Doorgaan naar hoofdcontent

Abaca hike

Om 6 uur checkte we uit bij het hostel om vervolgens naar Lautoka te rijden vanaf hier nemen we een taxi naar het dorpje Abaca. Daar start onze hike van vandaan. Uiteindelijk waren we 9 uur bij het start punt van de hike. Het is ongeveer 3 uur lopen naar het topje van de berg. Er zit hier ook een waterval. Halverwege kom je bij een splitsing als je hier links aanhoudt kom je uit bij de waterval dit een nog een extra half uurtje lopen heen en weer. We besloten dit op de terug weg te doen en eerst naar het topje van de berg te lopen. Dit viel niet mee het was erg stijl en warm. Gelukkig waren we aardig vroeg. 


Het lopen naar het topje was het zeker waard. Wauw! wat een uitzicht. Vanaf hier konden we de boot zien liggen en de vliegtuigen zien opstijgen en landen. Dus was ook de perfecte plek om even te lunchen. De restje van de chinees van gister. Dit aten we mooi met stokjes, want dat hadden we gister geleerd. Dit moeten we even goed blijven oefenen, want in Indonesië zullen we dit ook wel veel moeten doen. Op de terug weg zijn we langs de waterval geweest. Dit was wel echt een van de mooiste die we ooit gezien hadden. Alleen de watervallen in Dominica waren mooier. Het mooie alleen hier was dat we het paradijsje helemaal voor ons zelf hadden. 


We zijn in totaal 6 uur lang bezig geweest. Een flinke wandeling dus maar dat was het zeker waard. Ons volgende hostel zat tegen over het vorige hostel. We konden daar vandaag niet slapen, want er waren geen kamers meer vrij. Morgen konden we er wel weer terecht dus morgen gaan we daar weer heen. Om de nieuwe kamer hebben we wat wijntje gedronken en gegeten bij het restaurant. Garnalen, knoflook brood en pizza. Natuurlijk ook met een wijntje.


Daarna was het toch echt slapen, want we waren allebei helemaal gesloopt. We zijn benieuwd hoe de spierpijn morgen zal zijn. We kunnen in ieder geval niet echt rusten, want morgen gaan we Zipfiji. Hier gaan zijlijnen en abseilen. Hier hebben we alllebei echt super veel zin in. 


Jeroen, Esmee & Daan





Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Grote fles, klusjes & Jiu jitsu

Vandaag stond echt in het teken om te ons weer klaar te maken voor vertrek. De klusjes lijst kwam weer te voorschijn en zo ging Jeroen weer aan de slag met onderhoud van de boot.  Daan ging wassen en Ollie bleef op de bank hangen want die voelde zich niet helemaal ok.  S’ ochtends kwam Teiki nog lang met een gigantische gasfles. Na wat spullen bij elkaar te hebben gezocht bleek het niet te gaan lukken om onze gasfles via zwaartekracht te gaan vullen.  Teiki komt morgen de fles weer ophalen en neemt die van ons dan ook mee. Zo hopen we toch onze fles gevuld te krijgen.  ’s avonds is Daan nog naar de Jiu Jitsu geweest en heeft waar weer samen getraind met Kiva en Gabriello. Daan werd goed ingemaakt maar wist wel Kiva een keer ongecontroleerd door de lucht te gooien. Jammer dat er een muur achter hem stond…  Morgen ochtend krijgen de Michel en Ilona van de Volantis aan boord. Dat zijn sinds deze morgen onze Nieuwe Nederlandse buren. Voor de rest gaan we ver...