Doorgaan naar hoofdcontent

Zeilen rond het noordelijkste punt van Australië

We hadden een hele rustige nacht zonder enige beweging van de boot. Het was dus een goede keuze op zo ver de rivier op te varen. 

We hadden wel iets pech met de zoutwater pomp. Na het ontbijt wilde deze niet meer aan voor de afwas. Gelukkig was de oorzaak wel redelijk snel gevonden. Op de plaats waar de draad was verlengt was die gebroken. Tja elektra in een vochtige en zoute omgeving is geen goede combinatie. Gelukkig wel een makkelijke reparatie. 


Nadat we het anker uit de blubber hadden getrokken was het tijd om eens te kijken of we de krokodillen ook met daglicht konden zien. We vaarde de boot langzaam vast in de blubber en keken goed of we een krokodil zagen, maar helaas weer geen krokodillen. Ooit gaat het ons lukken. 


Zo vertrokken we weer wat later dan de planning was, maar dit keer zonder enige consequenties. Kaap York is niet heel ver en zo hadden we dus alle tijd om rustig die kant op te varen. Het laatste stukje kom je door Albany passage. Een smal stuk water tussen de kust het eilandje Albany. Hier zou het wel tot 4.5 knoop kunnen stromen. Wij hadden niet meer dan een halve knoop en zo was het varen niet heel spectaculair. Gelukkig konden we wel goed genieten van deze bijzondere passage. Later onderweg naar Darwin komen we nog een bijzondere pass tegen, onder de naam Hole in the Wall. Als die als half zo spectaculair is als de naam moet dit echt wat worden. 


Net voor Kaap York zaten we aan de lunch. Iets wat aan de late kant maar daar smaakte het niet minder om. De grootste uitdaging komt nog, want dit waren de laatste afbakbroodjes. Dit betekend dat broodbakken weer op de lijst met de dagelijkse gang van zaken komt te staan. We hopen dus dat het supermarktje in het plaatje na de kaap wel weer brood enz hebben. 


Terwijl wij naar de ankerplaats vaarde kwam er een grote heli van het leger over. Die lande op de kaap en haalde wat mensen op. Dat zou wel een oefening zijn geweest maar zag er wel gaaf uit. 


Toen we achter ons ankertje lagen en schaduw hadden gemaakt besloten we de wandeltocht naar het noordelijkste puntje van Australië morgen te doen. Daarna zeilen we door naar Seisia, het plaatje waar we nog wat boodschappen enz kunnen doen en hopelijk een terrasje oid kunnen scoren. 


Annelies & Jeroen 







Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nóg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. 🗓 zaterdag 25 oktober 🕑 Rond 14:00 uur 📍 aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...