Doorgaan naar hoofdcontent

Litchfield national park

Deze ochtend konden we een huurauto ophalen. Dit was de goedkoopste en meest makkelijke manier om het bijzondere Litchfield national park te bekijken.  Een prachtig gebied bekend om zijn watervallen en natuurlijke zwembaden. 

Onze eerste stop was natuurlijk de supermarkt. Zo konden we lekkere dingen halen die we onderweg en in het park lekker konden op peuzelen. Watermeloen, kaasjes, worstjes, toastjes, een appel en nog wat andere lekkere snacks. Omkomen van de hoger gaan we niet doen. 


De rit naar Florence Falls is ongeveer 1,5 uur, maar al snel merkten we dat de reis zelf minstens zo interessant is als de bestemming.

Wat ons direct opviel, was de kwaliteit van de weg. We hadden ruigere wegen verwacht, maar tot onze verrassing reden we over een glad geasfalteerde weg die moeiteloos door het landschap kronkelde. Onderweg passeerden we meerdere borden met waarschuwingen voor mogelijke overstromingen – dit is tenslotte het noorden van Australiรซ, waar het natte seizoen niet mild is. Gelukkig zitten wij nog in de omslag maand van droog naar nat en zo stonden de wegen droog, maar het idee dat deze doorgaande route zomaar onder water kan staan, gaf een bijzondere lading aan de reis.

Vol verwondering keken we onderweg naar de gigantische road trains. Deze vrachtwagens met meerdere aanhangers lijken wel eindeloos lang en zijn een iconisch gezicht in de Australische Outback.

Met deze indrukken bereikten we Florence Falls, klaar voor een dag vol natuurpracht en avontuur.


Onze eerste stop was in het park waren de Florence Falls, een dubbele waterval verscholen in een groene vallei. Een korte wandeling bracht ons naar het uitkijkplatform, waar we genoten van het uitzicht op het vallende water. daarna vervolgde we de weg naar beneden. 135 treden afdalen via een trap om bij de voet van de watervallen en het natuurlijke zwembad te komen. Het is een redelijk steile afdaling, maar het meer dan de moeite waard!


Van daaruit reden we een stukje terug naar Buley Rockhole, een verzameling kleine watervalletjes en poelen, perfect om even af te koelen. Hier hebben we ook onze zelf meegenomen lunch opgegeten, zittend aan het water terwijl de zon door de bomen scheen en af een toe een paar dikke druppen uit de voorbij trekkende onweersbui vielen. 


De volgende stop was Tolmer Falls, waar normaal een indrukwekkende kloof en waterval op ons wachtten. Vanaf het platform zagen we hoe er maar een klein stroompje water naar beneden viel. Helaas maar het uitzicht en de omgeving waren adembenemend.


We sloten de dag af bij Wangi Falls, een van de meest populaire plekken in het park. Gelukkig was het er heel rustig en hadden we de plek bijna voor onszelf. Hier konden we heerlijk zwemmen in het rustige, verfrissende water met de waterval op de achtergrond. Het perfecte einde van een ontspannen dag in de natuur.


Terug rijdend merkte we dat we best moe waren. We besloten ons dan ook te trakteren op wat lekkers bij de Fannie bay coolspot. Erg lekker en op loop afstand van de sailing club.

Morgen gaan we als echte toeristen in een busje mee op springende krokodillen tour! we zijn benieuwd 


Annelies & Jeroen  
























Reacties

  1. Gaaf hoor! Leuk om dit samen te kunnen doen! Geniet er nog van Gr Stefan

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nรณg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. ๐Ÿ—“ zaterdag 25 oktober ๐Ÿ•‘ Rond 14:00 uur ๐Ÿ“ aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...