Krokodillen-kunde

Na een slome ochtend was het tijd voor een rondje lopen op het eiland. Dit lag vol met afval (aangespoeld uit zee) en zat vol met vogels. We hebben erg ons best gedaan om iets van krokodillen te vinden maar helaas. Niets gevonden. Wel veel volgens, wat kunnen er toch veel op zo een klein stukje leven. De krokodillen val hebben we wel gezien. Naja dat denken we, want erg bedreven in krokodillen-kunde zijn we niet.

Na dit avontuur vertrokken we eindelijk veel te laat richting Lockhart River. Gelukkig hebben we een snel zeilende boot en zo kwamen we na een heerlijke tocht nog net voor het donker aan. Ook hier vaarde we net zo lang door totdat het 3.5 meter diep was en lieten we anker vallen. Dit betekend met laag water nog een halve meter onder de kiel en dat vinden we voldoende. Belangrijker is dat ze zo de minste golven hebben en lekker rustig liggen.

Er was ook weer bereik en zo hadden we weer wat contact met het thuisfront, de autoriteiten en de havens in Darwin. Wat een goede is dat toch altijd. Niet het thuisfront hoor, maar vooral de rest. Wat is het varen in Nederland toch simpel als je dat vergelijkt met hier. Overal moet je dagen van te voren laten weten dat je er aan komt en daarbij komt natuurlijk alle informatie die ze belangrijk vinden.

Na de uitgebreide borrel plankt en 2 drankjes was het tijd om ons af te toppen met een soepje. Champignon soep… normaal echt een favoriet maar dit merk niet! Heel flauw en niet op smaak. wat een teleurstelling.

Na was op de telefoon te hebben gezeten was het tijd om te gaan slapen. Morgen moeten we de hele baai nog door. We schijnen hier ook bereik te hebben dus dan kunnen we nog wat dingen regelen. De volgende stop een van de Piper Islands. Daar waar we weer op krokodillen jacht kunnen.

Annelies & Jeroen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren. We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Meer lezen

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Meer lezen

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock. S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten. Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina. Parker en Katy...

Meer lezen

Zoeken in deze blog