Doorgaan naar hoofdcontent

Bioscoop op volle zee

De wind trok inderdaad aan. Zo konden we weer heellijk wat mijlen maken en als die blijft staan gaan we morgen net voor het donker aankomen. De nacht was uitdagend kwa wind. We hebben uren gedobberd en zo verloren we eigenlijk al de kans om morgen aan te komen. De hoop van het windje gedurende de dag was ook maar van korte duur. Morgen komen we niet aan, maar we zullen nog een dagje door dobberen. 

Gelukkig is het naast de hoge temperaturen goed vol te houden op de boot. De zee gang is zo goed als afwezig en zolang we in de schaduw zitten is het goed te doen. We hebben zelfs het tafeletje in de kuip gezet zodat we lekker een film kunnen kijken. Marley onze trouwe oude blauwe tanden box deed het geluid. Zo leek het wel weer een heuse bioscoop.

We keken de film van het Australische meisje dat met haar boot Pink als jongste ooit non stop solo de wereld rond zeilde. Een leuke film, die lekker is aangedikt om er een mooi film van te maken. Dit neemt natuurlijk niks weg van de bizarre prestatie die Jessica Watson geleverd heeft.

Omdat het hier zo rustig is keken we tijdens ons avondmaal (kip kerrie) nog een documentaire. The Year Earth Changed. Een documentaire over het enige goede wat die gehele Covid-tijd heeft gebracht. Namelijk het bijzondere herstel van de natuur. 

Zo geleden we weer de nacht in. Rustig zonder golven en lekker genieten van de vele sterren en een bijna volle maan.

Morgen moet de zee zo rustig zijn dat we lekker de spinnaker er bij zetten. hopelijk gaan we dan wel richting de 3 knopen ipv die 2 die we nu doen.

Annelies & Jeroen 





Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...