Doorgaan naar hoofdcontent

Boot in de fik

Esmee vloog om 09:00 naar huis najah… Eerst naar Sydney en Dubai en vanuit Dubai naar Amsterdam. Dit alles duurt z’n 48 uur. Een flinke reis dus, maar wij hebben er twee jaar overgedaan het is maar hoe je er naar kijkt. Daan moest met de bus terug waar die een hard hoofd in had, want het is zondag. Dus er bestaat ook een kans dat er geen bussen rijden. Gelukkig reden die wel en was die binnen twee uurtje weer bij de boot. 


Hier hebben nog even boodschappen gedaan en daarna zijn we naar het fuel dock gevaren om te tanken. Naast ons was een speedboot ook aan het tanken met 4 vrienden op de boot. Wij waren net wat eerder klaar en vaarden uit de haven richting de ankerplek. Zij kwamen ons achteraan. Net voordat we wouden ankeren kwamen ze langs ons met allemaal een biertje en sigaretje in de hand. Toen wij het anker erin hadden schreeuwde Daan naar Jeroen “Brand!!” Jeroen zag het toen ook gelijk. De speedboot stond in de fik ongeveer een kilometer van ons vandaan. Wij konden daar niet komen met de grote boot en het was te ver met het kleine bootje. We besloten dus met de toeter alarm te slaan zodat er een boot in actie kan komen. De mensen van de speedboot waren namelijk al het water ingesprongen. Gelukkig was er een duikboot die ons zag en hoorde. Zij kwamen met volle vaart naar ons toe. We wezen naar de speedboot. Ze zagen dit een scheurde naar de mensen toe die van de speedboot waren gesprongen.


Niemand was gewond tenminste dat is wat we denken. Iedereen was in ieder geval gered. De duikboot kwam langs ons met een duimpje dus dit zal wel iets goed betekenen denken we. De boot is helemaal afgefikt en heeft nog vele andere boten aan getrokken die even kwamen kijken. Hoe het vuur is ontstaan weten we niet. Ze waren allemaal een sigaretje aan het roken en ze hadden net getankt. Dus zeg het maar… Wij weten het niet zeker. 


Het avondeten was soep met een lekker broodje van de bakker. Met Clarcksons farm op de achtergrond. Een progamma van Jeremy Clarkson. Een grappige serie over het platteland van Engeland. Het is een beetje of mister bean een boerderij runt.


Jeroen, Esmee & Daan



Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Ollie is jarig

00:00 hebben we een drankje gedaan om de verjaardag van Ollie te vieren. Het bleef deze keer bij een paar drankjes want we waren aardig kapot allemaal.  Het was natuurlijk weer de bedoeling om verder te gaan met de provisie lijst maar dit is weer niet gelukt. s’ochtends is Daan bij onze buren aanboord gaan helpen en daarna zijn Ollie en Daan naar de kant gegaan er kwam namelijk iemand langs om zijn surfplank aan ons te verkopen.  Helaas was dit niet wat we zochten het was namelijk een high performance board en dit is een iets te hoog niveau voor ons. Plus als die kapot zou gaan kunnen wij hebben niet maken. We hebben nu een schuim board maar willen ook nog een expoy board. Die kunnen we namelijk zelf maken.  De meneer boot aan om naar een tweede hands surf shop te rijden met ons. Dit leek ons handig maar niet met ze tweeën dat is overbodig. Ollie is uiteindelijk de halve dag in de surf shop geweest. Waarbij we continue telefonisch contact hebben gehad. Uiteindelijk ...