Doorgaan naar hoofdcontent

Indrukwekkende Golven bij Cookstown

Bewolking… ja hoor dat hadden we niet afgesproken. Het was helemaal dicht getrokken afgelopen nacht en de wind was wat aangerokken. Na een snel ontbijtje en het zetten van het 2e rif lieten we de mooring los en vertrokken we richting Cooktown. 22 mijltjes verder op en precies downwind. 


Een goede windkracht 6, op zich was het heelijk zeilen we vlogen met alleen het grootzeil over de golven af. De stuurautomaat moest er redelijk aan trekken en de Harry lag binnen in bed dus we besloten zelf te sturen. lekker genieten en surfen tot wel 10.9 knopen. wat heerlijk. 


We zouden zo rond de middag al aan komen en dat is voor de gemoedsrust fijn. Het is namelijk een hele ondiepe sloot waar we in moeten en we willen een ankerplek hebben waar we niet aan de grond lopen. 


Op het laatste stuk trok de wind nog meer aan. windkracht 7, we moesten nog gijpen en het werd ondiep. hierdoor werden de golven nog indrukwekkender en de boot wat moeilijker op koers te houden. Dit maakte zeker indruk op de nieuwe bemanning. Na het gijpen waren we snel bij de ingang van de rivier. Hier lieten we het zeil zakken en starte we de motor. 


Door de sterke wind en golven was het best een leuke uitdaging op het kanaal in te varen. Zeker omdat het kanaal niet zo heel diep was. Met laag/laag water maar 2.5 meter en wij zijn 2 meter diep. gelukkig stond er een halve meter meer en zo durfde we wel naar binnen. Dit was maar goed ook, want die miste diepgang die we zagen was 2.5 meter. 


op advies van een lokale visserman werden we naar een plekje gestuurd om te ankeren. Helaas liepen we hier steeds vast. Gelukkig was er een lokale zeiler die ons naar een dieper stuk begeleide via de marifoon. Zo lager met een klein halfmetertje onder de kiel achter ons ankertje. 


De missie om wat lekkers te eten op de wal viel vies tegen. Tevens miezerde het al een tijd en lekker op een terrasje zitten zat er ook niet bij. Zo liepen we door richting supermarkt. Hier liepen we ok de verandering direct tegen een lekkere pizza aan. Die moest natuurlijk mee.

Op de terugweg richting boot hebben we nog wat geld uit de muur getrokken. Voor het eerst in Australië. Alles gaat met plastic, maar omdat we nu naar wat afgelegen gebieden gaan willen we toch wat cash mee hebben. 


De hemel brak nog even open voordat we terug op de boot waren en zo waren we nat tot op ons onderbroek en koud… Gelukkig is het hier niet koud, maar de wind stevige wind maakte het wel koud. 


Die avond genoten we lekker van een heerlijke borrel plank en die lekkere pizza. En natuurlijk moesten we op blijven tot 24:00 want dan was de captain jarig. 


Annelies & Jeroen 










Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

SMS from 881652421437@msg.iridium.com

Lizard point, ten zuiden van Falmouth is nog 320 mijlen weg. Voor het gros van alle zeilers ter wereld een gigantische afstand, wij zeggen dat we er bijna zijn. Dan is het jaren van oceaan zeilen klaar. We zullen dan het laatste "stukje" door bekend water varen. Naja voor mij dan, Daan is hier net zo bekend als in Frans Polynesië of het Caribische gebied. Hoe bijzonder is dat. Daan ligt nog heerlijk te slapen, de zee is weer kalm en er staat een lekker windje in de rug. Nog even alle tijd voor niks. Ik heb net uren gelezen, luisterde ruim een uur muziek terwijl ik naar het water staarde. Dat zal nooit gaan vervelen. De lucht is grijs, af en toe breekt een enkele zonnestraal door de wolken. Dan kleurt de oceaan weer even van het grauwe grijs naar het indrukwekkende diepe blauw. Nog even dit en niks anders. Gek eigenlijk maar zo normaal, mooi en bijzonder tegelijk. Aan alles zit een

Vissen & pizza

Dit beloofde een fantastische dag te worden. We zouden namelijk gaan vissen met Teiki. Dat is de schoonbroer van Kiva en de vader van 1 van de 3 jongens die de pannenkoeken zo lekker vond.   We werden rond 10:00 opgehaald en waren weer terug rond 17:00. 6 Hengels uit met 6 pluggen (van die nep vissen die wij ook hebben). Zo werd de kans dus vergroot om vis te kunnen vangen. Als eerst gingen we naar een stuk naar het zuidwesten. Hier waren wat bergen onderwater waar de vis zou moeten zitten. De snelheid was tussen de 5 a 6 knopen en zo gingen we op jacht naar volgels. Waar vogels vliegen/duiken zit kleine vis. Waar kleine vis zit, zit grote vis. De eerste groep vogels was ons te snel. We konden ze net niet bij houden of waren net te laat gedraaid. De boot voor ons had wel geluk. Die hadden beet! Wij wachtte nog in spanning af… Zo gingen we weer opzoek naar dezelfde vogels maar dan weer in de richting van de berg onderwater. We moesten geduld hebben, maar we werden beloond! 3 vissen ...