Doorgaan naar hoofdcontent

Bootsleutels gevonden!!

We zijn er weer! Ja, het heeft even geduurd, maar geen paniek – we zijn niet van de aardbodem verdwenen en drijven nog. We hebben de afgelopen weken lekker rustig aan gedaan en dus even geen updates gepost. Maar geen zorgen, jullie hebben niet heel veel gemist. Eerst pakken we de draad weer op met een paar posts waar we waren gebleven, en daarna volgt een samenvatting van wat er de afgelopen weken allemaal is gebeurd. Stay tuned!


En we hebben nog iets leuks! Daan heeft een dag-tot-dag verslag bijgehouden van zijn avonturen in Australië. Misschien leuk om die hier ook te delen? Wat vinden jullie? Laat het ons weten in de reacties!


—————————


De villa-beheerder had die ochtend onze sleutels gevonden in het vorige verblijf. Een gigantische opluchting, want een boot zonder sleutels is toch wat onpraktisch. En alsof dat nog niet genoeg mazzel was, kwam hij de sleutels ook nog persoonlijk naar ons toe brengen! Wat een Service!!


Met dat probleem opgelost, begonnen we de dag goed bij een goedkope ontbijtzaak, waar we alle drie een lekker ontbijtje scoorden. Eieren, brood, koffie – simpel, maar precies wat we nodig hadden na de chaos van gisteren.


Vanaf daar vertrokken we met de auto van Sanur naar Padang Bai, de havenstad waar de langzame boot naar Lombok vertrekt. De rit was lang en de regen leek ons een voorproefje te geven van wat écht noodweer is. Aangekomen bij ons nieuwe verblijf bleken we nét iets te vroeg, maar met de juiste papieren ingevuld, een glas zelfgemaakte ijsthee (lees: koude thee met een overdosis suiker) en een paar minuten wachten, konden we naar binnen. Het was een soort hostel, maar we hadden een kamer voor drie. Schoon, netjes en precies wat we nodig hadden.


Toen de regen eindelijk stopte, werd het tijd om alvast de boottickets te regelen. Dit schijnt nogal een avontuur op zich te zijn. Als je niet oplet of je niet eerst goed inleest op internet, ben je zo een paar extra euro’s kwijt. Gelukkig vonden we snel het juiste loketje, waar we – net als de lokale mensen – een ticket konden kopen voor 75.000 IDR per persoon, wat neerkomt op zo’n €4,43. Een prima prijs voor een overtocht van ruim 5 uur, daar kan Rederij Doeksen nog wat van leren. De boot vertrekt om 9:00, dus ons werd aangeraden om kwart voor negen aanwezig te zijn. Perfect, want dat geeft ons tijd om op ons gemak te ontbijten, wat inbegrepen is bij de overnachting.


’s Avonds schoven we aan bij een lokaal tentje. Goedkoop eten, lekker eten en een fijn muziekje erbij. Jammer genoeg waren we de enige gasten, maar dat had waarschijnlijk te maken met de gigantische stortbui waar wij onszelf net doorheen hadden geworsteld om hier te komen. Ja, het is overduidelijk regenseizoen in Indonesië.


We lagen er op tijd in, zodat we morgen niet compleet gebroken de boot op hoeven te strompelen. Lombok, here we come! 


Daan & Jeroen




Reacties

  1. Ik ben ook benieuwd naar AUS. 😊

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jeannette Lentink1 maart 2025 om 09:18

    Fijn om weer wat te horen van jullie belevenissen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ha jullie zijn weer boven water😀 heerlijk om weer wat te lezen van jullie belevenissen. En kom daar door met de berichtjes van Australie

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Jaaaa, ook Daan zn backpack avonturen, gr. Louise

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

SMS from 881652421437@msg.iridium.com

Lizard point, ten zuiden van Falmouth is nog 320 mijlen weg. Voor het gros van alle zeilers ter wereld een gigantische afstand, wij zeggen dat we er bijna zijn. Dan is het jaren van oceaan zeilen klaar. We zullen dan het laatste "stukje" door bekend water varen. Naja voor mij dan, Daan is hier net zo bekend als in Frans Polynesië of het Caribische gebied. Hoe bijzonder is dat. Daan ligt nog heerlijk te slapen, de zee is weer kalm en er staat een lekker windje in de rug. Nog even alle tijd voor niks. Ik heb net uren gelezen, luisterde ruim een uur muziek terwijl ik naar het water staarde. Dat zal nooit gaan vervelen. De lucht is grijs, af en toe breekt een enkele zonnestraal door de wolken. Dan kleurt de oceaan weer even van het grauwe grijs naar het indrukwekkende diepe blauw. Nog even dit en niks anders. Gek eigenlijk maar zo normaal, mooi en bijzonder tegelijk. Aan alles zit een

Vissen & pizza

Dit beloofde een fantastische dag te worden. We zouden namelijk gaan vissen met Teiki. Dat is de schoonbroer van Kiva en de vader van 1 van de 3 jongens die de pannenkoeken zo lekker vond.   We werden rond 10:00 opgehaald en waren weer terug rond 17:00. 6 Hengels uit met 6 pluggen (van die nep vissen die wij ook hebben). Zo werd de kans dus vergroot om vis te kunnen vangen. Als eerst gingen we naar een stuk naar het zuidwesten. Hier waren wat bergen onderwater waar de vis zou moeten zitten. De snelheid was tussen de 5 a 6 knopen en zo gingen we op jacht naar volgels. Waar vogels vliegen/duiken zit kleine vis. Waar kleine vis zit, zit grote vis. De eerste groep vogels was ons te snel. We konden ze net niet bij houden of waren net te laat gedraaid. De boot voor ons had wel geluk. Die hadden beet! Wij wachtte nog in spanning af… Zo gingen we weer opzoek naar dezelfde vogels maar dan weer in de richting van de berg onderwater. We moesten geduld hebben, maar we werden beloond! 3 vissen ...