Doorgaan naar hoofdcontent

Vaarwel Frans Polynesië

De dag begonnen we met een ontbijtje van vers brood met wat gebakken eitjes. Het was een bijzondere dag, want vandaag zou de dag zijn dat we Frans Polynesië gingen verlaten na meer dan 3 maanden. Wat hebben we toch een ontzettend mooie tijd gehad in Polynesië. We vinden het echt heel erg jammer dat we hier weg gaan. Polynesië heeft een bijzondere plek in ons hart. Wie er ook een bijzondere plek in ons hart hebben gekregen zijn alle mensen die we hebben ontmoet. Zoals de Ohana waar we 2 maanden non stop samen mee hebben geleefd en we letterlijk een gezinnetje vormde. De Zwitsers Inaki en Carmen. Maar natuurlijk ook onze franse vrienden Stephanie, Ada, Kylian en de puppy.

Na al dit emotionele gedoe was het toch echt tijd om te gaan. Om 11:00 namen we afscheid van Ada en de puppy. Biscouz Biscouz zeggen we dan en rond 14:00 vaarden we de baai uit richting Fiji. Het is ongeveer 2000 nm. Tussen ons en Fiji zitten ook nog wat kleine eilandjes of we hierheen gaan weten we nog niet. We zien wel waar de wind ons heen blaast. Het doel is in iedergeval Fiji.

Het avondmaal was een door Justin gemaakte pangang. Geen babi want dat hebben we niet aan boord. Jeroen en Daan waren allebei een beetje misselijk en hebben gevochten om het naar binnen te krijgen. Gelukkig hebben ze het ook binnen gehouden. Naast het misselijke had Daan ook een griepje op gelopen. Hij is dus na het eten ook gelijk gaan slapen.

Het wachtschema ziet er hetzelfde uit als met onze engelse vriend Ollie. Jeroen 20:00/00:00, Daan 00:00/04:00 & Justin 04:00/08:00. Precies hetzelfde dus alleen neemt Justin de wacht van Ollie over.

Jeroen, Justin & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Vertrokken

Het was moeilijk wakker worden deze ochtend. Minder als 6 uurtjes slaap, tja dat zijn we niet meer gewend. Daan en Ollie waren netjes op de afgesproken tijd aan de wal. Daar pikte Teiki ze op om te gaan shoppen voor het groeten en fruit. Echt hoe anders was de beleving op Rapa Nui wel niet geweest als we deze mensen niet hadden leren kennen. Daan en Ollie werden met de lokale kennis langs de winkeltjes gereden. Zo konden ze overal perfect de goede kwaliteit en goedkope fruit en groenten halen. Zo hebben we nu weer lekker verse producten aan boord: Appels. Advocado's, Peren, tomaten, limoen, uien, paprika's wortels, aardappelen, courgette en aubergine. Zo komen we de dagen wel weer door. We zijn erg blij met de kwaliteit van al de verse producten. Terug op de boot was jeroen nog bezig met de voorbereidingen. De hoezen waren er af, de schoten lagen klaar… Maar er moest nog veel zeevast worden gezet en het bootje moest nog worden opgeruimd. Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf....

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Een catastrofe

Precies wat niet gebeuren moest met de motor gebeurde vandaag. De slang die als tijdelijke oplossing op de smeerolie leiding zat aangesloten sprong er af… We hoorde gelukkig snel dat het geluid van de motor veranderde en zette direct de motor uit. Je wil niet weten hoe het motorruim er uit zag… een grote zwarte olie catastrofe We hebben de laatste dagen niet heel veel zon gehad en hierdoor gaat het niet zo best met het opwekken van de energie. Nu dat de motor weer in gebruik is kunnen we die ook weer eens bijzetten om zo wat extra energie op te wekken en natuurlijk wat extra mijltjes te maken. Dus na de lunch met lekkere afbakbroodjes was het zo ver. Nog even alles controleren en daar ging de trouwe volvo weer aan. Het doel om 3 uurtjes te draaien. 2 daarvan draait de watermaker ook en het laatste uurtje is dat om nog wat extra energie de accues in te pompen. Helaas knalde na 2 uur de slang eraf… absoluut niet goed. We waren en snel bij, maar toch is dit alles behalve goed voor een mot...