Doorgaan naar hoofdcontent

Glisterende ogen van krokodillen

We hadden vandaag minder wind als gisteren. Zo mocht sinds een paar dagen eindelijk weer het volledige grootzeil gehesen worden. Het was zelfs nodig om de grote genua tevoorschijn te halen. Die hesen we dan weer vliegend want zo konden we hem ook weer makkelijk weg halen als het harder ging waaien. 


Gedurende de dag was dat ook het geval. De wind trok aan en we waren weer eens aan het racen. Helaas wel te veel voor de wind en hierdoor kapte het voorzeil nogal. De ruim 7.5 knoop werd ingeruild voor de een dikke 6 door de grote genua naar beneden te halen en alleen op het fokje te varen. 


Er was wel 1 teleurstelling vandaag. Het vers gebakken brood was niet gerezen en je kon er wel iemand dood mee slaan. Gelukkig was het te eten als in dunne plakjes met een beetje kruiden boter.


Door de heerlijke zeil condities, dit keer zonder dolfijnen waren we zo bij de ingang van de rivier. Hier lieten we het grootzeil zakken en vaarde we alleen op het fokje naar binnen 

Even schommelen over de zand bank en daarna was het rustig. Dit blijft toch wel een heel bijzonder land. We vaarde echt het woud in, roken de bomen en hoorde de volgens zelfs schreeuwen boven het gebrom van de motor. 


We vaarde ruim 5 mijl de rivier op. Zo kwamen we in een wat smaller gedeelte van de rivier en konden we echt genieten van de omgeving. Het anker plonsde erin en de herrie machine ging uit. 

Wauw wat een rust en wat een geluiden kwamen er uit en onder de mangrove. 


Dit keer deden we de borrel op het voordek. Heerlijk genieten van de natuur. 

Toen het geheel donker was kwam de zaklamp te voorschijn en verdomt… 

We konden de ogen van de krokodillen zien glinsteren in het schijnsel van de zaklamp! Hoe gaaf is dat! Echt niet zwemmen dus hier. 


Na het avond eten vielen we heel rustig in slaap met de geluiden vanuit de mangrove op de achtergrond. 


Morgen varen we naar het noordelijkste puntje van Australië. Hier kunnen we ankeren en een stukje lopen. Dit houd ook in dat we weer richting de bewoonde wereld komen. Weer mensen, dorpjes en telefoon bereik. 


Annelies & Jeroen 




















Reacties

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...