Doorgaan naar hoofdcontent

Ellende achter het rif en niet meer alleen

Het was inderdaad een heftig nachtje achter het ankertje. Wind was aangetrokken tot 25 knopen en we lagen de gehele nacht te schommelen en te stampen. Gelukkig hebben we beide prima geslapen. Het bootje terug op zetten was wel een redelijke kunst maar dit ging ook zonder dingen te slopen. 


Na het ontbijt zetten we koers naar een doorgang tussen het middelste rif. We hadden namelijk een stop op de planning waar het schijnbaar heel goed ankeren is. Volgens onze mede zeilers op het wereld wijde web een van de best beschutte ankerplaatsen lang de noord-oost kust. 

Het was lekker varen, zeker toen we eenmaal tussen het middelste rif zaten. Geen golven en een heerlijk windje. We hadden niet een hele grote afstand af te leggen dus kozen vandaag voor het eert voor de makkelijke weg. Alleen het voorzeil werd uitgerold en zo gingen we toch nog met ruim 5 knopen richting Morris eiland. 


Het duurde even voordat we dit eiland in het vizier kregen, maar uiteindelijk kwam die dan toch tevoorschijn op de horizon. We waren blij verrast dat er nog een zeilboot bleek te liggen! Natuurlijk was het direct even langs varen en vragen hoe de ankerplaats was. Die bleek mooi rustig te zijn en zand tot aan het rif bij het eiland. We kregen ook direct een  uitnodiging om een drankje te komen doen. 


We kropen met onze boot helemaal tot onder het rif en lieten daar het anker vallen. Een boel wind, maar de boot lag heerlijk rustig. Na weer wat lucht in de dinghy te hebben geblazen vaarde we naar de buren. Hier werden we gastvrij ontvangen. Zij waren onderweg naar het zuide en kwamen net van Darwin. Ze kregen we nog wat tips voor daar. 


Na een paar uurtjes borrelen was het tijd om terug te gaan naar de boot. Hier maakte we nog wat te eten en doken moe maar voldaan ons eigen bedje weer in. 


Morgen ontdekken we het eilandje, er schijnt een krokodillen val te staan en voor de rest vooral veel vogels. Daarna zeilen we richting Cape Direction. Dit is blak bij Lockhart River en daar schijnen we weer wat bereik te hebben. 


Annelies & Jeroen 





Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...
Een reactie posten
Meer lezen

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...
1 reactie
Meer lezen

Grote fles, klusjes & Jiu jitsu

Vandaag stond echt in het teken om te ons weer klaar te maken voor vertrek. De klusjes lijst kwam weer te voorschijn en zo ging Jeroen weer aan de slag met onderhoud van de boot.  Daan ging wassen en Ollie bleef op de bank hangen want die voelde zich niet helemaal ok.  S’ ochtends kwam Teiki nog lang met een gigantische gasfles. Na wat spullen bij elkaar te hebben gezocht bleek het niet te gaan lukken om onze gasfles via zwaartekracht te gaan vullen.  Teiki komt morgen de fles weer ophalen en neemt die van ons dan ook mee. Zo hopen we toch onze fles gevuld te krijgen.  ’s avonds is Daan nog naar de Jiu Jitsu geweest en heeft waar weer samen getraind met Kiva en Gabriello. Daan werd goed ingemaakt maar wist wel Kiva een keer ongecontroleerd door de lucht te gooien. Jammer dat er een muur achter hem stond…  Morgen ochtend krijgen de Michel en Ilona van de Volantis aan boord. Dat zijn sinds deze morgen onze Nieuwe Nederlandse buren. Voor de rest gaan we ver...
Een reactie posten
Meer lezen