Doorgaan naar hoofdcontent

Glisterende ogen van krokodillen

We hadden vandaag minder wind als gisteren. Zo mocht sinds een paar dagen eindelijk weer het volledige grootzeil gehesen worden. Het was zelfs nodig om de grote genua tevoorschijn te halen. Die hesen we dan weer vliegend want zo konden we hem ook weer makkelijk weg halen als het harder ging waaien. 


Gedurende de dag was dat ook het geval. De wind trok aan en we waren weer eens aan het racen. Helaas wel te veel voor de wind en hierdoor kapte het voorzeil nogal. De ruim 7.5 knoop werd ingeruild voor de een dikke 6 door de grote genua naar beneden te halen en alleen op het fokje te varen. 


Er was wel 1 teleurstelling vandaag. Het vers gebakken brood was niet gerezen en je kon er wel iemand dood mee slaan. Gelukkig was het te eten als in dunne plakjes met een beetje kruiden boter.


Door de heerlijke zeil condities, dit keer zonder dolfijnen waren we zo bij de ingang van de rivier. Hier lieten we het grootzeil zakken en vaarde we alleen op het fokje naar binnen 

Even schommelen over de zand bank en daarna was het rustig. Dit blijft toch wel een heel bijzonder land. We vaarde echt het woud in, roken de bomen en hoorde de volgens zelfs schreeuwen boven het gebrom van de motor. 


We vaarde ruim 5 mijl de rivier op. Zo kwamen we in een wat smaller gedeelte van de rivier en konden we echt genieten van de omgeving. Het anker plonsde erin en de herrie machine ging uit. 

Wauw wat een rust en wat een geluiden kwamen er uit en onder de mangrove. 


Dit keer deden we de borrel op het voordek. Heerlijk genieten van de natuur. 

Toen het geheel donker was kwam de zaklamp te voorschijn en verdomt… 

We konden de ogen van de krokodillen zien glinsteren in het schijnsel van de zaklamp! Hoe gaaf is dat! Echt niet zwemmen dus hier. 


Na het avond eten vielen we heel rustig in slaap met de geluiden vanuit de mangrove op de achtergrond. 


Morgen varen we naar het noordelijkste puntje van Australië. Hier kunnen we ankeren en een stukje lopen. Dit houd ook in dat we weer richting de bewoonde wereld komen. Weer mensen, dorpjes en telefoon bereik. 


Annelies & Jeroen 




















Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...
1 reactie
Meer lezen

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...
Een reactie posten
Meer lezen

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...
Een reactie posten
Meer lezen