Doorgaan naar hoofdcontent

Zeilen rond het noordelijkste punt van Australië

We hadden een hele rustige nacht zonder enige beweging van de boot. Het was dus een goede keuze op zo ver de rivier op te varen. 

We hadden wel iets pech met de zoutwater pomp. Na het ontbijt wilde deze niet meer aan voor de afwas. Gelukkig was de oorzaak wel redelijk snel gevonden. Op de plaats waar de draad was verlengt was die gebroken. Tja elektra in een vochtige en zoute omgeving is geen goede combinatie. Gelukkig wel een makkelijke reparatie. 


Nadat we het anker uit de blubber hadden getrokken was het tijd om eens te kijken of we de krokodillen ook met daglicht konden zien. We vaarde de boot langzaam vast in de blubber en keken goed of we een krokodil zagen, maar helaas weer geen krokodillen. Ooit gaat het ons lukken. 


Zo vertrokken we weer wat later dan de planning was, maar dit keer zonder enige consequenties. Kaap York is niet heel ver en zo hadden we dus alle tijd om rustig die kant op te varen. Het laatste stukje kom je door Albany passage. Een smal stuk water tussen de kust het eilandje Albany. Hier zou het wel tot 4.5 knoop kunnen stromen. Wij hadden niet meer dan een halve knoop en zo was het varen niet heel spectaculair. Gelukkig konden we wel goed genieten van deze bijzondere passage. Later onderweg naar Darwin komen we nog een bijzondere pass tegen, onder de naam Hole in the Wall. Als die als half zo spectaculair is als de naam moet dit echt wat worden. 


Net voor Kaap York zaten we aan de lunch. Iets wat aan de late kant maar daar smaakte het niet minder om. De grootste uitdaging komt nog, want dit waren de laatste afbakbroodjes. Dit betekend dat broodbakken weer op de lijst met de dagelijkse gang van zaken komt te staan. We hopen dus dat het supermarktje in het plaatje na de kaap wel weer brood enz hebben. 


Terwijl wij naar de ankerplaats vaarde kwam er een grote heli van het leger over. Die lande op de kaap en haalde wat mensen op. Dat zou wel een oefening zijn geweest maar zag er wel gaaf uit. 


Toen we achter ons ankertje lagen en schaduw hadden gemaakt besloten we de wandeltocht naar het noordelijkste puntje van Australië morgen te doen. Daarna zeilen we door naar Seisia, het plaatje waar we nog wat boodschappen enz kunnen doen en hopelijk een terrasje oid kunnen scoren. 


Annelies & Jeroen 







Reacties

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...