Doorgaan naar hoofdcontent

Vaarwel Frans Polynesië

De dag begonnen we met een ontbijtje van vers brood met wat gebakken eitjes. Het was een bijzondere dag, want vandaag zou de dag zijn dat we Frans Polynesië gingen verlaten na meer dan 3 maanden. Wat hebben we toch een ontzettend mooie tijd gehad in Polynesië. We vinden het echt heel erg jammer dat we hier weg gaan. Polynesië heeft een bijzondere plek in ons hart. Wie er ook een bijzondere plek in ons hart hebben gekregen zijn alle mensen die we hebben ontmoet. Zoals de Ohana waar we 2 maanden non stop samen mee hebben geleefd en we letterlijk een gezinnetje vormde. De Zwitsers Inaki en Carmen. Maar natuurlijk ook onze franse vrienden Stephanie, Ada, Kylian en de puppy.

Na al dit emotionele gedoe was het toch echt tijd om te gaan. Om 11:00 namen we afscheid van Ada en de puppy. Biscouz Biscouz zeggen we dan en rond 14:00 vaarden we de baai uit richting Fiji. Het is ongeveer 2000 nm. Tussen ons en Fiji zitten ook nog wat kleine eilandjes of we hierheen gaan weten we nog niet. We zien wel waar de wind ons heen blaast. Het doel is in iedergeval Fiji.

Het avondmaal was een door Justin gemaakte pangang. Geen babi want dat hebben we niet aan boord. Jeroen en Daan waren allebei een beetje misselijk en hebben gevochten om het naar binnen te krijgen. Gelukkig hebben ze het ook binnen gehouden. Naast het misselijke had Daan ook een griepje op gelopen. Hij is dus na het eten ook gelijk gaan slapen.

Het wachtschema ziet er hetzelfde uit als met onze engelse vriend Ollie. Jeroen 20:00/00:00, Daan 00:00/04:00 & Justin 04:00/08:00. Precies hetzelfde dus alleen neemt Justin de wacht van Ollie over.

Jeroen, Justin & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Grote fles, klusjes & Jiu jitsu

Vandaag stond echt in het teken om te ons weer klaar te maken voor vertrek. De klusjes lijst kwam weer te voorschijn en zo ging Jeroen weer aan de slag met onderhoud van de boot.  Daan ging wassen en Ollie bleef op de bank hangen want die voelde zich niet helemaal ok.  S’ ochtends kwam Teiki nog lang met een gigantische gasfles. Na wat spullen bij elkaar te hebben gezocht bleek het niet te gaan lukken om onze gasfles via zwaartekracht te gaan vullen.  Teiki komt morgen de fles weer ophalen en neemt die van ons dan ook mee. Zo hopen we toch onze fles gevuld te krijgen.  ’s avonds is Daan nog naar de Jiu Jitsu geweest en heeft waar weer samen getraind met Kiva en Gabriello. Daan werd goed ingemaakt maar wist wel Kiva een keer ongecontroleerd door de lucht te gooien. Jammer dat er een muur achter hem stond…  Morgen ochtend krijgen de Michel en Ilona van de Volantis aan boord. Dat zijn sinds deze morgen onze Nieuwe Nederlandse buren. Voor de rest gaan we ver...