Doorgaan naar hoofdcontent

Grote mossel & Nudisten eiland

het snorkelen stelde niet teleur! wat is die onderwaterwereld toch mooi… Het koraal was levend en zat vol leven. Dit hebben we ook wel anders gezien dus het is dan extra genieten. 

honderden kleurrijke vissen, een grote mossel(clam) mooie koraal constructies en we zagen zelfs weer schildpadden en dit allemaal zonder dat we door anderen gestoord werden. 


Na het ontbijt en het snorkel avontuur hadden we de boot weer klaar gemaakt voor een tochtje richting Cookstown.  De wind zou aantrekken maar deed dit pas in de loop van de middag. Zo maakte we een stop op Hope Island. 

Een bijzonder stukje natuurgebied wat we ook bijzonder natuurlijke mensen tegen kwamen. 


Dit eiland was overgenomen door een aantal nudisten die daar leefden van kokosnoten en vis. Waarschijnlijk te veel naar kinderen voor kinderen geluisterd. Drink met je billen bloot melk uit een kokosnoot. 

Ze hadden wel een relatief luxe speedboat om af en toe wat eten te halen op het vasteland. Vooral kokosnoten en die planten ze dan ook op het eiland. Daar zou de bio-security blij mee zijn. Zo leefde ze hier al maanden en aan de lichamen te zien al maanden zonder enige kleren. Geen witte billen of bandjes van een topje. 


Wij werden ontvangen door ze met een lekkere verse kokosnoot en een praatje. een van de bewoners wat een Nederlandse, nog geen 30 en genietende van het leven in het moment.

tja een bijzonder ongeregeld zooitje. 


Na een rondje eiland gingen we weer terug richting de boot. Hier moest namelijk nog een kleine reparatie aan de dinghy gedaan worden. Zo was de dag ook al weer voorbij en deden we nog een lekker drankje en wat te snoepen. 


morgen gaan we richting Cooktown, de plaats waar James Cook zijn schip repareerden nadat die lek was gevaren op de rotsen. Als het daar leuke genoeg is blijven we misschien een dagje langer om ook de verjaardag van Jeroen te vieren. Sowieso moeten we nog even naar de supermarkt voor wc papier… anders wordt het kritisch over een aantal weken. 


Annlies & Jeroen














Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...