De ochtend bezon vroeg, om 9 uur moesten we namelijk bij de brandstof steiger zijn. Hier kwam de monteur kijken voor de diepte/snelheidsmeter. Hij maakte helaas de zelfde conclusie als dat we zelf al hadden gedaan. Er zit dus niks anders op dan een nieuwe sensor bestellen en vanaf hier weer verder te kijken.
Omdat we er toch lagen maakte we direct gebruik van dit moment om direct alle brandstof jerrycans en de diesel tank vol te gooien. De laatste keer was Fiji op 1 september en met de weinige wind hebben we sindsdien 58.7 uur gemotord. Dit komt neer op een heel net verbruik van maar 2.33 liter per uur van onze 43 pk sterke turbodiesel.
Na het tanken was het tijd om terug te gaan naar de ankerplek. Hier pakte Annelies het laatste van haar tas in, regelde we nog even een visum voor Annelies en vaarde we voor de laatste keer samen naar de kant.
We liepen nog een keer naar de supermarkt en daarna besloten we een late lunch te doen bij de buren van de Darwin Sailing Club. Hier was de keuken namelijk de gehele dag open.
Met een heerlijk drankje en wat eten om te delen keken we terug op ons avontuur samen.
In 6 weken zeilde we van Cairns, met 22 tussenstops naar Darwin. We vaarden 1415 Nautische mijlen of 2620 kilometer.
We begonnen natuurlijk rustig in Carins. Hier kon Annelies wennen aan het klimaat en het tijdverschil. We waren hier lekker de toerist en genoten van de verschillende terrasjes. We maakte hier ook nog een uitje met naar Kuranda.
Na een grondige voorbereiding, inclusief het regelen van een nieuwe gasfles en proviand, vertrok we noordwaarts. Onderweg werden stops gemaakt bij spectaculaire locaties.
Bij het Great Barrier Reef ankeren we op verschillende plekken. Hier verkenden we de onderwaterwereld en genoten we van snorkelen in het kristalheldere water. Lizard Island was een van de eilanden waar een stop maakte. Dit eiland was de grootste en niet onbewoond maar wel een hoogtepunt van onze reis. Dit afgelegen eiland bood niet alleen beschutting, maar we leerden er ook veel in het onderzoekscentrum over dit bijzondere gebied.
De tocht vervolgde langs Cooktown, waar we een stukje Australische geschiedenis beleefden, en langs de rivieren van de noordkust, waar rust en natuurschoon de boventoon voerden. Kaap York, het noordelijkste punt van Australië, markeerde een mijlpaal in onze reis. De ruige kustlijn en ongerepte natuur maakten een diepe indruk.
In Seisia, een kleine gemeenschap aan de Golf van Carpentaria, vulden we onze voorraden aan en deden we wat reparaties aan het grootzeil. Daarna ging de reis verder naar afgelegen en onbewoonde gebieden, waar de rust en de schoonheid van de natuur centraal stonden.
De laatste etappes waren uitdagend vanwege de veranderlijke wind en onweersbuien..
Eenmaal in Darwin vonden we een welkom thuis in Fannie Bay en de Darwin Sailing Club. Hier konden we niet alleen gebruik maken van faciliteiten zoals douches en wasmachines, maar hier hielpen zo ons ook door onze dinghy in ontvangst te nemen. We vierden onze aankomst op het eindstation met een heerlijke maaltijd en een proosten op de geslaagde tocht.
Gelukkig hadden we in Darwin nog tijd voor een heuse cooldown. Zo ontdekten we het Litchfield National Park en zagen we springende krokodillen in de Adelaide River.
Tja de tijd vliegt als je het naar je zin heb… Rond 1800 na een heerlijk verfrissende douche bij de sail club nam ik afscheid van Annelies. Ze stapte in een uber en werd naar het vliegveld gereden. Hier begon ze aan haar lange reis terug naar huis via Bali en Xiamen.
Annelies, dank je wel voor de mooie tijd! Wat was het toch zwaar genieten de afgelopen weken.
Morgen weet ik nog niet goed wat er op het programma staat. Gelukkig hoef ik me niet te vervelen want er staat nogal wat op de kluslijst. Daan komt 7 december weer terug. Dan gaan we laatste grote klusjes doen en ons klaar maken voor Indonesië.
Jeroen
Reacties
Een reactie posten