Doorgaan naar hoofdcontent

Australia here we come!

Jeroen heeft s'ochtends nog even de foto's van het onderwaterschip te gemaakt. Dit is mooi gelukt en heeft hij weg gezet een soort klein werkstukje. Hier staat in wat voor antivuiling wij gebruiken. Wanneer dit is aangebracht en dergelijke informatie over het onderwater schip. De Aussies willen dit allemaal weten.

Toen dit allemaal klaar was konden we eindelijk vertrekken. Eerst nog even een uurtje motoren tussen alle riffen door om vervolgens de zeilen te heisen. We verbaasden ons dat de wind een beetje gedraaid was. Het leek er namelijk op dat we recht tegen de wind moesten zeilen. Terwijl de wind voorspellingen aangaven dat we de wind van achter zouden hebben. Langzamerhand draaide de wind ook steeds meer de goede kant op. Van hoog aan de wind de goede kant op naar ruime wind nog steeds de goede kant op. Helaas ging de wind er wel rond 15:00 af. Dit resulteerde in grote klappen van het grootzeil door de deining. Die moest dus echt naar beneden, want dit was vragen om problemen. Helaas voor ons is tijdens het verplaatsen van de giek het middelste luik eruit gekomen. Stomme eikels dat we zijn. Normaal doen we dit luik altijd dicht maar deze keer dus niet. BAM! daar lag het luik aan dek. Jeroen rende er snel heen om hem te pakken. Gelukkig was die op tijd. We zijn ongeveer een half uur mee bezig geweest om het luik er weer op te krijgen. Er moesten namelijk nieuwe schroeven in. Deze moesten we eerst een beetje afzagen, omdat ze anders te lang waren. Gelukkig zit het luik er weer op en zie je er helemaal niks meer van. Wat even een snelle zeil wissel moest zijn resulteerde in een grote catastrofe.

We zeilden de nacht in met de grote genua en het 3de rif in het groot zeil. Het 3de rif was vooral om het rollen tegen te gaan. De wind was namelijk nog steeds niet echt aan getrokken. Dat betekende ook dat we helemaal niet snel gingen. We verwachten dat het morgen harder gaat waaien. Er is namelijk een stuk meer wind voorspeld.

Jeroen & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...