Doorgaan naar hoofdcontent

Vaarwel Frans Polynesië

De dag begonnen we met een ontbijtje van vers brood met wat gebakken eitjes. Het was een bijzondere dag, want vandaag zou de dag zijn dat we Frans Polynesië gingen verlaten na meer dan 3 maanden. Wat hebben we toch een ontzettend mooie tijd gehad in Polynesië. We vinden het echt heel erg jammer dat we hier weg gaan. Polynesië heeft een bijzondere plek in ons hart. Wie er ook een bijzondere plek in ons hart hebben gekregen zijn alle mensen die we hebben ontmoet. Zoals de Ohana waar we 2 maanden non stop samen mee hebben geleefd en we letterlijk een gezinnetje vormde. De Zwitsers Inaki en Carmen. Maar natuurlijk ook onze franse vrienden Stephanie, Ada, Kylian en de puppy.

Na al dit emotionele gedoe was het toch echt tijd om te gaan. Om 11:00 namen we afscheid van Ada en de puppy. Biscouz Biscouz zeggen we dan en rond 14:00 vaarden we de baai uit richting Fiji. Het is ongeveer 2000 nm. Tussen ons en Fiji zitten ook nog wat kleine eilandjes of we hierheen gaan weten we nog niet. We zien wel waar de wind ons heen blaast. Het doel is in iedergeval Fiji.

Het avondmaal was een door Justin gemaakte pangang. Geen babi want dat hebben we niet aan boord. Jeroen en Daan waren allebei een beetje misselijk en hebben gevochten om het naar binnen te krijgen. Gelukkig hebben ze het ook binnen gehouden. Naast het misselijke had Daan ook een griepje op gelopen. Hij is dus na het eten ook gelijk gaan slapen.

Het wachtschema ziet er hetzelfde uit als met onze engelse vriend Ollie. Jeroen 20:00/00:00, Daan 00:00/04:00 & Justin 04:00/08:00. Precies hetzelfde dus alleen neemt Justin de wacht van Ollie over.

Jeroen, Justin & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Gebombardeerd door eekhoorns

Onze dag begon ontspannen met het inmiddels vertrouwde luxe ontbijtje. Met getoast brood en tropisch fruit voelden we ons weer helemaal in de vakantiestemming. Vastbesloten om te genieten van zon en zee, gingen we op pad naar een resort met zwembad. Helaas bleek het zwembad alleen toegankelijk voor hotelgasten. Balen! Vooral voor Thom, die echt een hekel aan dat zand heeft. De prijzen waren hier nogal aan de pittige kant voor Balinese begrippen, dus dit werd niet eten en relaxen bij dit resort. Niet getreurd, we vonden al snel een charmant tentje naast het resort waar we met onze voeten in het zand (sorry Thom) konden lunchen. Terwijl we genoten van ons eten, werden we onverwachts gezelschap gehouden door enkele brutale eekhoorns. Deze kleine acrobaten smulden boven ons van vruchten en lieten de grote pitten zonder pardon naar beneden vallen. Het leek wel een gepland bombardement. Meerdere keren vielen deze met een flinke vaart op onze tafel, tot onze grote schrik. Esmee kreeg zelfs ee...

Geen wind, wel water

De wind was niet geheel aanwezig deze ochtend. Zeilen deden we nog wel maar het houd niet over… 2 knopen snelheid maar wel de goede kant op. Daarentegen was het wel heel rustig aan boord, rustig genoeg om de pomp van de watermaker te vervangen. Dat was dan ook het project van deze morgen. Slangen los, voeding los, wat signaal kabels los en zo stond de pomp op tafel. Het vervangen was niet heel moeilijk. De pomp met elektra motor er uit en de nieuwe er in. Wel even de leidingen over zetten van de oude naar de nieuwe pomp, en de druk sensor weer aansluiten als laatst deden we koel-ribben weer monteren. Hierna kon die weer terug en worden aangesloten. Daarna even testen en direct een paar uurtjes water maken. Fijn dat die het weer doet en hij lijkt wel stiller te zijn geworden. Voor de rest hebben nog even een paar uurtjes gevaren op de motor. Zo konden we wat stroom draaien en natuurlijk wat extra mijltjes maken. De wind kwam in de loop van de dag weeer een beetje terug maar in de avond ...

Challenger komt thuis!

  Na ruim 36.000 zeemijlen, 22 landen en een volledige rondje om de wereld, zeilt  Challenger  op zaterdag 25 oktober rond 14:00 uur Zeewolde weer binnen.  Wat ooit een plan was is nu een onvergetelijke ervaring. Drie jaar lang hebben we genoten, oceanen overgestoken, stormen uitgezeten, nieuwe vrienden gemaakt, onderdelen in de vreemdste uithoeken van de wereld opgescharreld en ontdekt dat er altijd nóg een schroefje los kan zitten. En nu… varen we de laatste mijlen naar huis. ⚓️ Het voelt dubbel: blij dat we bijna zijn, maar ook een beetje melancholisch dat dit hoofdstuk van onze wereldreis bijna voorbij is. Wees welkom en kom naar de haven van Zeewolde om ons welkom te heten, een hand te geven of gewoon even te zwaaien terwijl  Challenger  haar laatste meters van de wereldreis zeilt. 🗓 zaterdag 25 oktober 🕑 Rond 14:00 uur 📍 aanloophaven Zeewolde Een extra groot dankjewel aan iedereen die deze reis mogelijk maakte: Aan de mensen die onderdelen opstuurd...