Doorgaan naar hoofdcontent

Krokodil gegeten

Het was tijd voor iets heel anders dan de gebruikelijke avonturen op het water: een dag op de Croc Bus. We hadden het geluk om mee te mogen op de laatste tour van het seizoen, en wat voor eentje! Onze gids Jake, vol enthousiasme en kennis, zorgde ervoor dat deze dag er een werd om nooit te vergeten.

Na een busrit van anderhalf uur kwamen we aan bij de rivier. De rit ging overigens sneller voorbijging dan verwacht doordat de chauffeur veel vertelde over Darwin en het noordelijke gedeelte van Australiรซ. Hier ging het echte avontuur van start. Zodra de boot het water op ging, was het tijd voor het spektakel: de springende krokodillen. We werden goed gewaarschuwd en telkens herinnerd dat we echt geen ledematen buiten de boot mochten houden. De krokodillen kunnen echt hoog springen en zien ons ook gewoon als eten. 


Een van de absolute hoogtepunten van de dag was de ontmoeting met een gigantische krokodil van vijf meter lang. Dit indrukwekkende mannetje, al zo’n 50 jaar oud, had duidelijk een zwaar leven gehad. Toen hij voor ons op de rivierbank kroop, zagen we dat hij een hele voorpoot miste. Het gaf hem een bijna mythische uitstraling en liet ons nog meer respect voelen voor deze oeroude overlevers.


Onze gids Jake wist ons ondertussen te boeien met verhalen over krokodillen en hun gedrag. Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk, en we leerden een hoop terwijl we vol verwondering naar deze prehistorische dieren keken. Het is broedseizoen nu en we hadden de mazzel nog een baby krokodil te zien. Deze was bijna een voet lang en mooi geel van kleur. Wat bijzonder allemaal en vooral heel indrukwekkend. 


Op de terugweg maakte de chauffeur het feestje compleet. We stopten kort bij een bar, net lang genoeg om een halve liter bier naar binnen te werken – een hele fles rosรฉ leek ons wat overdreven. 

We zagen onderweg ook nog wat indrukwekkende road trains, maar eerlijk is eerlijk, die waren inmiddels niet meer helemaal nieuw voor ons.


Voordat we terug naar de boot gingen, maakten we nog even kennis met de stad Darwin. Om de krokodillen-dag helemaal goed af te sluiten, aten we een heuse krokodillenburger. En die was verrassend lekker! Helaas regende het flink, waardoor we weinig van de stad hebben gezien, maar dat mocht de pret niet drukken.


Terug op de boot keken we voldaan terug op deze unieke dag.

Morgen is al weer de laatste dag van Annelies. De dag begint met een afspraak voor het controleren van ons Raymarine systeem. Het lijkt er op dat onze diepte/snelheidsmeter stuk is. maar voordat we een nieuw a 300 euro bestellen kijkt een mag van de watersportwinkel hier even naar. 

Hiervoor varen we even naar de tank steiger en kunnen we ook direct brandstof halen. daarna is het tas inpakken en even lekker chillen bij de zeilclub. 


Annelies & Jeroen 










Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nรณg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. ๐Ÿ—“ zaterdag 25 oktober ๐Ÿ•‘ Rond 14:00 uur ๐Ÿ“ aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...