Doorgaan naar hoofdcontent

Walvissen


Jeroen had vandaag maar een half brood gebakken. We hadden namelijk nog een 1/3 noten brood van gister over. Het halve brood was een witbrood met maan zaad. Erg lekker de combinatie met het noten brood. Tijdens de lunch werden we ook verrast door walvissen. Jeroen schreeuwde “WALVIS!” “nee of toch niet” “JAWEL! WALVIS!” en inderdaad het was een groep prachtige walvissen. Voor Jeroen de derde keer deze reis, maar voor Daan de eerste keer. Wat zijn die beesten groot zeg. Onze droom is nog steeds om met walvissen te zwemmen. Dat lijkt ons echt magisch.


De dag verliep verder erg soepel. Er werd weer geschaakt, gesport, gedoucht en gekookt. We zeilden prachtig langs verschillende eilandjes van Fiji. We verwachten morgen ochtend rond 8 uur aan te komen bij de marina. Hier hebben we twee dagen een moring geboekt. Het blijkt dat dit alles een stuk makkelijker maakt met de douane en immigratie. 


De nacht was voor Daan erg leuk en leerzaam. Door al het oceaan zeilen hebben we nooit te maken met boeien en vaargeulen. Al helemaal niet in het donker. Om bij de haven te komen moesten we een heel stuk tussen het rif door een vaargeul varen. In Nederland is dit natuurlijk de normaalste zaak van de wereld.  Je hebt de vaargeul en daarbuiten loop je vast. Hier was dat dus ook alleen dan zou je niet vast lopen in modder af zand, maar op koraal. Er moest dus extra goed opgelet worden. Plannen maken als de wind in eens zo draaien en veel zeilen trimmen. Erg leerzaam! het verliep vlekken loos. Hij had tijdens zijn wacht zelf een passagiers vliegtuig die voorbij kwam en een groep dolfijnen die bij de boot aan het spelen waren. 


Gevaren afstand : 123NM

Gemiddelde snelheid : 5,1

Afstand te gaan : 100NM


Jeroen, Justin & Daan

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...
1 reactie
Meer lezen

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...
Een reactie posten
Meer lezen

BBQ bij de burgermeester

Het is zondag en dat betekend dat er een kerkdienst is. Vorige keer vonden we het zo leuk. In Nukutavake. Dat we besloten om hier in Amanu nog een keer te gaan. Deze keer ging Jeroen niet mee, want die vond een keer in ze leven naar een kerk dienst wel genoeg. Ollie, Eva, Son yung en de kinderen om 8 uur naar de kerk. Deze kerk bleek weer een beetje anders te zijn dan die in Nukutavake. Hij was kleiner en er waren veel minder mensen. Omdat hier ook geen scherm hing om de text mee te lezen om te zingen vroegen we een boekje van een lokale bewoner. Die hielp ons naar de juiste liedjes en zo konden we een beetje mee zingen. Najah zingen je kan het beter bleren noemen. Aan het eind van de dienst kregen we 4 plakken cake, ranja en chips. We willen wel vaker naar deze kerk ;) Om 11:30 begon de bbq. De burgermeester had gister een varken geslacht en deze vanochtend onder de grond gebbqt. Deze manier van bbq’n is een traditie in Polynesië. Er waren z’n 30 man op de bbq. Er was van alles te...
Een reactie posten
Meer lezen