Doorgaan naar hoofdcontent

Zeilen rond het noordelijkste punt van Australië

We hadden een hele rustige nacht zonder enige beweging van de boot. Het was dus een goede keuze op zo ver de rivier op te varen. 

We hadden wel iets pech met de zoutwater pomp. Na het ontbijt wilde deze niet meer aan voor de afwas. Gelukkig was de oorzaak wel redelijk snel gevonden. Op de plaats waar de draad was verlengt was die gebroken. Tja elektra in een vochtige en zoute omgeving is geen goede combinatie. Gelukkig wel een makkelijke reparatie. 


Nadat we het anker uit de blubber hadden getrokken was het tijd om eens te kijken of we de krokodillen ook met daglicht konden zien. We vaarde de boot langzaam vast in de blubber en keken goed of we een krokodil zagen, maar helaas weer geen krokodillen. Ooit gaat het ons lukken. 


Zo vertrokken we weer wat later dan de planning was, maar dit keer zonder enige consequenties. Kaap York is niet heel ver en zo hadden we dus alle tijd om rustig die kant op te varen. Het laatste stukje kom je door Albany passage. Een smal stuk water tussen de kust het eilandje Albany. Hier zou het wel tot 4.5 knoop kunnen stromen. Wij hadden niet meer dan een halve knoop en zo was het varen niet heel spectaculair. Gelukkig konden we wel goed genieten van deze bijzondere passage. Later onderweg naar Darwin komen we nog een bijzondere pass tegen, onder de naam Hole in the Wall. Als die als half zo spectaculair is als de naam moet dit echt wat worden. 


Net voor Kaap York zaten we aan de lunch. Iets wat aan de late kant maar daar smaakte het niet minder om. De grootste uitdaging komt nog, want dit waren de laatste afbakbroodjes. Dit betekend dat broodbakken weer op de lijst met de dagelijkse gang van zaken komt te staan. We hopen dus dat het supermarktje in het plaatje na de kaap wel weer brood enz hebben. 


Terwijl wij naar de ankerplaats vaarde kwam er een grote heli van het leger over. Die lande op de kaap en haalde wat mensen op. Dat zou wel een oefening zijn geweest maar zag er wel gaaf uit. 


Toen we achter ons ankertje lagen en schaduw hadden gemaakt besloten we de wandeltocht naar het noordelijkste puntje van Australië morgen te doen. Daarna zeilen we door naar Seisia, het plaatje waar we nog wat boodschappen enz kunnen doen en hopelijk een terrasje oid kunnen scoren. 


Annelies & Jeroen 







Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...