Doorgaan naar hoofdcontent

De oversteek gehaald!

De wind deed niet helemaal waar we op gehoopt hadden. Zo dus niet direct naar de hole in the wall maar een baai een paar mijl zuidelijker. Deze zullen we helemaal voor onszelf hebben, want het is hier echt nog een niemandsland. 


Na de lunch met vers gebakken brood kwamen we aan in de baai op Raragala Island. Als echter ontdekkingsreizigers deden we nog een rondje door de baai om te kijken waar we het beste konden liggen. We konden verbazingwekkend ver komen maar draaide met 10 cm onder de kiel toch maar om naar de beste ankerplaats van de baai. Redelijk dicht bij de mangrove, nog wat rotsen voor de boot die de golven breken maar voldoende wind voor een verkoelend briesje. vooral dat laatste is echt wel nodig 


Nu het belangrijkste van de overtocht:

386 Nm in 4 dagen en 3 uur. Dit geeft een gemiddelde snelheid van 3.9 knopen.

Het andere belangrijke: we konden de eerste nachtelijke overtocht van Annelies vieren! Drie maal raden? Natuurlijk met een borrelplankje. Die hadden we even moeten missen maar dat kan nu weer. Geen wacht vanavond voor een van ons.

We hebben het niet gek gemaakt want we waren beide best een beetje moe. Dus na het eten gingen we vroeg naar bed. 


Morgen varen we als we ons goed voelen door naar de hole in the wall. Dit is een nauwe doortocht waar het wel tot 12 knopen kan stromen! best indrukwekkend, maar met het juiste getij moet het wel heel mooi zijn. Opzoeken kunnen we het niet want internet hebben we nog steeds niet gevonden. Het is dus een lange radio stilte voor het thuisfront… 


Annelies & Jeroen 










Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nรณg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. ๐Ÿ—“ zaterdag 25 oktober ๐Ÿ•‘ Rond 14:00 uur ๐Ÿ“ aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...