Doorgaan naar hoofdcontent

Krokodil gegeten

Het was tijd voor iets heel anders dan de gebruikelijke avonturen op het water: een dag op de Croc Bus. We hadden het geluk om mee te mogen op de laatste tour van het seizoen, en wat voor eentje! Onze gids Jake, vol enthousiasme en kennis, zorgde ervoor dat deze dag er een werd om nooit te vergeten.

Na een busrit van anderhalf uur kwamen we aan bij de rivier. De rit ging overigens sneller voorbijging dan verwacht doordat de chauffeur veel vertelde over Darwin en het noordelijke gedeelte van Australië. Hier ging het echte avontuur van start. Zodra de boot het water op ging, was het tijd voor het spektakel: de springende krokodillen. We werden goed gewaarschuwd en telkens herinnerd dat we echt geen ledematen buiten de boot mochten houden. De krokodillen kunnen echt hoog springen en zien ons ook gewoon als eten. 


Een van de absolute hoogtepunten van de dag was de ontmoeting met een gigantische krokodil van vijf meter lang. Dit indrukwekkende mannetje, al zo’n 50 jaar oud, had duidelijk een zwaar leven gehad. Toen hij voor ons op de rivierbank kroop, zagen we dat hij een hele voorpoot miste. Het gaf hem een bijna mythische uitstraling en liet ons nog meer respect voelen voor deze oeroude overlevers.


Onze gids Jake wist ons ondertussen te boeien met verhalen over krokodillen en hun gedrag. Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk, en we leerden een hoop terwijl we vol verwondering naar deze prehistorische dieren keken. Het is broedseizoen nu en we hadden de mazzel nog een baby krokodil te zien. Deze was bijna een voet lang en mooi geel van kleur. Wat bijzonder allemaal en vooral heel indrukwekkend. 


Op de terugweg maakte de chauffeur het feestje compleet. We stopten kort bij een bar, net lang genoeg om een halve liter bier naar binnen te werken – een hele fles rosé leek ons wat overdreven. 

We zagen onderweg ook nog wat indrukwekkende road trains, maar eerlijk is eerlijk, die waren inmiddels niet meer helemaal nieuw voor ons.


Voordat we terug naar de boot gingen, maakten we nog even kennis met de stad Darwin. Om de krokodillen-dag helemaal goed af te sluiten, aten we een heuse krokodillenburger. En die was verrassend lekker! Helaas regende het flink, waardoor we weinig van de stad hebben gezien, maar dat mocht de pret niet drukken.


Terug op de boot keken we voldaan terug op deze unieke dag.

Morgen is al weer de laatste dag van Annelies. De dag begint met een afspraak voor het controleren van ons Raymarine systeem. Het lijkt er op dat onze diepte/snelheidsmeter stuk is. maar voordat we een nieuw a 300 euro bestellen kijkt een mag van de watersportwinkel hier even naar. 

Hiervoor varen we even naar de tank steiger en kunnen we ook direct brandstof halen. daarna is het tas inpakken en even lekker chillen bij de zeilclub. 


Annelies & Jeroen 










Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...