uiteindelijk kwamen we aan bij ons tijdelijke thuis: de Kubu Mesari Villa.


De villa overtrof al onze verwachtingen. Drie prachtige kamers, elk met een eigen badkamer, een heerlijk zwembad en een gezellige buitenwoonkamer en -keuken onder een groot afdak. We waren direct enthousiast en konden het niet laten om meteen een duik te nemen in het zwembad.


Doordat we zo lang bezig waren met aankomen, duiken en genieten, was het al 21:00 toen we eindelijk aan eten dachten. Gelukkig konden we nog terecht bij de 555 Thai, een restaurantje vlak om de hoek. Het eten was fantastisch, al had het voor sommigen van ons nét een tikkeltje minder pittig gemogen.


Na het eten rolden we terug naar de villa, waar iedereen moe maar voldaan onder de wol kroop – of beter gezegd onder een dun lakentje, met de airco op volle toeren. Want laten we eerlijk zijn, de temperatuur hier is toch even wat anders dan in Nederland.


Morgen staat er een mooie dag voor de boeg. Eerst een stop bij een outlet voor surf- en outdoorkleding, en daarna bezoeken we een tempel. Maar het hoogtepunt wordt toch wel het strand. Even afkoelen, en wie weet zelfs een poging wagen om een paar golven te pakken. Kortom: Bali voelt nu al als een avontuur!


Daan & Jeroen 




Reacties

  1. Geniet ervan met de fam van Daan. Mooie golven inderdaad, pak ze allemaal!;-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...