Doorgaan naar hoofdcontent

Boot in de fik

Esmee vloog om 09:00 naar huis najah… Eerst naar Sydney en Dubai en vanuit Dubai naar Amsterdam. Dit alles duurt z’n 48 uur. Een flinke reis dus, maar wij hebben er twee jaar overgedaan het is maar hoe je er naar kijkt. Daan moest met de bus terug waar die een hard hoofd in had, want het is zondag. Dus er bestaat ook een kans dat er geen bussen rijden. Gelukkig reden die wel en was die binnen twee uurtje weer bij de boot. 


Hier hebben nog even boodschappen gedaan en daarna zijn we naar het fuel dock gevaren om te tanken. Naast ons was een speedboot ook aan het tanken met 4 vrienden op de boot. Wij waren net wat eerder klaar en vaarden uit de haven richting de ankerplek. Zij kwamen ons achteraan. Net voordat we wouden ankeren kwamen ze langs ons met allemaal een biertje en sigaretje in de hand. Toen wij het anker erin hadden schreeuwde Daan naar Jeroen “Brand!!” Jeroen zag het toen ook gelijk. De speedboot stond in de fik ongeveer een kilometer van ons vandaan. Wij konden daar niet komen met de grote boot en het was te ver met het kleine bootje. We besloten dus met de toeter alarm te slaan zodat er een boot in actie kan komen. De mensen van de speedboot waren namelijk al het water ingesprongen. Gelukkig was er een duikboot die ons zag en hoorde. Zij kwamen met volle vaart naar ons toe. We wezen naar de speedboot. Ze zagen dit een scheurde naar de mensen toe die van de speedboot waren gesprongen.


Niemand was gewond tenminste dat is wat we denken. Iedereen was in ieder geval gered. De duikboot kwam langs ons met een duimpje dus dit zal wel iets goed betekenen denken we. De boot is helemaal afgefikt en heeft nog vele andere boten aan getrokken die even kwamen kijken. Hoe het vuur is ontstaan weten we niet. Ze waren allemaal een sigaretje aan het roken en ze hadden net getankt. Dus zeg het maar… Wij weten het niet zeker. 


Het avondeten was soep met een lekker broodje van de bakker. Met Clarcksons farm op de achtergrond. Een progamma van Jeremy Clarkson. Een grappige serie over het platteland van Engeland. Het is een beetje of mister bean een boerderij runt.


Jeroen, Esmee & Daan



Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...
1 reactie
Meer lezen

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...
Een reactie posten
Meer lezen

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...
Een reactie posten
Meer lezen