Doorgaan naar hoofdcontent

De oversteek gehaald!

De wind deed niet helemaal waar we op gehoopt hadden. Zo dus niet direct naar de hole in the wall maar een baai een paar mijl zuidelijker. Deze zullen we helemaal voor onszelf hebben, want het is hier echt nog een niemandsland. 


Na de lunch met vers gebakken brood kwamen we aan in de baai op Raragala Island. Als echter ontdekkingsreizigers deden we nog een rondje door de baai om te kijken waar we het beste konden liggen. We konden verbazingwekkend ver komen maar draaide met 10 cm onder de kiel toch maar om naar de beste ankerplaats van de baai. Redelijk dicht bij de mangrove, nog wat rotsen voor de boot die de golven breken maar voldoende wind voor een verkoelend briesje. vooral dat laatste is echt wel nodig 


Nu het belangrijkste van de overtocht:

386 Nm in 4 dagen en 3 uur. Dit geeft een gemiddelde snelheid van 3.9 knopen.

Het andere belangrijke: we konden de eerste nachtelijke overtocht van Annelies vieren! Drie maal raden? Natuurlijk met een borrelplankje. Die hadden we even moeten missen maar dat kan nu weer. Geen wacht vanavond voor een van ons.

We hebben het niet gek gemaakt want we waren beide best een beetje moe. Dus na het eten gingen we vroeg naar bed. 


Morgen varen we als we ons goed voelen door naar de hole in the wall. Dit is een nauwe doortocht waar het wel tot 12 knopen kan stromen! best indrukwekkend, maar met het juiste getij moet het wel heel mooi zijn. Opzoeken kunnen we het niet want internet hebben we nog steeds niet gevonden. Het is dus een lange radio stilte voor het thuisfront… 


Annelies & Jeroen 










Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Grote fles, klusjes & Jiu jitsu

Vandaag stond echt in het teken om te ons weer klaar te maken voor vertrek. De klusjes lijst kwam weer te voorschijn en zo ging Jeroen weer aan de slag met onderhoud van de boot.  Daan ging wassen en Ollie bleef op de bank hangen want die voelde zich niet helemaal ok.  S’ ochtends kwam Teiki nog lang met een gigantische gasfles. Na wat spullen bij elkaar te hebben gezocht bleek het niet te gaan lukken om onze gasfles via zwaartekracht te gaan vullen.  Teiki komt morgen de fles weer ophalen en neemt die van ons dan ook mee. Zo hopen we toch onze fles gevuld te krijgen.  ’s avonds is Daan nog naar de Jiu Jitsu geweest en heeft waar weer samen getraind met Kiva en Gabriello. Daan werd goed ingemaakt maar wist wel Kiva een keer ongecontroleerd door de lucht te gooien. Jammer dat er een muur achter hem stond…  Morgen ochtend krijgen de Michel en Ilona van de Volantis aan boord. Dat zijn sinds deze morgen onze Nieuwe Nederlandse buren. Voor de rest gaan we ver...