Doorgaan naar hoofdcontent

Ellende achter het rif en niet meer alleen

Het was inderdaad een heftig nachtje achter het ankertje. Wind was aangetrokken tot 25 knopen en we lagen de gehele nacht te schommelen en te stampen. Gelukkig hebben we beide prima geslapen. Het bootje terug op zetten was wel een redelijke kunst maar dit ging ook zonder dingen te slopen. 


Na het ontbijt zetten we koers naar een doorgang tussen het middelste rif. We hadden namelijk een stop op de planning waar het schijnbaar heel goed ankeren is. Volgens onze mede zeilers op het wereld wijde web een van de best beschutte ankerplaatsen lang de noord-oost kust. 

Het was lekker varen, zeker toen we eenmaal tussen het middelste rif zaten. Geen golven en een heerlijk windje. We hadden niet een hele grote afstand af te leggen dus kozen vandaag voor het eert voor de makkelijke weg. Alleen het voorzeil werd uitgerold en zo gingen we toch nog met ruim 5 knopen richting Morris eiland. 


Het duurde even voordat we dit eiland in het vizier kregen, maar uiteindelijk kwam die dan toch tevoorschijn op de horizon. We waren blij verrast dat er nog een zeilboot bleek te liggen! Natuurlijk was het direct even langs varen en vragen hoe de ankerplaats was. Die bleek mooi rustig te zijn en zand tot aan het rif bij het eiland. We kregen ook direct een  uitnodiging om een drankje te komen doen. 


We kropen met onze boot helemaal tot onder het rif en lieten daar het anker vallen. Een boel wind, maar de boot lag heerlijk rustig. Na weer wat lucht in de dinghy te hebben geblazen vaarde we naar de buren. Hier werden we gastvrij ontvangen. Zij waren onderweg naar het zuide en kwamen net van Darwin. Ze kregen we nog wat tips voor daar. 


Na een paar uurtjes borrelen was het tijd om terug te gaan naar de boot. Hier maakte we nog wat te eten en doken moe maar voldaan ons eigen bedje weer in. 


Morgen ontdekken we het eilandje, er schijnt een krokodillen val te staan en voor de rest vooral veel vogels. Daarna zeilen we richting Cape Direction. Dit is blak bij Lockhart River en daar schijnen we weer wat bereik te hebben. 


Annelies & Jeroen 





Reacties

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...