Doorgaan naar hoofdcontent

Tennis drama






Esmee en Daan hebben s’middags gelucht bij een van de restaurantje van het resort. Dit is een ander resort. Niet het resort waar wij lid van  zijn geworden. Dit resort is een stuk mooier en vooral het zwembad is heel erg chil. Lekkere zit zakken, plus het zweertje is beter. Esmee at een roomsaus pasta met champignons, kip en bacon. Daan at een curry met lamskoteletjes. Dit smaakte echt voor treffelijk.


Jeroen was niet mee die was aan het naaien gegaan. Onze grijze windscoop was kapot gescheurd. Deze moest dus vervangen worden. Dit wouden we al een tijdje doen, omdat we in Panama mooie beige stof hebben gekocht. Dit ziet er allemaal wat gelikter uit. Het resultaat is erg mooi. Hij is een klein beetje grote en staat er een stuk chiquer op.


Na de lunch zijn Esmee en Daan gaan wandelen. Ze zagen opeens een boordje uitkijk punt. Najah Esmee dan, Daan was er zo langs gelopen. Na een kleine 10 minuten omhoog lopen kwamen ze uit bij een uitkijk punt over de baai en richting zee. Een heel mooi uitzicht voor z’n kleine wandeling. Dat was wel even de moeite waard. Ook al kosten het niet echt veel moeite.


Op de terug weg kwamen we uit bij het derde resort dat hier zit. Hier stond een fietsenstalling voor de gasten van het resort. Ze stonden allemaal open. Die mogen wij vast ook wel gebruiken zei Daan. Dus allebei op een fiets en even lekker een stukje fietsen. Langs het strand, vliegveld en golfbaan. We hebben zelfs nog een leuk gesprek gehad met de eigenaar van de golfbaan. Hij boot aan om morgen ons een les golf te geven. We willen misschien gaan surfen dus of dat lukt is nog maar de vraag. We mochten niet verder dan het vliegveld, want de fietsen mochten het resort niet af. Vanaf daar zijn we weer terug gefietst. 


We liepen terug via de tennis baan van het tweede resort. Hier was een oud echtpaar aan het tennissen. Mevrouw vond het eigenlijk helemaal niet leuk, maar deed het voor haar man. Ze boot eigenlijk direct aan of Daan wou tennissen, want zei had er geen zin in en wou eigenlijk een massage. Daan zei “ja hoor dat vind ik wel leuk” Daan kan helemaal niet tennissen dit heeft die alleen een paar keer gedaan op school. Zo moeilijk kan het niet zijn! Nou wel dus Daan is finaal afgemaakt. Het werd wel spannend naar mate het potje, want Daan kreeg de smaak een beetje te pakken. Hij stuurde een paar ballen mooi de hoek in wat mooie rally’s opleverden.


Als afsluiter van de dag hebben we nog een lekker ijsje gegeten. Die zijn hier heel goedkoop. 3 bollen ijs op een horentje voor maar 2,20! Daar kunnen we er nog wel een paar van halen ;)


Jeroen, Esmee & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Grote fles, klusjes & Jiu jitsu

Vandaag stond echt in het teken om te ons weer klaar te maken voor vertrek. De klusjes lijst kwam weer te voorschijn en zo ging Jeroen weer aan de slag met onderhoud van de boot.  Daan ging wassen en Ollie bleef op de bank hangen want die voelde zich niet helemaal ok.  S’ ochtends kwam Teiki nog lang met een gigantische gasfles. Na wat spullen bij elkaar te hebben gezocht bleek het niet te gaan lukken om onze gasfles via zwaartekracht te gaan vullen.  Teiki komt morgen de fles weer ophalen en neemt die van ons dan ook mee. Zo hopen we toch onze fles gevuld te krijgen.  ’s avonds is Daan nog naar de Jiu Jitsu geweest en heeft waar weer samen getraind met Kiva en Gabriello. Daan werd goed ingemaakt maar wist wel Kiva een keer ongecontroleerd door de lucht te gooien. Jammer dat er een muur achter hem stond…  Morgen ochtend krijgen de Michel en Ilona van de Volantis aan boord. Dat zijn sinds deze morgen onze Nieuwe Nederlandse buren. Voor de rest gaan we ver...