Doorgaan naar hoofdcontent

Vaarwel Frans Polynesië

De dag begonnen we met een ontbijtje van vers brood met wat gebakken eitjes. Het was een bijzondere dag, want vandaag zou de dag zijn dat we Frans Polynesië gingen verlaten na meer dan 3 maanden. Wat hebben we toch een ontzettend mooie tijd gehad in Polynesië. We vinden het echt heel erg jammer dat we hier weg gaan. Polynesië heeft een bijzondere plek in ons hart. Wie er ook een bijzondere plek in ons hart hebben gekregen zijn alle mensen die we hebben ontmoet. Zoals de Ohana waar we 2 maanden non stop samen mee hebben geleefd en we letterlijk een gezinnetje vormde. De Zwitsers Inaki en Carmen. Maar natuurlijk ook onze franse vrienden Stephanie, Ada, Kylian en de puppy.

Na al dit emotionele gedoe was het toch echt tijd om te gaan. Om 11:00 namen we afscheid van Ada en de puppy. Biscouz Biscouz zeggen we dan en rond 14:00 vaarden we de baai uit richting Fiji. Het is ongeveer 2000 nm. Tussen ons en Fiji zitten ook nog wat kleine eilandjes of we hierheen gaan weten we nog niet. We zien wel waar de wind ons heen blaast. Het doel is in iedergeval Fiji.

Het avondmaal was een door Justin gemaakte pangang. Geen babi want dat hebben we niet aan boord. Jeroen en Daan waren allebei een beetje misselijk en hebben gevochten om het naar binnen te krijgen. Gelukkig hebben ze het ook binnen gehouden. Naast het misselijke had Daan ook een griepje op gelopen. Hij is dus na het eten ook gelijk gaan slapen.

Het wachtschema ziet er hetzelfde uit als met onze engelse vriend Ollie. Jeroen 20:00/00:00, Daan 00:00/04:00 & Justin 04:00/08:00. Precies hetzelfde dus alleen neemt Justin de wacht van Ollie over.

Jeroen, Justin & Daan

Reacties

Populaire posts van deze blog

Thuis. Echt thuis...

Na drieënhalf jaar op zee was daar ineens dat moment: de haven van Zeewolde, de kade vol mensen en het geluid van applaus en gejuich dat over het water rolde. Wat een thuiskomst! Ruim 120 man stonden ons op te wachten; familie, vrienden, buren, bekenden van vroeger en zeilvrienden van onderweg. Er was muziek, vuurwerk, tranen en vooral: heel veel warmte. We hadden het ons niet mooier kunnen wensen. Eerlijk geven we toe dat we wel iets wat overprikkeld waren.  We willen iedereen die er was, en iedereen die op afstand heeft meegeleefd, enorm bedanken. Jullie waren er niet alleen bij de aankomst, maar eigenlijk de hele reis door. Via berichtjes, reacties en goede wensen. Soms gelezen op een eilandje midden in de Stille Oceaan, soms onder de skyline van een heuse metropool, maar altijd met veel plezier, omdat het een stukje van thuis mee aan boord bracht. En nu zijn we dus weer écht thuis. Dat klinkt simpel, maar eerlijk is eerlijk: het is best even wennen. Na jaren leven met de wind, ...

Spinakker tape

De voorbereidingen voor de oversteek zijn vandaag weer in volle gang. Tenminste voor Ollie en Daan, want Jeroen ligt nog steeds ziek op bed. Ollie heeft s’ochtends de afwas gedaan en Daan water gehaald bij het dingy dock.  S’middags wou Ollie graag wat dingen regelen op ze laptop. Dit kon niet aanboord, want ons internet was op. Daan wou boodschappen doen en een nieuw internet kaartje kopen. Dus Ollie en Daan zijn samen naar de kant gegaan en hebben Jeroen aan ze lot overgelaten.  Sailing Ohana de catamaran waar we laatst een cake voor hebben gemaakt. Zij zijn al een tijdje onderweg naar Paaseiland. Zij hebben in de eerste dagen hun spinnaker gescheurd. Ze hebben ons gevraagd of we daar reparatie tape voor konden halen en mee wouden nemen naar Paaseiland. Dit konden we niet vinden in Panama city. Dus hebben we gevraagd aan andere cruisers die nog aan de andere kant van het kanaal zijn of ze die mee kunnen nemen bij de zeilmaker in Shelter bay marina.  Parker en Katy...

Toilet

Tijdens het zeilen is naar het toilet gaan al een hele opgave. Voor sommige mensen is het dagelijkse bezoek op het toilet een rust moment. Nou we kunnen jullie vertellen op een zeilende boot is dat alles behalve rust gevend. Toch wen je eraan en wordt het allemaal normaal. Wat trouwens ook wel vervelend is als er een grootboodschap gedaan moet worden. Normaal niet zo erg want de boot lucht lekker door, maar als de luikjes allemaal dicht zitten. Blijft dit nogal lang hangen. Dit is vervelend maar niet heel erg. Gewoon buiten even een luchtje scheppen. Wat wel erg vervelend is dat het toilet vaak niet door spoelt. Door middel van een handmatige pomp. Pompen we zeewater door het toilet om de behoeftes de zee in te pompen. Alleen tijdens het zeilen werkt dit vaak niet goed. De pomp zuigt lucht aan en dan gebeurd er vrij weinig. Je blijft dan maar pompen. Het ergste is dat die dan in een keer gaat en een beetje behoeftes om hoog schieten als je het niet rustig genoeg doet. Het is ons al...