Doorgaan naar hoofdcontent

Krokodil gegeten

Het was tijd voor iets heel anders dan de gebruikelijke avonturen op het water: een dag op de Croc Bus. We hadden het geluk om mee te mogen op de laatste tour van het seizoen, en wat voor eentje! Onze gids Jake, vol enthousiasme en kennis, zorgde ervoor dat deze dag er een werd om nooit te vergeten.

Na een busrit van anderhalf uur kwamen we aan bij de rivier. De rit ging overigens sneller voorbijging dan verwacht doordat de chauffeur veel vertelde over Darwin en het noordelijke gedeelte van Australië. Hier ging het echte avontuur van start. Zodra de boot het water op ging, was het tijd voor het spektakel: de springende krokodillen. We werden goed gewaarschuwd en telkens herinnerd dat we echt geen ledematen buiten de boot mochten houden. De krokodillen kunnen echt hoog springen en zien ons ook gewoon als eten. 


Een van de absolute hoogtepunten van de dag was de ontmoeting met een gigantische krokodil van vijf meter lang. Dit indrukwekkende mannetje, al zo’n 50 jaar oud, had duidelijk een zwaar leven gehad. Toen hij voor ons op de rivierbank kroop, zagen we dat hij een hele voorpoot miste. Het gaf hem een bijna mythische uitstraling en liet ons nog meer respect voelen voor deze oeroude overlevers.


Onze gids Jake wist ons ondertussen te boeien met verhalen over krokodillen en hun gedrag. Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk, en we leerden een hoop terwijl we vol verwondering naar deze prehistorische dieren keken. Het is broedseizoen nu en we hadden de mazzel nog een baby krokodil te zien. Deze was bijna een voet lang en mooi geel van kleur. Wat bijzonder allemaal en vooral heel indrukwekkend. 


Op de terugweg maakte de chauffeur het feestje compleet. We stopten kort bij een bar, net lang genoeg om een halve liter bier naar binnen te werken – een hele fles rosé leek ons wat overdreven. 

We zagen onderweg ook nog wat indrukwekkende road trains, maar eerlijk is eerlijk, die waren inmiddels niet meer helemaal nieuw voor ons.


Voordat we terug naar de boot gingen, maakten we nog even kennis met de stad Darwin. Om de krokodillen-dag helemaal goed af te sluiten, aten we een heuse krokodillenburger. En die was verrassend lekker! Helaas regende het flink, waardoor we weinig van de stad hebben gezien, maar dat mocht de pret niet drukken.


Terug op de boot keken we voldaan terug op deze unieke dag.

Morgen is al weer de laatste dag van Annelies. De dag begint met een afspraak voor het controleren van ons Raymarine systeem. Het lijkt er op dat onze diepte/snelheidsmeter stuk is. maar voordat we een nieuw a 300 euro bestellen kijkt een mag van de watersportwinkel hier even naar. 

Hiervoor varen we even naar de tank steiger en kunnen we ook direct brandstof halen. daarna is het tas inpakken en even lekker chillen bij de zeilclub. 


Annelies & Jeroen 










Reacties

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...