Doorgaan naar hoofdcontent

Alleen de haven in en visite

Tegen de middag was het zo ver, de haven in. Dit betekend alleen het anker uit de modder trekken. Normaal geen probleem maar met 3 knopen stroom is dat toch net even anders. 
Gelukkig is de boot mooi gestroomlijnd en maakte ik mijzelf er drukker om dan noodzakelijk. Zonder dat ik de motor moest gebruiken kwam het ankertje boven. Dat komt natuurlijk door mijn eigen kunnen... of gewoon door de sterkte ankerlier. Naja laten we de middenweg nemen, ik drukte heel kundig het knopje in. 

De haven was leuk, drie knopen stroom dwars op is net even wat anders varen als normaal. Gelukkig niet vreemd dus een leuk speletje. In de haven werd ik netjes opgevangen door de een van de havenmeesters. Helemaal makkelijk dus. 

In de haven is er voldoende water om de boot nog eens te wassen. Dit was zeker nodig na al het geklieder met de los latende kit van het luik voor. Tevens ook direct een mooie mogelijkheid om de roest sporen van het oude zonnepaneel weg te poetsen. Jep de Challenger ziet er weer beter uit als dat ze deed. Tussen door deed ik even 2 wasjes en de droger. Druk druk druk, maar  zo kan Annelies wel lekker in een schoon bedje slapen. 

Om 16:30 stapte ik de Uber(taxi) in om naar het vliegveld te rijden. Hier heerlijk de tijd gehad, want de vlucht van de Annelies was nogal wat vertraagd.
Nadat ze geland was troffen we elkaar bij de bagage band en kwam Annelies der bescheiden tasje te voorschijn. Dat zie je niet zo vaak, zeker niet als een vrouw voor 6 weken moet inpakken.

Samen reden we in de Uber naar de haven waar we lekker een drankje deden en elkaar natuurlijk van alles vertelde. Zo gingen we veel te laat richting de eet tentjes en konden we alleen nog terecht bij een van de plaatselijk afhaal chinezen. Hier kan je bakjes vol laten scheppen voor een vooraf bepaald bedrag. Lekker soepen dus van verschillende soorten Aziatische gerechtjes. 
Terug op de boot deden we een borrel om de dag af te sluiten om daarna lekker onder de douche te stappen in het douche gebouw. 

Daarna vielen de ogen snel dicht. morgen hebben we 2 taken, 1 een lokaal sim-kaartje voor annelies regelen en 2 een tripje boeken om echt de toerist uit te hangen. Maar vooral lekker rustig aan doen en Annelies laten wennen aan het klimaat en de tijdzone. 

Annelies & Jeroen 




Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Grote fles, klusjes & Jiu jitsu

Vandaag stond echt in het teken om te ons weer klaar te maken voor vertrek. De klusjes lijst kwam weer te voorschijn en zo ging Jeroen weer aan de slag met onderhoud van de boot.  Daan ging wassen en Ollie bleef op de bank hangen want die voelde zich niet helemaal ok.  S’ ochtends kwam Teiki nog lang met een gigantische gasfles. Na wat spullen bij elkaar te hebben gezocht bleek het niet te gaan lukken om onze gasfles via zwaartekracht te gaan vullen.  Teiki komt morgen de fles weer ophalen en neemt die van ons dan ook mee. Zo hopen we toch onze fles gevuld te krijgen.  ’s avonds is Daan nog naar de Jiu Jitsu geweest en heeft waar weer samen getraind met Kiva en Gabriello. Daan werd goed ingemaakt maar wist wel Kiva een keer ongecontroleerd door de lucht te gooien. Jammer dat er een muur achter hem stond…  Morgen ochtend krijgen de Michel en Ilona van de Volantis aan boord. Dat zijn sinds deze morgen onze Nieuwe Nederlandse buren. Voor de rest gaan we ver...